شهرآرانیوز؛ آمارهای دولتی آمریکا نشان میدهد که هزینه مواد غذایی خانگی در شهرهای آمریکا از اوایل سال ۲۰۱۹ تاکنون ۳۳ درصد افزایش یافته است؛ آماری که تفاوت چشمگیری با رشد ناچیز ۶.۴ درصدی در هفت سال و نیم پیش از آن دارد. این جهش تاریخی ناشی از همافزایی عواملی، چون اختلال در زنجیره تأمین در دوران کرونا، افزایش هزینههای نیروی کار و حملونقل، شرایط جوی نامساعد در بسیاری از روزهای سال، بیماریهای دامی، تعرفههای خارجی و مناقشات ژئوپلیتیکی است که چرخه خرید و فروش نفت و کود شیمیایی را مختل کردهاند.
اگرچه میانگین درآمد هفتگی شاغلان تماموقت آمریکایی از سال ۲۰۱۹ اندکی سریعتر از تورم خواربار رشد کرده، اما مصرفکنندگان همچنان فشار مالی سنگینی را احساس میکنند. تورم انباشته و بالا در سایر هزینههای ضروری مانند مسکن، برق و سوخت، بودجه خانوارهای این کشور را تحلیل برده است. در این میان، خانوارهای کمدرآمد بیشترین آسیب را دیدهاند جایی که یکپنجم از کمدرآمدترین خانوارهای آمریکایی در سال ۲۰۲۴ حدود ۳۳ درصد از درآمد پیش از مالیات خود را صرف خوراک کردهاند، در حالی که این رقم در میانگین کشوری ۱۲.۹ درصد بوده است. علاوه بر این، تورم مواد غذایی در مناطق مختلف متفاوت است و ساکنان مناطق گرانقیمت را در وضعیتی شکنندهتر قرار داده است.
مصرفکنندگان برای مدیریت این فشارها، راهکارهای فردی خود را طراحی کردهاند. بسیاری از خریداران برای پیدا کردن بنهای تخفیف دیجیتال، برنامههای فروشگاهی را بررسی میکنند، اعلامیههای تخفیفهای هفتگی را میخوانند و برای استفاده از حراجیها، خرید خود را بین چند فروشگاه تقسیم میکنند. کالاهای غیرضروری، برندهای معروف و غذای نیمهآماده بهمرور از فهرستها حذف میشوند یا جای خود را به برندهای اختصاصی فروشگاهها میدهند. کارشناسان اشاره میکنند که خریداران معمولاً سقف مشخصی را برای هزینههای هفتگی غذای خود در نظر میگیرند؛ وقتی قیمتها در فروشگاه اصلی از آن حد فراتر برود، خریداران ترجیح میدهند به سراغ گزینههای ارزانتر بروند یا اقلام غیرضروری را کلاً حذف کنند.
{$sepehr_key_234772}
افزایش هزینهها بهویژه در منابع پروتئینی پایه مانند گوشت گاو ملموس است. قیمت گوشت چرخکرده بین اوایل ۲۰۱۹ تا اواسط ۲۰۲۴ به دلیل کاهش جمعیت دام، خشکسالی در غرب آمریکا و هزینههای بالای علوفه و سوخت، ۷۹ درصد افزایش یافت. در پاسخ به این مشکل، بسیاری از خانوادهها گوشت گاو را کالایی لوکس تلقی میکنند. خانوارهای با بودجه محدود گزارش میدهند که مرغ، کالباس یا قوطیهای کنسرو را جایگزین گوشتهای گرانقیمت کرده و پخت غذاهای سنتی خانوادگی را محدود کردهاند. در دورههایی که فشار مالی بسیار شدید میشود، برخی خانوادهها ناچارند وعدههای غذایی را به یک وعده کامل در روز کاهش دهند و برای بقیه روز به خوراکیهای سادهای مانند تخممرغ و غلات صبحانه غیربرند بسنده کنند.
چالشهای ساختاری و جغرافیایی نیز این فشارهای مالی را دوچندان کرده است. در مراکز شهری مانند سانفرانسیسکو، خانوادههایی که با اجارههای سنگین و بیثباتی شغلی دستوپنجرە نرم میکنند، به شکل پررنگی به برندهای متفرقه، باقیمانده غذای مهدکودکها و کمکهای دولتی مانند برنامه کوپن غذا (SNAP) یا بانکهای غذا متکی شدهاند. با این حال، تغییرات سیاسی اخیر و سختگیرانهتر شدن شرایط دریافت کوپن غذا، باعث کاهش آمار ثبتنامکنندگان در سطح کشوری شده و یک تور ایمنی حیاتی را از میلیونها خانوار گرفته است.
در مناطق دورافتادهتری مانند هاوایی، موقعیت جغرافیایی باعث تشدید نوسانات قیمت شده است. از آنجا که این ایالت به شدت به کشتیهای باری متکی است، قیمت خواربار در آن به سرعت تحت تأثیر نرخ حملونقل و اختلالات جهانی سوخت قرار میگیرد. قیمت محصولات محلی و اقلام اصلی منطقه به سطحی رسیده که مصرفکنندگان را به سمت خرید کالاهای وارداتی از فروشگاههای بزرگ سوق داده یا آنها را مجبور کرده که استفاده از ترکیبات و محصولات بومی را به کلی کنار بگذارند.
در نهایت، مجموع این هزینهها، خرید خواربار را از یک کار روزمره و ساده به یک برنامهریزی دقیق برای بقای مالی تبدیل کرده است. چه با کاهش خرید تنقلات برند، چه با اتکا به نهادهای حمایتی یا جایگزین کردن مواد اولیه پایه، مصرفکنندگان در سراسر آمریکا همواره در حال سازگار کردن خود با این واقعیت اقتصادی گرانقیمت جدید هستند.