روایتی از نخستین بانوی شهید جنگ رمضان در خراسان رضوی در فیلم کوتاه «نگار»

بهگزارش شهرآرانیوز؛ فیلم کوتاه «نگار»، روایتی انسانی از زندگی و شهادت نگار میردوست، یکی از شهدای نیشابور در جنگ رمضان است. این اثر به روایت شهید شدن نگار میردوست در ساعت ۱۵ و ۳۰ دقیقه ظهر پنجشنبه ۶ فروردین ۱۴۰۵، براثر حمله به یکی از واحد‌های صنعتی شهرک صنعتی خیام در شهرستان زبرخان نیشابور می‌پردازد.

تهیه کننده این اثر، بر این نکته تأکید دارد که نگار تلاش می‌کند با پرهیز از کلیشه‌ها و روایت‌های شعار زده، ابعاد خانوادگی، معنوی و انسانی زندگی این شهیده را به تصویر بکشد. این فیلم کوتاه به تهیه‌کنندگی زهرا سبیانی، نویسندگی و کارگردانی سید سجاد موسوی و سید حجت حسینی، با برداشتی آزاد از زندگی شهیده نگار میردوست ساخته شده و گروه فرهنگی هنری هدی مجری طرح این اثر است.

زهرا سبیانی درباره چگونگی شکل‌گیری ایده و انتخاب شخصیت شهیده میردوست توضیح داد: ایده ساخت این فیلم حاصل جمع‌بندی گروه فرهنگی هنری هدی بود. این گروه که از بانوان تشکیل شده است، همواره تلاش می‌کند زنان اثرگذار تاریخ را از طریق هنر به نسل امروز معرفی کند.

وی با بیان اینکه با سرپرستی محبوبه شرفی، تصمیم گرفتیم زندگی شخصیتی را روایت کنیم که در عین اثرگذاری، کمتر شناخته شده باشد، افزود: در بررسی شهدای منطقه، با زندگی شهیده نگار میردوست آشنا شدیم؛ بانویی که از او به عنوان نخستین شهیده جنگ رمضان در خراسان یاد می‌شود.

تهیه کننده فیلم کوتاه «نگار» یان کرد: پیشگامی، جسارت و روحیه ایثارگرانه این شهیده برای ما الهام‌بخش بود. هدفمان تنها بازسازی یک واقعه تاریخی نبود، بلکه می‌خواستیم میان بانوان امروز و ایمان، تعهد و جسارت چنین شخصیتی پیوند برقرار کنیم.

{$sepehr_key_235546}

سبیانی در تشریح زاویه دید فیلم و نحوه اقتباس از زندگی شهیده گفت: زاویه دید فیلم بر ابعاد انسانی و عاطفی حوادث استوار است. برخلاف روایت‌هایی که بیشتر بر جنبه‌های خبری و سیاسی تأکید دارند، ما از دریچه عشق، خانواده و ایمان به موضوع نگاه کردیم و تأثیر حوادث بر روح و زندگی انسان را در مرکز روایت قرار دادیم.

وی درباره تعادل میان واقعیت و تخیل سینمایی خاطرنشان کرد: در اقتباس، معیار اصلی، وفاداری به روح شخصیت بود. وقایع کلیدی و نقاط عطف زندگی شهیده بر اساس واقعیت‌ها و مستندات شکل گرفت و تخیل سینمایی تنها برای تکمیل خلأ‌های روایی و بازسازی فضای درونی و عاطفی شخصیت به کار رفت؛ نه برای تغییر حقیقت، بلکه برای نزدیک‌تر کردن مخاطب به احساسات او.

منبع: ایسنا