به گزارش شهرآرانیوز، در سال‌های نه‌چندان دور، حضور مربیان خارجی روی نیمکت تیم‌های مدعی لیگ برتر به یک اتفاق عادی تبدیل شده بود. باشگاه‌هایی مانند استقلال، پرسپولیس، تراکتور و سپاهان برای رسیدن به موفقیت، سراغ مربیان خارجی می‌رفتند و بخشی از افتخارات خود را نیز با هدایت همین مربیان به دست می‌آوردند.

اما حالا در آستانه آغاز بیست‌وششمین دوره لیگ برتر، شرایط کاملاً تغییر کرده است، تغییری که باعث شده برای نخستین بار پس از سال‌ها، هیچ سرمربی خارجی روی نیمکت تیم‌های لیگ برتری دیده نشود و تمامی ۱۸ تیم با مربیان ایرانی وارد فصل جدید شوند.

در پرسپولیس، فصل گذشته با هدایت وحید هاشمیان آغاز شد، اما همکاری با این مربی دوام چندانی نداشت و مدیران باشگاه خیلی زود اوسمار را به عنوان سرمربی انتخاب کردند. با این حال، نتایج ضعیف سرخ‌پوشان به‌ویژه شکست مقابل چادرملو در دیدار پلی‌آف سهمیه لیگ قهرمانان آسیا، باعث شد اوسمار نیز از سمت خود برکنار شود و مهدی تارتار هدایت پرسپولیس را برعهده بگیرد.

در استقلال نیز ریکاردو ساپینتو از ابتدای فصل روی نیمکت آبی‌ها نشست. هرچند او در هفته‌های ابتدایی تا آستانه جدایی پیش رفت، اما به مرور شرایط تیم را متحول کرد و استقلال را به صدر جدول رساند، جایگاهی که تا زمان ناتمام ماندن لیگ نیز با اختلاف امتیاز حفظ شد. با وجود این، در پایان همکاری دو طرف به پایان رسید و مدیران استقلال تصمیم گرفتند هدایت تیم را به سهراب بختیاری زاده بسپارند.

تراکتور نیز فصل قبل را با دراگان اسکوچیچ آغاز کرد، اما او هم در ادامه از سمت خود کنار رفت و محمد ربیعی جایگزین این سرمربی کروات شد تا جمع مربیان خارجی مدعیان لیگ، یکی پس از دیگری خالی شود.

{$sepehr_key_236227}

حاصل تمام این تغییرات، تصویری متفاوت از لیگ بیست‌وششم است. لیگی که تمامی نیمکت‌های آن در اختیار مربیان ایرانی قرار گرفته و اثری از سرمربیان خارجی در آن دیده نمی‌شود.

البته این اتفاق بیش از آنکه یک انتخاب فنی باشد، به نظر می‌رسد ریشه در شرایط اقتصادی باشگاه‌ها داشته باشد. افزایش هزینه‌های ارزی، محدودیت منابع مالی و نگرانی از پرداخت غرامت‌های سنگین در صورت فسخ قرارداد، مدیران باشگاه‌ها را محتاط‌تر از گذشته کرده است. در کنار این مسائل، شرایط ویژه اقتصادی و پیامد‌های جنگ نیز بر تصمیم‌گیری باشگاه‌ها بی‌تأثیر نبوده و بسیاری از مدیران ترجیح داده‌اند ریسک همکاری با مربیان خارجی را نپذیرند.

اکنون باید دید این تغییر بزرگ به فرصتی برای اثبات توانایی مربیان ایرانی تبدیل خواهد شد یا اینکه در صورت ناکامی تیم‌ها، باشگاه‌ها بار دیگر به فکر بازگرداندن مربیان خارجی خواهند افتاد. آنچه مسلم است، لیگ بیست‌وششم با چهره‌ای متفاوت آغاز می‌شود، لیگی که این بار کاملاً با امضای مربیان ایرانی روی نیمکت‌ها همراه است.