در هیاهوی زندگی مدرن شهری، شاید این پرسش برای بسیاری از دلدادگان عدالت موعود، مطرح باشد که چگونه میتوان در شمار یاران راستین امامزمان (عج) قرار گرفت؟ آیا ابراز ارادت قلبی و برگزاری مراسم جشن و شادی یا عزاداری کافی است یا یاری حضرت، شاخصههایی دارد که باید در میدان عمل و در بطن جامعه امروز تجلی یابد؟
مرور منابع اصیل اسلامی نشان میدهد که «ولایتمداری»، روح انتظار و مهمترین شاخصه یاران قائم آلمحمد (عج) است. نکته اساسی اینجاست که این مدار و محور در زمانه غیبت، به فرمان خود آن حضرت، بر دوش فقیهان عادل نهاده شده و امروز در قامت «ولایتفقیه» تبلور یافته است. این یادداشت بر آن است که پیوند وثیق بین یاری امامعصر (عج) و تبعیت از ولیفقیه را تبیین کند.
رابطه منطقی بین ولایتمدار بودن دربرابر فقیه و یاری امامزمان (عج)، یک رابطه قراردادی نیست، بلکه دستور صریح خود امام است. نقطه عطف این بحث، توقیع شریف امام عصر (عج) به اسحاقبنیعقوب است که فرمودند: «و اَمَّا الْحَوادِثُ الْواقِعَه فَارْجِعُوا فیها اِلی رُواه حَدیثِنا، فَاِنَّهُمْ حُجَّتی عَلَیْکُمْ وَ اَنَا حُجَّه اللّه: در رویدادهای پیشآمده به راویان حدیث (فقیهان عادل) رجوع کنید؛ زیرا آنها حجت من بر شمایند و من حجت خدا هستم.»
این جمله صراحت دارد که بیاعتنایی به فقیه جامعالشرایط، بیاعتنایی به حجت خداست. یار حقیقی امامزمان (عج) در عصر غیبت، کسی است که این نایبان عام را به رسمیت بشناسد. در روزگار ما که نظام جمهوریاسلامی برپایه همین اصل بنا شده است، تبعیت از ولیفقیه، مصداق روشن «فَارْجِعُوا» است. وقتی رهبر شهید انقلاب، مسائل کلان جامعه از اقتصاد مقاومتی تا سیاست خارجی و جنگ را رصد و فرمان صادر میکنند، منتظر واقعی کسی است که این سخن را سخن منسوب حضرت حجت (عج) بداند، نه یک تحلیل شخصی.
در محیط شهری و جامعه امروز، گاه ولایتمداری را به حوزه سیاست کلان محدود میکنند، درحالیکه جلوههای آن در سبک زندگی یاران موعود (عج) بسی گسترده است. یاری ولیفقیه، محدود به شرکت در انتخابات نمیشود؛ اگرچه آنهم یک وظیفه شرعی و عقلی و امتداد دادن خط ولایت در کف جامعه است. در روایت معروف نبوی آمده است: «آگاه باشید، همگی شما نگهبانید و همگی دربرابر زیردستان خود مسئول هستید.»
یک شهروند ولایتمدار در عصر غیبت، برای تعجیل در ظهور، محله و شهر خود را بر مدار ارزشهای الهی مدیریت میکند. او که میداند امامزمان (عج) تشنه برپایی عدالت است، در چارچوب قوانین نظام اسلامی که به امضای ولیفقیه رسیده است، با فساد اقتصادی و اداری میستیزد. وقتی آیه قرآن میفرماید: «الَّذِینَ إِنْ مَکَّنَّاهُمْ فِی الْأَرْضِ أَقَامُوا الصَّلَاه وَآتَوُا الزَّکَاه وَأَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَنَهَوْا عَنِ الْمُنْکَرِ» (حج: ۴۱)، مصداق امروزین آن، حمایت از نهادهای برآمده از انقلاب اسلامی در اجرای امربهمعروف و نهیازمنکر اجتماعی است.
شاید یکی از صحنههای آشکار تجلی ولایتمداری در جهان امروز، جبهه مقاومت باشد. هنگامی که ولیفقیه، پرچمدار نبرد با استکبار جهانی و رژیم صهیونیستی میشود، نیروهای جانبرکفی از تهران تا صنعا، از بیروت تا غزه، با الهام از ندای «هل من ناصر ینصرنی» اباعبداللهالحسین (ع)، گردهم میآیند. این تجمع حول محور ولایت، تمرینی برای تشکیل سپاه جهانی اماممهدی (عج) است.
در روایات آمده است که یاران خاص حضرت مهدی (عج) از سراسر جهان و با محوریت فرماندهی واحد درکنار کعبه تجمع میکنند. امروز نیز ولیفقیه بهعنوان نایب عام، همان مرکز ثقل وحدت اسلامی است. مبارزه با ظلمی که امامعصر (عج) برای پایان دادن به آن میآید، امروز از مسیر تبعیت از فقیه عادلی میگذرد که علیه نظام سلطه، اعلام جهاد کرده است. امامباقر (ع) میفرمایند: «.. و هیچچیز نزد خداوند، محبوبتر از امامی نیست که بهخاطر خدا اطاعت شود.»
{$sepehr_key_237307}
انتظار فرج، انتظاری پویا و تکلیفمحور است. جوانی که در کلانشهر امروز، دغدغه یاری حضرت حجت (عج) را دارد، باید بداند که نشان دادن وفاداری به حضرت، بدون عبور از پل «ولایتفقیه» ممکن نیست. این دو، دو مقوله جداگانه نیستند؛ یکی متن دین است و دیگری پوسته ظاهری سیاست.
هر دو، حقیقت واحدی هستند به نام حاکمیت الهی. اگر میخواهیم در زمره فرمانبرداران حقیقی «أَطِیعُوا اللَّهَ» باشیم و طلایهدار سپاه ظهور، چارهای جز دلسپردن به فرمان نایب برحق امامزمان (عج) در عصر غیبت نداریم. باشد که نام ما نیز در طومار یاران حقیقی آن خورشید پنهان ثبت شود!