به گزارش شهرآرانیوز؛ خیلی از مادرها فکر میکنند اگر فرزندشان بیرون از خانه آرام است و به محض رسیدن به آنها شروع به بهانهگیری و لجبازی میکند، حتماً یک جای کارِ تربیتشان میلنگد! اما «نفیسه عباسی غریب»، روانشناس کودک و نوجوان، نگاه کاملاً متفاوتی به این دغدغه پرتکرار مادران دارد و معتقد است نباید این رفتارها را به پای بیادبی یا ضعف تربیتی گذاشت.
شما امنترین پناهگاه خستگیهایش هستید
عباسی غریب برای درک بهترِ دنیای روانشناختی کودک و اینکه چرا بچهها در خانه رفتار متفاوتی دارند، از یک مثال ساده و ملموس استفاده میکند: «فرض کنید خودتان یک روزِ بسیار سخت را پشت سر گذاشتهاید. تمام روز مؤدب بودهاید، خودتان را کنترل کردهاید و با همه کنار آمدهاید. آخر شب که به خانه میرسید، احتمال اینکه جلوی غریبهها خسته بشوید و خستگیتان را بروز دهید بیشتر است یا پیش کسی که در کنارش احساس امنیت میکنید؟ آفرین! بچهها هم دقیقاً همینطور هستند.»
او در ادامه توضیح میدهد: «خیلی از کودکان در محیط مدرسه یا مهمانی مدام در حالِ کنترل کردنِ خودشان هستند. نوبت را رعایت میکنند، قوانین را انجام میدهند و احساساتشان را نگه میدارند؛ اما وقتی به خانه میرسند، انگار دیگر باتری کنترلشان تمام شده است و درست در همانجا است که امنترین آدمِ زندگیشان، یعنی مادر یا پدر، شاهدِ تمام آن خستگی و فشار روانی میشود.»
درک کردن به معنای باج دادن نیست!
این روانشناس میگوید که مادران نباید این رفتارها را به خودشان بگیرند یا برچسب بیادبی به کودک بزنند: «این رفتارها بههیچوجه به معنی بیاحترامی و دوستنداشتنِ شما نیست؛ اتفاقاً خیلیوقتها به این معنی است که کودک در کنار تو احساس امنیتِ بیشتری میکند. ولی البته این حرف به این معنی هم نیست که باید هر رفتارِ نادرستی را بپذیریم؛ بلکه منظور این است که فقط قبل از اینکه رفتار کودک را قضاوت کنیم، بهتر است شرایط و وضعیت روانی او را هم ببینیم و درک کنیم.»
{$sepehr_key_237442}
معجزه چند دقیقه فرصت
عباسی غریب برای مدیریت این دقایق پرالتهاب، یک مهارت ساده و بسیار کاربردی را پیشنهاد میدهد: «وقتی کودک وارد خانه میشود، تمرین دقایق طلایی را اجرا کنید. یعنی بلافاصله پس از ورود کودک به خانه، از هرگونه تذکر، نصیحت یا درخواست خودداری کنید. به جای گفتن جملاتی مثل زود لباست را عوض کن یا دستهایت را شستی؟ به او زمان بدهید.»
این روانشناس تاکید میکند: «اختصاص چند دقیقه زمان به کودک برای اینکه در حریم امن شما دوباره شارژ شود و انرژی درونیاش را بازیابی کند، بسیار مؤثرتر از تکرار مداوم دستورات است. همین صبوریِ چند دقیقهای شما، مثل یک معجزه عمل میکند و تمام تنشهای کودک را خنثی خواهد کرد.»
منبع: فارس