به گزارش شهرآرانیوز؛ زمستان پارسال یکی از شرکتهای بزرگ فعال در حوزه رایانه در مشهد، مردی سیوهفتساله به نام جواد را پس از یک دوره آزمایشی سهروزه استخدام کرد؛ مردی که مدرک تحصیلات تکمیلی نداشت، اما خیلی زود با تکیه بر مهارتی که از خود در بخش تعمیرات سختافزار و آشنایی با قطعات رایانهای نشان داد، اعتماد مدیران را جلب کرد.
این درحالی بود که آنها درواقع او را چشمبسته و بدون تحقیقات بیشتر استخدام کرده بودند. این فرد با توجه به نیاز شرکت و تواناییهای فردی، پلههای پیشرفت را یکی پس از دیگری طی کرد و در همان ماههای نخست، مسئول بخش انباری با بیش از دهها میلیارد تومان کالا شد. ششماه از حضور جواد در این شرکت گذشته بود که یکی از مسئولان شرکت در تماس با پلیس ۱۱۰، از وقوع سرقتی کلان در این مجموعه خبر داد.
این فرد در ادامه اظهاراتش متهم را یکی از کارکنان شرکت معرفی کرد و مدعی شد او را با سه کیسه لوازم و قطعات رایانهای، حین خروج از شرکت و سرقت گرفتهاند و هم اکنون به کمک فوری پلیس نیاز دارند. با توجه به اهمیت این گزارش، سرهنگ حسن قادری، رئیس کلانتری احمدآباد، با صدور دستوراتی تخصصی، تیمی از مأموران دایره تجسس این مرکز پلیس را به این شرکت اعزام کرد.
با صدور این دستور، بلافاصله تیمی از مأموران کلانتری احمدآباد به سرپرستی کارآگاه جواد ابراهیمی، رئیس دایره تجسس این مرکز پلیس، به محل اعزام شدند. پس از حضور مأموران در محل، یکی از مسئولان شرکت به سمت آنها رفت و با اشاره به مردی جوان، او را متهم به دزدی کرد. مأموران پس از تحقیقات اولیه در محل، متهم را با هماهنگی مقام قضایی دستگیر و او را با سه کیسه بزرگی که همراه داشت، به کلانتری احمدآباد منتقل کردند.
پس از انتقال متهم به مقر پلیس، مسئولان شرکت با حضور در کلانتری، ضمن شکایت از متهم، مدعی شدند: متهم در مدتی که برق قطع میشد یا پایان ساعت کاری، اقدام به سرقت تجهیزات و قطعاتی میکرده است که نزد او امانت بودند. هنوز نمیتوان بهای اموالی را که او به سرقت برده است، محاسبه کرد، اما طبق اعترافات اولیه خودش در شرکت، ارزش لوازمی که او سرقت کرده، بیش از یکمیلیارد تومان بوده است. بهویژه اینکه در میان لوازمی که ما در بررسی اولیه متوجه سرقت آنها شدیم، هاردهای چندترابایتی، لپتاپ، رم، مادربورد و... وجود داشت.
مسئولان شرکت در ادامه اظهاراتشان در پاسخ به اینکه چطور به متهم اینطور اعتماد کردهاند، مدعی شدند: با اینکه جواد فقط تا مقطع دیپلم تحصیل کرده بود، با تواناییهایی که از خود نشان داد، خیلی زود اعتماد ما را به دست آورد و ترقی کرد. او خودش را فردی مورداعتماد نشان داد و به همین دلیل کسی به او بدبین نشد تا اینکه مدتی قبل، او در یک جلسه کاری، شروع به درخواست خرید فوری تعدادی قطعه کرد.
وقتی او از جلسه بیرون رفت، ما بررسی کردیم و متوجه شدیم که برای این لوازم مشتری نداریم. درواقع او بدون دلیل این سفارش خرید را مطرح کرد بود. این کار سبب ظن ما به او شد. همان روز تحقیقاتی کردیم و متوجه شدیم جواد پس از سرقت تعدادی مانیتور، آنها را به یکی از نمایندگیهای فروش خود ما برده است.
او که با همکاران ما در این نمایندگی آشنا بوده است، به آنها گفته بود مانیتورها متعلق به خودم است و ارتباطی با شرکت ندارد. جواد آنقدر خودش را آدم خوبی نشان داده بود که همکاران من قبول کردند که مانیتورها را از او بهصورت امانتی تحویل بگیرند و پس از فروش، پولش را به او بدهند. درواقع متهم کالای ما را به خود ما فروخته است. علاوه بر این، در بازبینی تصاویر دوربینهای مداربسته، ما متوجه مفقودی تعدادی کیسه در انبار شدیم که در آنها یازده کیلوگرم مادربورد بود.
حضور همسر متهم با سیلی و اشک
هنوز بازجویی فنی از متهم انجام نشده بود که همسر متهم که پس از غیبت شوهرش متوجه ماجرا شده بود، با سپردن دو پسر خردسالش به اقوام، خودش را به کلانتری رساند. او پس از مشاهده شوهرش، درحالیکه اشک میریخت، یک سیلی به گوش شوهرش زد و از شاکیان درخواست بخشش کرد.
التماسهای این زن سبب شد مسئولان شرکت اعلام کنند در صورت همکاری متهم با پلیس برای بازگرداندن اجناس سرقتشده، از شکایت خود صرفنظر خواهند کرد. همین شرط سبب شد متهم که آبروی خود را ازدسترفته میدید، ضمن اعتراف به سرقت، نشانی و مشخصات مالخرانی را که از او کالاهای سرقتی را خریده بودند، به پلیس بدهد.
{$sepehr_key_239390}
فروش لوازم رایانه؛ از مشهد تا اهواز
متهم در بازجویی گفت: نمیتوانم بگویم چقدر از اینجا وسیله بردهام. فقط میدانم کم نبودهاند. من از ماه دوم کم وبیش برداشتن وسایل را شروع کردم. قطعی برق کار من را برای سرقت راحت کرد، اما پیش از آن هم پس از اتمام ساعت کاری، لوازم را برمیداشتم و عادی از شرکت بیرون میرفتم.
بیشتر قطعاتی را که برمیداشتم، در سایتهای واسطهگر فروختم. برخی لوازم هم بود که آنها را به یک ضایعاتی دادم. من قیمت لوازم را داشتم و آنها را ارزان نفروختم. در این مدت حتی مشتریای داشتم که ساکن اهواز بود. او یک رابط داشت که برای بردن این وسایل پیش من میآمد.
متهم در پاسخ به اینکه پول لوازم را چه کار کرده است، گفت: من قیمت کالاها را میدانستم و آنها را به قیمت فروختم و پول خوبی گرفتم، اما این پول بههیچعنوان برکت نداشت. همه را خرج کردم، بدون اینکه بدانم صرف چه چیزی شد. در مقابل، همان حقوق خودم از شرکت که در حدود ۲۵تا۲۷میلیون تومان میرسید، برکت بیشتری داشت.
پس از اعترافات متهم، مأموران دایره تجسس کلانتری احمدآباد تلاش گستردهای را برای شناسایی و دستگیری مالخران آغاز کردند. تیم تحقیق با هماهنگی مقام قضایی، توانست بخشی از اموال سرقتشده را به مالباختگان بازگرداند، اما تحقیقات همچنان ادامه دارد.