به گزارش شهرآرانیوز، غیبت روزبه چشمی در نخستین بازی استقلال مقابل مس شهر بابک در لیگ برتر فصل بیست و ششم، یک علامت سوال بزرگ درباره وضعیت این بازیکن و تصمیم کادر فنی تیم ملی برای حضور او در جام جهانی ایجاد کرده است.

وقتی سهراب بختیاری زاده در نشست خبری اعلام می‌کند که چشمی حدود دو هفته است در تمرینات گروهی استقلال شرکت می‌کند، عملا مشخص می‌شود که این بازیکن در شرایط مسابقه قرار نداشته است. سوال اینجاست که بازیکنی با چنین شرایطی چگونه راهی جام جهانی شد و حتی در فهرست نهایی تیم ملی قرار گرفت.

ماجرا زمانی عجیب‌تر می‌شود که بدانیم چشمی ماه‌ها پس از جام جهانی هنوز حتی یک مسابقه رسمی برای استقلال انجام نداده است.

این در حالی است که در مقطعی عنوان شد او حتی برای بازی سوم تیم ملی مقابل مصر آماده بوده و به تشخیص امیر قلعه نویی به میدان نرفته است.

پذیرش این ادعا با توجه به وضعیت فعلی او دشوار به نظر می‌رسد. اگر بازیکنی ماه‌ها بعد از جام جهانی هنوز آمادگی حضور در یک مسابقه لیگ برتری را ندارد، چگونه می‌توان پذیرفت که در شرایط مناسب برای حضور در یک تورنمنت بزرگ ملی بوده است.

{$sepehr_key_239496}

نکته عجیب‌تر توجیهی است که برای حضور چشمی در ترکیب یا فهرست استقلال مقابل مس رفسنجان مطرح شد.

گفته شد حضور او صرفا برای روحیه دادن به بازیکنان جوان بوده است. حالا این پرسش مطرح می‌شود که آیا قرار بود همین نقش در تیم ملی و جام جهانی نیز برای او تعریف شود؟!

اگر چنین بوده، این استدلال چندان قابل دفاع نیست، به ویژه آنکه تیم ملی در جام جهانی از نظر میانگین سنی یکی از مسن‌ترین تیم‌های تاریخ فوتبال ایران بود و اساسا کمبود بازیکن جوان موضوع اصلی آن تیم نبود.

جام جهانی جای آزمون و خطا نیست. هر پیراهن تیم ملی باید به بازیکنی برسد که از نظر فنی و جسمانی آماده رقابت باشد.

اگر روزبه چشمی مصدوم و فاقد آمادگی لازم بوده، حضور او به قیمت از دست رفتن فرصت یک بازیکن آماده و شایسته دیگر تمام شده است.

این تصمیم نیازمند توضیح روشن است و افکار عمومی فوتبال حق دارد بداند چرا چنین انتخابی صورت گرفته است.