پرسپولیس و تراکتور که مقابل هم قرار میگیرند، معمولاً باید منتظر چیزی فراتر از ۹۰ دقیقه فوتبال باشیم؛ مسابقهای که سالهاست فقط یک بازی معمولی در تقویم لیگ برتر نیست و هر بار بخشی از فوتبال ایران را درگیر حاشیه و جنجال میکند. این بار، اما یکی از بزرگترین بازیهای فصل در ورزشگاهی بدون تماشاگر برگزار میشود؛ نتیجه همان اتفاقات تلخی که در دیدارهای گذشته رخ داد و محرومیت هواداران دو تیم را به دنبال داشت.
دوشنبه دوم شهریور، تراکتور و پرسپولیس در هفته سوم لیگ برتر به مصاف هم میروند؛ مسابقهای که هر دو تیم با شش امتیاز از دو بازی نخست وارد آن میشوند. پرسپولیس به دلیل تفاضل گل بهتر صدرنشین است و تراکتور نیز در جمع بالانشینان قرار دارد؛ بنابراین این بار سه امتیاز این مسابقه، فقط سه امتیاز نیست؛ برنده میتواند رقیب مستقیمش را در همین ابتدای فصل یک گام عقب براند.
با این حال، غیبت تماشاگران هم نتوانسته سایه حاشیه را از سر این مسابقه کم کند. این بار دوباره نام علیرضا بیرانوند در مرکز توجه است؛ نه به واسطه رویارویی با هواداران پرسپولیس، بلکه به دلیل داستان خدمت سربازیاش. دروازهبان تراکتور که در بازیهای قبلی دو تیم هم یکی از اصلیترین سوژههای جنجالی بوده، این بار در شرایطی قرار گرفته که رسانهها و فضای مجازی پرسپولیسی بار دیگر درباره وضعیتش بحث میکنند. سکوها خاموشاند، اما حاشیهها همچنان بلند حرف میزنند.
در زمین، اما یک دوئل جذاب دیگر شکل گرفته است؛ تقابل جواد نکونام و مهدی تارتار، دو مربی ایرانی با سابقه بازی در پاس که حالا روی نیمکت دو باشگاه بزرگ فوتبال ایران نشستهاند. این نخستین تقابل آنها در قامت سرمربیان تراکتور و پرسپولیس است و نتیجه میتواند برای هر دو مربی اهمیت ویژهای داشته باشد. نکونام تیمی را در اختیار دارد که فصل را با دو برد و بدون گل خورده آغاز کرده و تارتار نیز پرسپولیس را با شروعی قدرتمند به این مسابقه رسانده است.
در این میان، غیبت مهدی ترابی و مهدی هاشمنژاد میتواند کفه ترازو را به سود پرسپولیس سنگینتر کند. تراکتور بدون این دو مهره هجومی، بخشی از قدرت تهاجمی خود را از دست میدهد و این فرصت خوبی برای تارتار است تا در نخستین آزمون بزرگ فصل، برنامههای حریف را خنثی کند.
این بار شاید مهمترین سؤال این نباشد که چه کسی برنده میشود؛ بلکه این باشد که آیا فوتبال میتواند برای یک بار هم که شده، بر حاشیه پیروز شود؟ پرسپولیس و تراکتور بدون تماشاگر، اما با تمام حساسیتهای همیشگی به میدان میروند؛ مسابقهای که بیرانوند، سربازی و جنجالهای قدیمی را پشت سر میگذارد تا در نهایت، این توپ و زمین باشند که حرف آخر را بزنند.