به گزارش شهرآرانیوز؛ مریم تگریان، کارشناسی ارشد مشاوره و درمانگر کودک و نوجوان، میگوید: «نکتهٔ مهم این است که زمانی کودک را از شیر بگیرید که هم شما و هم کودک آمادگی داشته باشید. آمادگی یعنی شما از نظر روحی آرام باشید، صبوری کافی داشته باشید و بتوانید برای کودک وقت بگذارید؛ زیرا از شیر گرفتن، ناکامی بزرگی در زندگی کودک است و او باید بهتدریج با این تغییر کنار بیاید.
بهتر است کودکان تا دوسالگی از شیر مادر تغذیه کنند؛ اما اگر مادری به هر دلیلی ناچار شد زودتر کودک را از شیر بگیرد، لازم است همین روند تدریجی و آرام را رعایت کند.»
تگریان قبل از اینکه وارد مراحل شود، یک توصیه مهم دارد:
«پس از پایان دوسالگی، زمانی که تصمیم گرفتید کودک را از شیر بگیرید، بسیار مهم است که این اتفاق همزمان با رویدادهای دیگری مانند گرفتن کودک از پوشک، دنداندرآوردن، اسبابکشی، بیماری کودک یا هر تغییر مهم دیگری نباشد. لازم است مادر و کودک هر دو در شرایطی طبیعی، آرام و باثبات باشند.»
{$sepehr_key_242579}
«کاری که ابتدا باید انجام دهید این است که چند روز کودک را مشاهده کنید و یادداشت کنید که در طول روز چند بار شیر میخورد. کودکان معمولاً سه وعدهٔ اصلی شیر خوردن دارند: صبح، پس از بیدارشدن از خواب؛ ظهر، پیش از
خوابیدن؛ و شب، پیش از خواب شبانه. میان این وعدهها نیز ممکن است بهصورت میانوعده درخواست شیر کنند.»
«بهتر است ابتدا شیر خوردنهای میانوعده را بهتدریج حذف کنید. برای این کار، مادر باید برنامهریزی داشته باشد و از پیش، میانوعدهٔ کودک را آماده کند؛ مانند فرنی، حریرهٔ بادام، پورهٔ سیبزمینی یا هر خوراکی سالمی که کودک دوست دارد و میخورد.»
تگریان یک جمله خوب پیشنهاد میکند: «وقتی کودک بیدار شد و شیر خورد، ممکن است دوباره در میانوعده درخواست شیر کند. در این زمان او را در آغوش بگیرید و خوراکی آماده را به او پیشنهاد دهید تا سیر شود. به او بگویید: «الان نمیتوانی شیر بخوری؛ بیا این را بخوریم.» بهتر است نگویید: «من نمیخواهم به تو شیر بدهم.» تفاوت این دو جمله مهم است؛ زیرا جملهٔ اول، محدودیتی موقتی را بیان میکند، اما جملهٔ دوم ممکن است برای کودک احساس طردشدگی ایجاد کند.
گاهی کودک با وجود سیر بودن، دوباره درخواست شیر میکند. در این موقعیت، ممکن است نیاز او غذایی نباشد، بلکه به محبت، امنیت و ارتباط عاطفی نیاز داشته باشد. او را در آغوش بگیرید، ببوسید، نوازشش کنید و احساسش را درک کنید. کودک در حال تجربهٔ ناکامی بزرگی است و به همدلی شما نیاز دارد. با او بازی کنید، حواسش را پرت کنید و آرامش و صبوری خود را حفظ کنید.»
طبیعی است که کودکان در چند روز نخست واکنشهای شدیدی نشان دهند؛ ممکن است گریه کنند، بیتابی کنند یا بیشتر به مادر بچسبند. در این شرایط، احساس کودک را بپذیرید، بر سر او فریاد نزنید و با آرامش این دوره را پشت سر بگذارید.
بنابراین، ابتدا میانوعدهها را حذف کنید؛ ابتدا میانوعدهٔ صبح و سپس میانوعدهٔ بعدازظهر. اگر کودک واقعاً گرسنه است، خوراکی مناسب و آماده در اختیارش بگذارید. اگر نیاز عاطفی دارد، با بازی، بیرون بردن، مهمانی رفتن یا در آغوش گرفتن، نیاز او را پاسخ دهید.
«حذف میانوعدهها ممکن است یک یا دو هفته، یا حتی بیشتر زمان ببرد؛ زیرا به شرایط و روحیهٔ هر کودک بستگی دارد. پس از حذف میانوعدهها، نوبت به وعدههای اصلی میرسد.
از وعدهٔ صبح آغاز کنید. وقتی کودک صبح از خواب بیدار میشود و شیر میخواهد، صبحانهاش را از قبل آماده کرده باشید. او را در آغوش بگیرید و صبحانه را به او بدهید. ممکن است چند روز بیتابی کند و شیر بخواهد؛ اما شما با آرامش تکرار کنید: «الان نمیتوانی شیر بخوری؛ وقت صبحانه است.» کودک بهمرور با این جمله و این برنامهٔ جدید آشنا میشود.»
«پس از آن، نوبت به وعدهٔ پیش از خواب ظهر میرسد. بهتر است پیش از حذف شیر، کودک را به یک روش جایگزین برای خوابیدن عادت دهید؛ مثلاً لالایی، قصه، کتاب خواندن یا موسیقی آرام. سپس، هنگامی که شیر را حذف میکنید، با همان لالایی، داستان یا کتاب، کودک را بخوابانید.
در آخر، نوبت به حذف شیر شب میرسد. برای این مرحله نیز باید از پیش، یک برنامهٔ آرامبخش جایگزین داشته باشید؛ مانند لالایی، صدای آرام، نوازش یا قصه. کودک را در آغوش بگیرید، نوازشش کنید، احساسش را بفهمید و با صبوری به او کمک کنید تا با این تغییر کنار بیاید.»
در آخر این مشاور کودک دوباره به آرامش توصیه میکند: «پس بسیار مهم است که کودک بهتدریج و با آرامش این ناکامی را تجربه و تحمل کند. امیدوارم با صبر و حوصله، برای از شیر گرفتن فرزندان عزیزتان وقت بگذارید.»
منبع: فارس
{$sepehr_key_242580}