به گزارش شهرآرانیوز؛ فرض کنید شما دارید به زبان فارسی با کسی حرف میزنید و او فقط اسپانیایی بلد است! نتیجه چه میشود؟ هیچ؛ نه شما چیزی از حرفهای او میفهمید و نه او از شما؛ حتی اگر ساعتها کنار هم بنشینید و با شور و حرارت برای هم حرف بزنید.
این فرضِ دور از ذهن، شاید در نگاه اول کمی عجیب یا حتی خندهدار به نظر برسد، اما دقیقاً اتفاقی است که هر روز در خانه بسیاری از زوجین میافتد. در میز مشاوره امروز سراغ «سیده سارا موسوی»، روانشناس بالینی رفتیم تا پرده از این سوءتفاهم بزرگ برداریم؛ جایی که همسران بدون آنکه بدانند، دارند به دو زبان متفاوت برای هم «عشق» میورزند.
{$sepehr_key_245649}
به گفته موسوی اتاق مشاوره پر از زن و شوهرهایی است که هر دو مدعیاند بیشترین فداکاری را برای طرف مقابل انجام دادهاند، اما وقتی پای صحبتهایشان مینشینید، از بیمهری و نادیدهگرفتهشدن شکایت دارند.
این روانشناس بالینی با اشاره به یکی از پرتکرارترین دیالوگهای میان همسران میگوید: «بارها و بارها شده که در اتاق مشاوره، با این دیالوگِ پر از گلایه و سردرگمی میان زوجین مواجه میشویم که: «من که دوستت دارم، پس چرا احساس میکنی دوستت ندارم؟». اجازه بدهید با یک مثال ملموس شروع کنم. زوجی را در نظر بگیرید که خانم بهطور مرتب به همسرش میگفت: «تو اصلاً به من توجه نمیکنی؛ فکر میکنم دوستم نداری» و گلایههایی از این دست. آقا هم با تعجب و سردرگمی پاسخ میداد: «من از صبح تا شب برای خانواده کار میکنم، تمام هزینهها را میدهم، هر چیزی لازم داشته باشند تهیه میکنم و آخر هفته هم سعی میکنم خانواده را بیرون ببرم و بهشان خوش بگذرد. واقعاً ماندهام باید چه کاری انجام بدهم تا بفهمانم که دوستش دارم.»
موسوی با ورود به لایههای عمیقتر این رابطه، پرده از ریشه اصلی سوءتفاهم برمیدارد و میگوید: «اما وقتی پای حرفهای خانم نشستیم، ماجرا کاملاً دگرگون شد. او به جای پول و خرید، نیازِ متفاوتی را فریاد میزد و میگفت: من پول و خرید نمیخواهم؛ فقط دلم میخواهد همسرم وقتی از در وارد میشود، گوشی را کنار بگذارد، کنارم بنشیند، با من حرف بزند و کلامی به من بگوید که برایش مهم هستم. در این موقعیت، آیا واقعاً آن مرد همسرش را دوست نداشت؟ اتفاقاً بسیار خانوادهدوست بود و همسرش را عمیقاً دوست داشت، اما مسئله این بود که او عشق را به زبانِ خاصی ابراز میکرد و همسرش آن را به زبانی کاملاً متفاوت طلب میکرد.
برای پایان دادن به این گفتوگوی دوزبانه و بیحاصل، باید الفبای احساسی شریک زندگی را آموخت؛ باید واژه «دوستت دارم» را در فرهنگ لغت اختصاصی همسرمان پیدا کنیم و عشق را دقیقاً با همان لهجه به او تحویل دهیم.
سیده سارا موسوی بر پایه الگوی شناختهشده «گری چاپمن»، این الفبا را در پنج قالب کاربردی دستهبندی میکند: «برای یک فرد، شنیدن جملات محبتآمیز مثل “دوستت دارم”، “بهت افتخار میکنم” یا “ممنونم که کنارمی” بالاترین اهمیت را دارد. برای فرد دیگر، اختصاصدادنِ وقتِ باکیفیت مهم است؛ یعنی همسرش گوشی را زمین بگذارد و چند دقیقه تمامعیار به حرفهایش گوش کند. برای شخص سوم، عشق در عمل معنا پیدا میکند؛ مثلاً وقتی همسرش میبیند خسته است، بدون اینکه از او خواسته شود، بخشی از کارهای خانه را تقبل کند. برای بعضی افراد، دریافت هدیه نشانه عشق است؛ نه بهخاطر ارزش مالیاش، بلکه به این دلیل که حس میکنند طرف مقابل در طول روز به یادشان بوده است؛ و برای گروهی دیگر، تماس فیزیکی، در آغوش گرفتن، گرفتن دستها یا نشستن در کنار همسر بالاترین حسِ امنیت و محبت را منتقل میکند.»
اشتباهی که تمام فداکاریهای شما را بیاثر میکند
گاهی برای اثباتِ دوست داشتن، کوهی از فداکاری را جابهجا میکنیم و از خودمان میگذریم، اما در نهایت، بهجای شنیدنِ کلماتِ محبتآمیز، با این جمله سرد روبهرو میشویم که «تو اصلاً من را دوست نداری!» این تلاشهای شبانهروزی، هرچقدر هم بزرگ و ایثارگرانه باشند، در عمل بیفایدهاند؛ چراکه اشتباهِ اصلی ما این است که عشق را به شیوه دلخواه خودمان خرج میکنیم، نه به روشی که همسرمان درک میکند.
این روانشناس بالینی، توضیح میدهد: «یک اشتباه بسیار رایج این است که ما محبت را دقیقاً به همان شکلی بروز میدهیم که خودمان دوست داریم دریافتش کنیم. ممکن است مردی تصور کند همین که از صبح تا شب سخت کار میکند نشانه بارز عشق است، در حالی که همسرش تنها منتظر یک جمله ساده مانند “خسته نباشی، میدانم امروز روز سختی داشتی”نشسته است. یا برعکس، زنی دائماً برای همسرش هدیه میخرد، در حالی که مرد بیش از هر چیزی میخواهد هفتهای یکبار، حتی برای نیم ساعت، بدون موبایل و تلویزیون با او گفتوگو شود. پس گاهی مشکل اصلی این نیست که عشقی وجود ندارد؛ بلکه پیام عشق به زبانی که طرف مقابل درک میکند، مخابره نمیشود.»
تا اینجا فهمیدیم که اگر زیباترین و عاشقانهترین نامه دنیا را هم بنویسیم، مادامی که به زبانِ همسرمان ترجمه نشده باشد، او اصلاً متوجه پیام قلبی ما نمیشود.
منبع: فارس
{$sepehr_key_245648}