علیرضا رحیمی در گفتوگو با خبرنگار شهرآرانیوز، درباره مهمترین آسیبهای ناشی از کاهش حضور دانشآموزان در مدارس و گسترش آموزش مجازی اظهار کرد: وقتی دانشآموزان حضور کمتری در محیط آموزشی دارند و سیستم آموزش مجازی ما علیرغم تجربه کرونا، ضعیف است و اقدام موثری در این خصوص دیده نمیشود، به طور طبیعی گرفتاریهایی ایجاد میشود و وقفه در آموزش نیز به این روند خدشه وارد میکند.
وی در پاسخ به این سوال که آیا فاصله آموزشی ایجادشده در سال گذشته قابل جبران است؟، پاسخ داد: هر خطایی قابل جران است و اینطور نیست که هر آسیبی الزاماً غیرقابل جبران باشد اما بسیاری از آسیبها جبرانپذیر نیست، اگر اقدامات درست انجام شود و مسیر مناسبی طی شود، بخش قابل توجهی از مشکلات قابل جبران است، اما زمانی که وقفهای ایجاد میشود نمیتوان بدون بررسی دقیق گفت جبران این فاصله آموزشی چه مدت زمان خواهد برد.
این استاد دانشگاه تأکید کرد: وزارت آموزش و پرورش باید عملکرد و اقداماتی را که در این دوره انجام داده، ارزیابی و مطالعه کند و مشخص کند که در مسیر آموزش چه اتفاقاتی افتاده، چه مشکلاتی ایجاد شده و برای جبران آنها چه اقداماتی باید انجام شود. ارزیابی این مسیر بر عهده خود وزارت آموزش و پرورش است.
رحیمی با اشاره به آثار آموزش مجازی بر مهارتهای اجتماعی و ارتباطی دانشآموزان، برخلاف نگاه رایج، آموزش مجازی را ذاتاً شیوهای نامناسب ندانست و گفت: من شخصاً به شدت به آموزش مجازی اعتقاد دارم و آموزش مجازی یکی از بهترین شیوههای آموزش است. آموزش مجازی هیچ آموزش بدی نیست و بسیار هم مؤثر و خوب است.
وی ادامه داد: متاسفانه مشکل اینجاست که معلمان و نظام آموزشی ما آمادگی لازم برای استفاده از این شیوه را ندارند و نتوانستهاند از فرصت آموزش مجازی به درستی استفاده کنند.
این کارشناس آموزش با بیان اینکه مشاهده مستقیم کلاسهای مجازی گاهی موجب نگرانی والدین میشود، گفت: وقتی فرزند شما در مقابل چشمتان در حال آموزش است، اتفاقات کلاس را میبینید و ممکن است تصور کنید آموزش مجازی بسیار خطرناک است، در حالی که در آموزش حضوری نیز بسیاری از اتفاقات دور از چشم والدین رخ میدهد و آنها از وضعیت واقعی کلاس اطلاع دقیقی ندارند و به تعبیری در آموزش مجازی چیزی را تماشا میکنید که بهتر میتوانید درمورد مدرسه قضاوت کنید.
وی تصریح کرد: در آموزش مجازی میتوان اقدامات دقیق و منضبطی برای ارزیابی روند آموزش انجام داد و بعد بررسی کرد که آیا مدرسه توانسته است انضباط و اهداف مورد نظر را ایجاد کند یا خیر؛ اما این موضوع نیازمند مطالعه و بررسی میدانی است.
{$sepehr_key_247346}
رحیمی در پاسخ به پرسشی درباره تأثیر جنگ و آموزش مجازی بر نسل دانشآموز، گفت: آثار این اتفاقات در مقاطع مختلف تحصیلی متفاوت است و نمیتوان برای همه دانشآموزان یک نسخه واحد ارائه کرد.
وی افزود: جنگ ممکن است یک دانشآموز را دچار ترس و مشکلات روحی کند و ممکن است برای دانشآموز دیگری آثار متفاوتی داشته باشد، بنابراین برای مشخص کردن دقیق این آثار، به تحقیق و بررسی میدانی نیاز داریم.
این استاد دانشگاه ادامه داد: اگر منظور از تأثیر جنگ، شرایطی است که باعث شده آموزش مجازی شکل بگیرد، باید گفت آموزش مجازی که اکنون در کشور در جریان است، به اندازه آموزش حضوری مدارس کشور با مشکل مواجه است و اشکالات و گرفتاریهای خاص خود را دارد.
{$sepehr_key_247347}
رحیمی با انتقاد از وضعیت فعلی آموزش مجازی در کشور تأکید کرد: این آموزش مجازی که الان شما سراغ دارید، آموزش مجازی نیست که باید باشد و درست باشد.
وی افزود: بسیاری از افرادی که درباره مشکلات آموزش مجازی صحبت میکنند، در واقع مشکلات نسخه فعلی و ناقص آموزش مجازی را زیر سؤال میبرند، نه اصل آموزش مجازی را.
این کارشناس آموزش گفت: آموزش مجازی که اکنون در جریان است، پدر همه را در میآورد؛ چون آموزش مجازی که اکنون داریم، آن آموزش مجازی نیست که باید باشد و درست باشد؛ بنابراین این شیوه باید اصلاح شود.
رحیمی با تأکید بر ظرفیتهای آموزش مجازی اظهار کرد: اگر آموزش مجازی به شکل صحیح اصلاح و اجرا شود، میتواند بسیار مفید و مؤثر باشد و حتی در شرایط امروز جهان، بدون اینکه الزاماً ارتباطی با جنگ داشته باشد، میتواند یکی از شیوههای کارآمد و کمککننده آموزشی باشد.
وی خاطرنشان کرد: متأسفانه ما تاکنون نتوانستهایم به درستی از فرصت آموزش مجازی استفاده کنیم و همین مسئله آثار نامطلوبی بر روند آموزشی کشور گذاشته است.
این استاد دانشگاه در پایان تأکید کرد: نکته مهم این است که باید میان اصل آموزش مجازی و نسخهای که اکنون در کشور اجرا میشودتفاوت قائل شد؛ چراکه مشکل اصلی، ضعف در شیوه اجرا و آماده نبودن نظام آموزشی برای استفاده صحیح از این ظرفیت است و نه اصل آموزش مجازی.