فوتبال برای تبریز و هواداران پرشور سرخپوش هرگز صرفاً یک بازی نود دقیقه‌ای نبوده است. پشت این نام ریشه‌دار میلیون‌ها هوادار ایستاده‌اند که سال‌ها با اشک و لبخند پای تیم خود ماندند تا روز‌های درخشش و جام‌آوری را به چشم ببینند. امروز تراکتور در قله توجهات فوتبال ایران ایستاده و یکی از مدعیان اصلی کسب افتخار در داخل کشور و حتی در سطح آسیا به شمار می‌رود. با این حال نشانه‌هایی نگران‌کننده به چشم می‌خورد که نشان می‌دهد این تیم بزرگ گام‌به‌گام از مستطیل سبز فاصله می‌گیرد و به گرداب حواشی بی‌حاصل نزدیک می‌شود.

حاشیه برای هر تیمی سم مهلک است، اما برای تراکتور در این مقطع حساس خطری دوچندان دارد. تیمی که سودای درخشش در آسیا و فتح دوباره جام‌ها را در سر می‌پروراند بیش از هر ابزار دیگری به آرامش تمرکز فنی و دوری از جنجال‌های فرسایشی نیاز دارد. حریفان تراکتور با برنامه‌ریزی فنی به میدان می‌آیند و اگر قرار باشد توان سرخپوشان پیش از سوت آغاز بازی در کشمکش‌های حاشیه‌ای تحلیل برود دستاورد نهایی جز حسرت هواداران نخواهد بود.

بزرگی یک باشگاه اصیل صرفاً با ارقام جدول و درخشش جام‌ها تعریف نمی‌شود. هویت یک مدعی واقعی در گرو اخلاق حرفه‌ای حفظ شأن سازمانی پرهیز از رفتار‌های تنش‌زا و ایجاد تصویری باوقار در فضای ورزش کشور است. نباید اجازه داد اتفاقات غیرورزشی و بیانیه‌های فرسایشی جایگاه ممتاز این باشگاه را مخدوش کند. اگر امروز ریشه تنش‌ها و حواشی بیرونی خشک نشود فردا این جنجال‌ها به بخشی از زیست روزمره باشگاه بدل می‌شوند و آن زمان مهار پیامد‌های منفی آن ناممکن خواهد بود.

این یادآوری صرفا از سر دلسوزی و احترام به سرمایه عظیم فوتبال خطه آذربایجان است. دفاع از هویت تراکتور به معنای چشم‌پوشی بر اشتباهات یا تایید هر رفتار تنش‌آفرین نیست. مسئولان کادر فنی و ارکان تصمیم‌گیر باشگاه باید به یاد داشته باشند که تراکتور بسیار بزرگ‌تر از تمام این مناقشات زودگذر است.

انرژی این تیم باید تمام و کمال در درون زمین و برای هوادارانی خرج شود که سال‌ها چشم‌انتظار روز‌های باشکوه تیم محبوب‌شان بوده‌اند. تراکتور را برای فوتبال برای پیروزی‌های تاکتیکی و برای افتخارآفرینی حفظ کنید و اجازه ندهید گرداب حواشی این فرصت تاریخی را از فوتبال ایران برباید.

{$sepehr_key_247439}