نیت و اراده چه نقشی در سرنوشت و اقدامات و انجام کارهای انسان دارد؟ چه رابطهای بین نیت قوی و بدن و قدرت جسمانی وجود دارد؟ امام جعفر صادق (ع) پاسخ این پرسش را دادهاند. فضیلبنیسار گفته است: «ما ضَعُفَ بدنُ عمّا قَوِیتْ علیهِ النِّیّه: هیچ بدنی از انجام آنچه نیت و اراده بر آن قوی شده است، ناتوان نیست.» (منلایحضرهالفقیه، شیخصدوق، ج۴، ص۴۰۰ * امالی شیخصدوق، مجلس پنجاهوسوم، ص۳۲۹ * الوافی فیضکاشانی، ج۴، ص۳۷۰ * شیخ حرعاملی، تفصیل وسائلالشیعه، ج یک، ص۵۳* بحارالانوار علامهمجلسی، ج۶۷، ص۲۰۵)
براساس این حدیث، در هر موضوعی که نیت و اراده آدم قوی باشد، بدن دچار ضعف و ناتوانی نمیشود.
«نیت» بهمعنای قصد و اراده و عزم و اندیشه و آهنگ و آرزو و خواست و آرمان است. نیت، قصد و ارادهای است که انسان را به چیزی وادار کند. نیت، قصد انجام دادن فعل و واسطه بین علم و عمل است. نیت، انگیزه اختیاری و آگاهانه برای انجام دادن کارهاست. نیت، امری ذهنی است که ممکن است صریح بر زبان نیز جاری شود.
«بدن» بهمعنای کالبد و اندام و تن و جسد و تنه و جسم و پیکر انسان یا حیوان است. پیامبران الهی در رأس مردان بزرگ و با نیت و اراده در جهان بودهاند.
اهلبیت و ائمه (ع) قویترین ارادهها و نیت الهی را داشتهاند. پیامبر اسلام (ص) و امامان (ع) در سراسر زندگی با نیت و اراده بینظیر در راه خدا کار کردهاند.
پیروان اهلبیت (ع) باید دارای اراده قوی باشند تا ملت در جامعه اسلامی، پویا و زنده و سرآمد و پیشرفتهترین ملتهای جهان شود.
براساس این حدیث، پیوند «اراده» و «بدن انسان» بنیادین است. به هر میزان اراده انسان نیرومند و قوی باشد، بدنش نیز نیرومند و قوی میشود.
آنها که در کارها دچار ضعف بدنی، سستی و تنبلی و خمودگی میشوند، صاحب ارادههای قوی نیستند. آنجا که اراده انسان بر کاری قوی شود، بدن او آمادگی انجام کارهای بزرگ را پیدا میکند، ظرفیتهای بدن انسان آشکار میشود و استعدادها بهصورت شگفتانگیزی شکوفا خواهد شد. انسان با اراده قوی، کارهای بسیار بزرگ و بهظاهر نشدنی را انجام میدهد. اراده قوی، توانایی هرکاری را به انسانها میدهد. شعار «من میتوانم» با اراده قوی در کارها تحقق پیدا میکند. با ارادههای قویِ جوانان مؤمن، همه موانع زندگی برتر و رسیدن به حیات طیبه و رشد و سعادت مسلمانان جهان برطرف میشود.
بر هر چیزی نیت انسان قوت و نیرو بگیرد، بدن ناتوانی ندارد. این حدیث به همگان هشدار میدهد خیال نکنید که یک چیزی را انسان قدرت نیت پیدا کند، بعد بگوید بدن نمیتواند انجام بدهد؛ هرچه را انسان نیت و اراده کند، به شرط اینکه اراده قوی باشد، بدن توانایی انجام آن را دارد. با ارادههای قوی، کشور ساخته میشود.
{$sepehr_key_247659}
اگر دانش و تخصصهای بالا و متخصصان فراوان باشند، اما ارادهها قوی نباشد، پیشرفت علمی و صنعتی حاصل نمیشود. عزم راسخ انسان، بدن را بهکار میگیرد و نیروهای خفته در بدن را بیدار میکند و به او نیرو میبخشد؛ درست مانند کسانی که در حال معمولی، راه رفتن معمولی هم برایشان آسان نیست، اما وقتی خطر مرگ وجود دارد، میبینید که مثل جوانها میدوند.
بدن با عزم راسخ همکاری میکند و عزم راسخ، اعضا و جوارح او را بهکار میگیرد. هر هدفی که عزم قوی برای رسیدن به آن باشد، بدن متناسب با آن فعال میشود و به هدف میرسد؛ هرچند در ابتدا تصور شود که هدف دور از دسترس است.
اگر در جایی جسم ما کارآیی لازم را ندارد، باید عزم و اراده را بررسی کنیم. اگر عزم راسخ باشد، بدن ضعف نخواهد داشت. رهبر شهید انقلاب، آیتاللهالعظمی امام سیدعلی حسینیخامنهای رضواناللهتعالیعلیه، همین حدیث شریف را در آغاز جلسه درس خارج خویش برای طلاب، خوانده و تفسیر کردهاند که برای اطلاع از آن، باید به سایت رهبری مراجعه کرد.