به گزارش شهرآرانیوز، در نگاه قرآن کثرت نیرو و تجهیزات یک عامل مؤثر در جنگ است اما عامل تعیینکننده و مستقل نیست. قرآن از یکسو بر آمادگی، تجهیز و افزایش توان دفاعی تأکید میکند و از سوی دیگر نشان میدهد که برتری عددی و مادی، بدون صبر، ایمان، انسجام و تدبیر، تضمینکننده پیروزی نیست.
در منطق قرآن، قدرت نظامی و برخورداری از نیروی انسانی و تجهیزات، موضوعی حاشیهای نیست بلکه بخشی از الزامات مواجهه با تهدید به شمار میرود. با این حال قرآن این قدرت را علت مستقل پیروزی نمیداند و سرنوشت جنگ را حاصل مجموعهای از عوامل مادی و معنوی معرفی میکند.
یکی از صریحترین آیات در این زمینه، آیه ۶۰ سوره انفال است: «وَأَعِدّوا لَهُم مَا استَطَعتُم مِن قُوَّةٍ وَمِن رِباطِ الخَیلِ...» یعنی اینکه هر نیرویی که میتوانید و اسبهای آماده را برای مقابله با آنان فراهم کنید. بنابراین، از منظر قرآن، جامعه اسلامی مامور به افزایش توان دفاعی و استفاده از امکانات موجود است. هدف این آمادگی نیز ایجاد بازدارندگی و جلوگیری از طمع دشمن معرفی شده است.
اما بلافاصله در آیات دیگری، قرآن نشان میدهد که تعداد بهتنهایی تعیینکننده نیست. در داستان طالوت و جالوت، هنگامی که سپاه اندک طالوت در برابر نیروی بزرگ جالوت قرار گرفت گروهی از مؤمنان گفتند که«کَم مِن فِئَةٍ قَلِیلَةٍ غَلَبَت فِئَةً کَثِیرَةً بِإِذنِ اللَّهِ» چه بسیار گروههای اندکی که به اذن خدا بر گروههای بسیار پیروز شدند. ادامه آیه نیز عامل مهم این پیروزی را صبر معرفی میکند و در آیه بعد پیروزی آنان با «بِإِذنِ اللَّهِ» تحقق مییابد.
قرآن درباره جنگ بدر تصریح میکند که «وَلَقَد نَصَرَکُمُ اللَّهُ بِبَدرٍ وَأَنتُم أَذِلَّةٌ»؛ خداوند در بدر در حالی شما را یاری کرد که از نظر امکانات و شمار، در وضعیت برتری قرار نداشتید. سپس در آیات ۱۲۴ تا ۱۲۶ آلعمران از امداد فرشتگان سخن گفته میشود و در پایان تأکید میشود «وَمَا النَّصرُ إِلّا مِن عِندِ اللَّهِ» پیروزی جز از جانب خدا نیست. بنابراین قرآن در اینجا بهروشنی میان اسباب ظاهری جنگ و عامل نهایی پیروزی تفاوت میگذارد.
{$sepehr_key_247713}
در آیه ۶۵ سوره انفال نسبت ۲۰ نیروی صابر در برابر ۲۰۰ نفر و ۱۰۰ نفر در برابر هزار نفر مطرح میشود اما آیه ۶۶ پس از اشاره به وجود ضعف در مؤمنان این نسبت را به ۱۰۰ در برابر ۲۰۰ و هزار در برابر دو هزار کاهش میدهد. این دو آیه نشان میدهد قرآن واقعیت توان انسانی و تفاوت ظرفیت نیروها را نادیده نمیگیرد، بلکه آن را در کنار صبر و اذن الهی تحلیل میکند.
در جنگ احزاب نیز با وجود تجمع نیروهای دشمن نتیجه مطابق محاسبه صرفا نظامی پیش نرفت. قرآن میفرماید هنگامی که سپاهها به مدینه آمدند و خداوند باد و لشکرهایی که آنان نمیدیدند را فرستاد. این آیه نشان میدهد عوامل مؤثر بر سرنوشت جنگ میتواند فراتر از تعداد نیرو و تجهیزات آشکار باشد.
در نهایت نگاه قرآن نه نفی قدرت نظامی است و نه تقدیس کثرت نیرو. پیام اصلی این است که قدرت باید ایجاد و تقویت شود، اما پیروزی را نمیتوان به تعداد نیرو، حجم تجهیزات یا برتری ظاهری فروکاست. قرآن از یکسو دستور آمادگی حداکثری میدهد و از سوی دیگر با نمونههایی مانند بدر، طالوت و احزاب نشان میدهد که ایمان، صبر، انسجام، تدبیر، روحیه و امداد الهی میتوانند معادلات ظاهری جنگ را تغییر دهند.
بنابراین در منطق قرآنی، کثرت نیرو و تجهیزات شرط مهم قدرت است اما تضمینکننده سرنوشت جنگ نیست آنچه تعیینکننده نهایی است مجموعهای از اسباب مادی و معنوی در چارچوب اذن و نصرت الهی است.