به گزارش شهرآرانیوز؛ هرسال به هفتههای پایانی شهریور که میرسیم تلاش و تکاپو و البته دغدغه والدینی که بچه مدرسهای دارند، چندبرابر میشود؛ از تهیه نوشتافزار و خرید کیف و کفش تا هماهنگ کردن سرویس رفتوآمد بچهها به مدرسه.
خلاصه اینکه این روزها والدین پرمشغلهترین روزهای سال تحصیلی را پشتسر میگذارند که همه آن هم، فقط به آمادگیهای سختافزاری یا همان تجهیزاتی مربوط نمیشود و بخش مهمی از آن نرمافزاری است، مانند تنظیم ساعت خواب و بیداری بچهها، مرور کردن درسهای مهم سال گذشته، نظم دادن به برنامههای فوقکلاسی بچهها و کلی فعالیت دیگر که گاهی مختص یک دانشآموز خاص است. موضوعی که امروز میخواهیم قدری درباره آن باهم صحبت کنیم تا اگر موردی از قلم افتادهاست در همین چند روز باقیمانده آن را پیگیری کنید.
زنگ خودکار بیداری
معمولا در تعطیلات تابستان بچهها تا پاسی از روز خواب هستند. درحالیکه باشروع مهر باید هرروز اول صبح بیدار و برای رفتن به مدرسه آماده شوند؛ بنابراین مهم است که در همین چندروز باقیمانده آنها را از این نظر آماده کنیم. یادتان باشد بهترین حالت این است که بچهها خودکار و داوطلبانه بیدار شوند. برای این منظور توصیه میکنیم از این راهکارها استفاده کنید.
کودکان پنج تا دوازدهساله، دستکم به ۱۰ ساعت خواب نیاز دارند. اگر خواب شبانه آنها کمتر از میزان مشخص باشد و ساعت۹ شب نخوابند، صبح زود و سرحال بیدار نمیشوند؛ بنابراین این موضوع را بهدقت برنامهریزی کنید.
لازمه زودبیدارشدن، داشتن خوابی عمیق و راحت در شب است. برای اینکه خواب کودکتان عمیق و آرام باشد و شبها چرخه خواب او بههم نریزد، بهتر است هرشب یک ساعت پیش از خواب مخلوط یک لیوان شیر و پنج عدد بادام خام آسیابشده بنوشد.
اگر کودکتان ساعت۹ شب نمیخوابد، از همین امشب هرشب نیمساعت زمان خواب او را جلو ببرید تا به این رویه عادت کند.
در روزهای سرد اگر دمای هوای اتاق کودک کم باشد، او دوست ندارد صبحها از رختخوابش خارج شود. اگر دمای هوا گرم هم باشد، سبب خوابآلودگی او میشود؛ بنابراین برای اینکه کودک بهموقع بیدار شود، دمای اتاقش را در حدی معتدل تنظیم کنید.
هنگام شب و با نزدیکشدن به ساعت خواب، نور چراغها را کم کنید. صبح نیز کودک را در نور و روشنایی قرار دهید. این تغییر نور کمک میکند مغز کودک راحتتر به این چرخه خواب و بیداری عادت کند.
بیدارکردن بچهها در ساعتهای اولیه روز با عجله و سروصدای زیاد آنها را بدخلق میکند و اثر روانی منفی روی آنها میگذارد. بهتر است ابتدا آرام در اتاق او را باز و سپس با نوازش و الفاظ زیبا و محبتآمیز، بیدارش کنید.
برای کودکتان یک ساعت رومیزی بخرید و روش تنظیم و کوککردن آن را به او یاد بدهید تا با صدای زنگ ساعت بیدار شود. با این کار او مسئولیتپذیر هم خواهد شد و هرروز صبح به امید شما نخواهد بود.
اگر کودکتان صبح زود نمیتواند از خواب بیدار شود، او را تنبل یا بداخلاق نخوانید. بهتر است ساعت او را ۱۰ دقیقه جلوتر کوک کنید تا او فرصت بیشتری برای بیدارشدن داشته باشد.
برای تشویق بچهها به راحتبیدارشدن در صبح زود، یک صبحانه گرم و شیرین آماده کنید.
از کودکتان بخواهید کیف و وسایل مدرسهاش را پیش از خواب آماده کند. آمادهبودن وسایلش، درگیری فکری او را صبح کمتر خواهد کرد.
ساعت بازی به ویژه بازیهای دیجیتالی کودکتان را تنظیم و آن را به روز منتقل کنید. نور وسایلی مانند گوشی همراه، تبلت، لب تاپ و تلویزیون سبب بهم خوردن نظم خواب شبانه بچهها میشود.
اگر فاصله خانه تا مدرسه کودک زیاد است یا سرویس مدرسه خیلی زود به دنبال او میآید، این زمان را در سحرخیزی او درنظر بگیرید.
تغییر سبک زندگی
با شروع فصل مدرسهها، تغییرات فقط به بچهها محدود نمیشود و لازم است خودمان هم تغییراتی را در سبک زندگیمان ایجاد کنیم تا پذیرش شرایط جدید برای بچهها آسانتر شود. برای نمونه به این موارد دقت کنید.
- شام را زودتر بخوریم تا همه اعضای خانواده آماده خواب شوند. حتی اگر خودمان فرصت شامخوردن در آن ساعت را نداریم، باید شام بچهها را سرشب بدهیم.
- با شروع فعالیت مدرسه بچهها، بهتر است مهمانیهای شبانه را تعطیل کنیم.
- اجازه ندهیم بچهها مانند روزهای تعطیل تا دیروقت پای تلویزیون یا گوشی تلفنهمراه بنشینند.
- مطالعه کتاب را جدیتر از قبل بگیریم تا بچهها حس خوبی برای مطالعه کتابهای درسی و انجام تکالیفشان داشتهباشند.
- طوری برنامهریزی کنیم که وعدههای غذایی اصلی را همه باهم و درکنار هم بخوریم.
گفتوگوی صادقانه
اگر قرار است تغییراتی در مدرسه، کلاس درس، دوستان، معلم یا حتی شرایط رفتوآمد بچهها ایجاد شود، باید پیش از شروع مدرسه با آنها صحبت و برای این منظور آمادهشان کنیم. بهتر است درباره نگرانیها، دغدغهها یا حتی ترسهایی که دارند از آنها بپرسیم. شاید نیاز باشد که برای این منظور از یک مشاور خوب کمک بگیریم، بهویژه اگر کودک کلاس اولی هم باشد. درضمن، گفتوگوی مؤثر مهارتی است که بچهها باید از سن پایین و پیش از رفتن به مدرسه آن را بیاموزند تا بتوانند راحت با دیگران ارتباط برقرار و مشکلاتشان را حل کنند.
قول و قرارهای جدی
برای نظمدهی به فعالیت بچهها بهتر است همین الان با آنها صحبت کنیم و قول و قرارهایی بگذاریم، مانند اینکه هرروز تا ساعت خاصی باید تکالیفش را انجام بدهد، پس از برگشتن از مدرسه لباسهایش را درجای مشخصی بگذارد، تمیز و مرتب کردن اتاقش جزو وظایف روزانهاش است، اگر از سرویس مدرسه استفاده نمیکند سرساعت مشخصی درخانه باشد، پیش از بازی، تکالیفش را انجام دادهباشد، برای بیرون رفتن با دوستانش از شما اجازه بگیرد و. یادمان باشد خانه پادگان نظامی نیست ولی اگر قول و قراری با بچهها میگذاریم، آنها باید جدیت ما را در اجرای این قوانین ببینند.
{$sepehr_key_248339}
بازیابی لوازم مدرسه
بهتر است پیش از خرید هروسیلهای برای مدرسه بچهها، فهرستی از نیازمندیهای آنها تهیه کنیم و سری به لوازم سال گذشتهشان بزنیم و لوازمی را که قابلیت استفاده دارند، دوباره بازیابی کنیم، مانند دفترهایی که چندبرگ آنها بیشتر استفاده نشدهاست، مدادرنگیهایی که نصفهنیمه شدهاند یا کیفی که فقط کثیف شدهاست. هیچ ضرورتی وجود ندارد که در آغاز سال تحصیلی همه لوازم بچهها نو باشند و در پایان سال هم آنها را دور بریزید. بچهها باید قناعت و صرفهجویی را از همینجاها در زندگی یاد بگیرند.
مرور درسهای قدیم
بیشتر والدین نگاهی رو به آینده دارند، یعنی با خرید کتابهای کمک آموزشی برای سال تحصیلی جدید تلاش میکنند بچهها را برای موفقیت بیشتر در این سال آماده کنند. ولی گاهی بچهها با ضعفهایی از سال گذشته وارد سال تحصیلی جدید میشوند که سبب افت بیشتر درسی در آنها خواهد شد. اگر اینطور است در این چند روز باقیمانده برای این منظور باید فکری بکنیم، مانند استفاده از یک معلم خصوصی، کمک گرفتن از معلم سال قبل دانشآموز، خرید کتابهای کمک آموزشی یا مرور دونفره درسهای کودک برای یادآوری بیشتر.
نشاندار کردن وسایل
بچهها در سن دبستان وسایلشان را زیاد گم میکنند. بهتر است پیش از شروع سال تحصیلی وسایلشان را نشاندار کنیم تا هم با وسایل دیگر بچهها اشتباه گرفتهنشوند و هم درصورت گم شدن، امکان ردیابیشان باشد. برای این منظور میتوانیم برروی کتاب، دفتر، جعبه مدادرنگی، خودکار و مداد بچهها اسمشان را بنویسیم، از کاغذ رنگی خاصی برای جلدکردن برخی دفترها استفاده کنیم. روی تراش یا مدادپاککنشان نشانه خاصی بگذاریم، برای نمونه میتوانیم با لاک ناخن روی آنها یک علامت ضربدر بزنیم.
قوانین نانوشته مدرسه
متأسفانه این روزها شاهد یک اشتباه محاسباتی درروابط بین والدین با اولیای مدرسه هستیم. آنچه سبب شده تا برخی از معلمان دیگر آن دغدغه تربیتی گذشته را نداشته باشند. ازاینرو شاهد تربیت کودکانی همیشه طلبکار، ضعیف و متکی به پدر و مادر هستیم.
واقعیت این است که بچهها در مدرسه باید آماده ورود بهدنیای بزرگتری شوند، نهاینکه انتظار داشتهباشیم معلم یا همشاگردیهایشان همان رفتار ما یا خواهر و برادرهایشان را با آنها داشتهباشند. ازاینرو، بهشما توصیه میکنیم این چند قانون ابتدایی را در همین ابتدای سال تحصیلی به فرزندتان بیاموزید.
وقتشناسی شرط موفقیت در زندگی است، پس وقتشناسی را به فرزندتان بیاموزید و موظفش کنید که پیش از معلم درکلاس درس حاضر شود.
به فرزندتان احترام به معلم را آموزش بدهید و در مقابل او، با احترام از معلمش یاد کنید. بچهها باید بدانند که معلم در کلاس صاحب اختیار است و دانشآموزان باید به او احترام بگذارند.
درباره نظم و انضباط و پوشش مرتب و درست در مدرسه با فرزندتان صحبت کنید. بچهها نباید اجازه داشتهباشند درمدرسه از پوشش دلبهخواهی استفاده کنند.
بهجای آمادهکردن هرروزه کیف فرزندتان برای مدرسه، فقط او را در این کار همراهی کنید.
قانونهای مدرسه را برای فرزندتان بازگو کنید و اجازه ندهید که ممنوعههایی مانند گوشی تلفنهمراه را با خودش بهمدرسه ببرد.
به بچهها درباره تعامل با دوستانشان، احترام و بازی با آنها یادآوریکنید. اهمیت رعایت نوبت، استفاده مشترک از وسایل، رعایت نکات ایمنی هنگام بازی و دعوت از دیگران برای بازی نمونه کوچکی از این موارد است.
داشتن اخلاق جوانمردانه برای زندگی در این دنیا ضروری است و این نکته را هم باید ازکودکی بهبچهها یاد داد. برای نمونه اگر یکی از همشاگردیهایش نمره بهتری میگیرد یا رقابتی مانند حفظ الفبا را برنده میشود، خوب است که به او تبریک بگوید.
به فرزندتان بیاموزید که تفاوتهای زیادی مانند تفاوت در نژاد، مذهب، سلامت جسمی و شرایط زندگی در میان دانشآموزان یک کلاس وجود خواهد داشت که بچهها باید بتوانند آنها را بپذیرند.
{$sepehr_key_248338}
آموزش دوستیابی
یکی از دغدغههای مهم والدین و البته بچهها در مدرسه دوستیابی است. والدین بهدنبال دوستانی سالم برای فرزندانشان میگردند که ازنظر خانوادگی همسطح آنها باشند. بچهها هم بهدنبال دوستانی هستند که همیشه همراه و همپای آنها باشند؛ بنابراین خیلی مهم است که والدین برای این منظور هم برنامه داشتهباشند، یعنی بهجز آموزش مهارت دوستیابی به بچهها، دوستان شایستهای را هم برای فرزندانشان بیابند.
مهارت دوستیابی خود ترکیبی از مهارتهای دیگری است که والدین باید آنها را به بچهها بیاموزند مانند مهارت گوش دادن فعال، ابراز و به اشتراک گذاشتن احساسات با دیگران، بیان نگرش و طرز تفکر، بخشیدن و عذرخواهی کردن. برای این منظور باید چند نکته مهم را هم رعایت کنیم.
- بچهها باید روش درست برقراری ارتباط با دیگران را از درون خانه و با خواهر و برادر یا آشنایان خود تمرین کنند.
- بچهها باید پیش از مدرسه و درخانه ارتباطگیری را تمرین کردهباشند، برای نمونه هنگام خرید کردن اجازه دهیم که کودک صحبت کند و آنچه میخواهد را بگوید.
- شرایطی را فراهم کنیم که کودک در بازیهای گروهی مشارکت بیشتری داشتهباشد و بتواند با دیگران ارتباطهایی کوتاه مدت برقرار کند.
- کودک را با رفتارهای سالم و ناسالم در هنگام برقراری ارتباط با دیگران آشنا کنیم، مانند پرخاشگری، دروغ گفتن یا احترام گذاشتن به دیگران.
- بچهها باید یاد بگیرند که هر فردی رفتارهای مخصوص به خود دارد و ویژگیهای رفتاری و شخصیتی و جسمی او با دیگران متفاوت است.