به گزارش شهرآرانیوز، میلاد تقوی، رئیس فدراسیون والیبال بعد از نایبقهرمانی ایران در آسیا گفته است: «به قهرمانی بسیار نزدیک بودیم، ژاپن را به معنای واقعی اذیت کردیم و آن بتی که از ژاپن ساخته بودند را فرو ریختیم.»
ببخشید آقای تقوی، یک سوال، دقیقاً کدام بت را فرو ریختید؟!
ژاپن را ۳ بر صفر بردیم؟ نه.
حتی یک ست گرفتیم؟ نه.
قهرمان آسیا شدیم؟ نه.
پس لابد از آن بت آنقدر غول ساخته بودیم که حالا با باخت ۳ بر صفر توانستهایم پایههایش را بلرزانیم!
اتفاقاً تا همین چند سال پیش، این ژاپن بود که آرزو داشت بتواند از ایران یک ست بگیرد. حالا کار به جایی رسیده که ژاپن سه ست از ما میگیرد، جام را بالای سر میبرد و ما از فرو ریختن بت ژاپن حرف میزنیم!
اما بخش عجیبتر صحبتهای رئیس فدراسیون والیبال اینجاست، که گفته است «نتیجه برای من مهم نیست بلکه آن چیزی که اهمیت دارد روال است که رو به رشد و مثبت است و تیم در آوردگاههای بعدی جبران خواهد کرد.»
آقای تقوی! نتیجه این بازی فقط یک عدد روی تابلو نبود. نتیجه این بازی میتوانست مجوز حضور ایران در المپیک ۲۰۲۸ باشد. قرار نبود صرفاً ببینیم روال تیم مثبت است یا منفی، قرار بود ژاپن را ببریم و یک قدم بزرگ برای المپیک برداریم.
{$sepehr_key_248463}
حالا، اما با همان «روال رو به رشد»، مسیر سهمیه المپیک برای ایران به مراتب سختتر شده است. باید در جام جهانی معجزه کنیم یا در میان ۱۲ تیم برتر رنکینگ جهان قرار بگیریم، آن هم در رقابتی با غولهای والیبال دنیا.
البته شاید حق با آقای تقوی باشد، نتیجه مهم نیست!
شاید قهرمانی کشورهای اسلامی کافی باشد، نقره آسیا هم جای افتخار داشته باشد که مربیمان پس از نایب قهرمانی بر مدال نقرهاش بوسه میزند و المپیک هم اصلاً آنقدرها آوردگاه مهمی نباشد که بخواهیم برایش نگران شویم!
فقط یک سؤال باقی میماند. اگر ژاپن آنقدر «بت» نبود، چرا حتی یک ست هم نتوانستیم از این بتِ ظاهراً فرو ریخته بگیریم؟