به گزارش شهرآرانیوز؛ وقتی نام «لژیونر» در فضای ورزش ایران طنینانداز میشود، شاید در ذهنها نامهای پرآوازه فوتبال یا رشتههای پرطرفدار تداعی شود؛ اما در دورترین و در عین حال درخشانترین نقطه این تصور، دختری دهه هشتادی قرار دارد که آرزوهایش را نه در شعار، بلکه در بطنِ میدانهای سخت ورزش معلولان ساخته است.
فاطمه جهانی، والیبالیست ۲۳ ساله مشهدی، نمونهای از همان ارادههای پولادینی است که ثابت میکند محدودیت، تنها واژهای برآمده از ذهن است، نه در واقعیت زندگی.
او که قرار است به عنوان نخستین لژیونر والیبال نشسته بانوان ایران در لیگ اروپا به میدان برود، داستانی را روایت میکند که در آن امید، تلاش و عشق به وطن، دست در دست هم دادهاند تا قلههای دوردست را برای او فتح کنند.
فاطمه جهانی از دو سالگی در کرمان زندگی کرده، از ۹ سالگی وارد دنیای والیبال نشسته شد و حالا به عنوان نخستین لژیونر والیبال نشسته بانوان ایران در لیگ اروپا به میدان میرود؛ مسیری که از تمرینهای سخت دوران کودکی و حتی خوابیدن کف اتوبوس و قطار گذشته است. او درباره آغاز فعالیت ورزشی خود میگوید: «دنیای والیبال من از شهر کرمان شروع شد. به دلیل شرایط جسمیام در مدرسهای تحصیل میکردم که دانشآموزان دارای معلولیت در آن حضور داشتند. همیشه با خودم فکر میکردم اگر خیلیهای دیگر توانستهاند، من هم میتوانم.»
اردوی ملی؛ ۱۰ ساله در میانِ بزرگسالان
مسیر حرفهای جهانی، از یک کشف اتفاقی در کودکی اش آغاز شد. مربی استعدادش را شناسایی کرد و پس از دو سال تمرینات مستمر و درخشش در مسابقات استانی، مسیرش برای حضور در سطح اول کشور هموار شد. «خانم ایرانمنش»، سرمربی فعلی تیم ملی والیبال نشسته بانوان، استعداد ناب او را دید و او را به اردوهای ملی دعوت کرد. فاطمه در ۱۱ سالگی، در حالی که کوچکترین عضو اردو بود، به عنوان تنها دهه هشتادی در میان بازیکنانی حضور داشت که ۱۰ تا ۱۵ سال از او بزرگتر بودند.
او از آن روزها با لبخندی که ترکیبی از غرور و تلخی است، یاد میکند: «دغدغههای یک کودک ۱۰ ساله را داشتم. مثلاً همواره نگران بودم که در اردو چه کسی ویلچرم را هل میدهد یا چمدانم را حمل میکند. اما هرگز نمیخواستم بارِ کارهایم بر دوش کسی بیفتد.» استقلال، همان ویژگی کلیدی بود که در آن سالهای سختِ اردونشینی، شخصیت او را فولادین کرد. او روایت میکند که حتی زمانی که مربی پیشنهاد کمک داد، رد کرد تا روی پای خودش بایستد. این اراده، بدون پشتوانه خانواده، بهویژه مادرش، ممکن نبود؛ مادری که در تمام لحظاتِ «کم آوردن» و غر زدنهای فاطمه از خستگی، او را به ایستادگی تشویق میکرد.
{$sepehr_key_248471}
مسیر سخت رسیدن به قله
تمرینات او در کودکی، داستانی پر از مرارت است؛ روزهایی که پس از مدرسه، گرسنه و تشنه به سالن میرفت، ساندویچی ساده ناهارش بود و گاه تا غروب به خانه بازنمیگشت. این ریاضتهای ورزشی، نتیجهاش کسب ۲۰ مدال کشوری بود. او سالها در تیم شهرستان حضور داشت، اما رویای بزرگتری در سر داشت و آن بازی در تیمهای تراز اول بود. تماشای بازیهای تیم سپاهان و ملیپوشان حاضر در آن، انگیزه او شد. سرانجام آن رویا به حقیقت پیوست و او با امضای اولین قرارداد ۵ میلیونیاش، رسماً وارد دنیای حرفهای شد؛ مسیری که سال به سال برایش هموارتر شد.
لژیونری در قلب اروپا
اما رویاهای جهانی به لیگ داخلی محدود نماند. او هنگام تماشای مسابقات برتر دنیا، خود را در حال مبارزه با تیمهایی نظیر آمریکا، کانادا و چین تصور میکرد. این آرزو امسال رنگ واقعیت گرفت و فاطمه جهانی، همراه با یک همتیمی دیگر، به عنوان اولین لژیونرهای زن تاریخِ والیبال نشسته ایران، با باشگاهی در ترکیه قرارداد بستند تا در لیگ اروپا حضور یابند. این اتفاق، نه تنها برای خود او، بلکه برای ورزش بانوان استان و کشور، یک دستاورد بیسابقه و تاریخی محسوب میشود.
حیرت تیم آمریکا از اراده دختران ایرانی
جهانی درباره حضور تیم ملی والیبال نشسته بانوان ایران در مسابقات جهانی و واکنش تیمهای خارجی نیز میگوید: «ما با تأخیر دو روزه به چین رسیدیم و روز بعد مسابقه مهمی داشتیم. وقتی وارد سالن غذاخوری شدم، تیمهای مختلف را دیدم و حس خوبی داشتم که با وجود این شرایط سخت توانستهایم خودمان را به مسابقات برسانیم». وی با اشاره به عملکرد تیم ایران در این رقابتها اظهار میکند: «این دوره بازی خوبی از خودمان نشان دادیم و نسبت به سالهای گذشته پیشرفت زیادی داشتیم. همه تیمها درباره ایران صحبت میکردند و میگفتند زنان ایرانی خیلی محکم و بااراده هستند. حتی تیم آمریکا هم ما را تشویق میکرد و میگفت شما واقعاً فوقالعادهاید.»
{$sepehr_key_248472}
چشماندازِ لسآنجلس
اکنون فاطمه جهانی، نه دختری که نگران ویلچرش در اردوها بود، بلکه یک ملیپوشِ باتجربه است که نگاهش به مسابقات پاراآسیایی ژاپن در پاییز پیش رو دوخته شده. او و تیم ملی ایران، هدف بزرگتری را در سر دارند؛ کسب مقام در قهرمانی آسیا و تصاحب سهمیه پارالمپیک ۲۰۲۸ لسآنجلس. سرگذشت جهانی، روایت تلاقی امید، تلاش و عشق به میهن است؛ داستانی که ثابت میکند حتی در دشوارترین مسیرها، میتوان با تکیه بر اراده، رویاهای بزرگ را به واقعیت پیوند زد و پرچم ایران را فراتر از مرزها برافراشت.
منبع: روزنامه خراسان