معصوم / یکی از شهروندان محله وحید با اختصاص پشتبام و مقابل منزل مسکونیاش به کاشت سبزی و گل و گیاه، فضایی چشمنواز و تماشایی را ایجاد کرده است.
صادقی، کارمندی است که اوقات فراغت دوران بازنشستگیاش را با کاشت گل و گیاه پر کرده است. او از وابستگی به محل زندگیاش میگوید: نیاز فطری ما آدمها لذت بردن از زیبایی است و چه لذتی تماشاییتر از دیدن گل. فکر نمیکنم کسی از گل و گیاه گریزان باشد! هرچند نوع زندگی گذشته هم در انتخاب شغل باغبانی بیتأثیر نیست. صادقی ادامه میدهد: پدرم کشاورز بود و من از همان کودکی عاشق گل و گیاه بودم، اما زندگی شهری کمتر اجازه این کار را به من میداد. دوران اشتغال به کار خیلی تمایل داشتم پرورش گل و گیاه را شروع کنم، اما مشکلات و کش و قوسهای زندگی موجب شد این موضوع به وقت دیگری موکول شود و بعد از فراغت از کار این حس در من قدرتمندتر شد که مشغول کشاورزی شوم و علاوه بر فضای جلو منزل، طبقه بالا را هم به کشت اختصاص دادم. آبیاری و نگهداری از آنها سخت است، اما وقتی میبینم اینقدر توجه رهگذران را جلب میکند به ادامه دادن آن دلگرم میشوم؛ علاوه بر این که از خرید سبزی بینیاز هستیم و خودمان آن را کشت و برداشت میکنیم. او با توجه به بافت منطقه مسکونی یادآور میشود: بازارها و مراکز اداری موجب تردد و رفت و آمد بیشتر شهروندان شده است و بهتر است هرکدام از ساکنان به فکر تلطیف هوا باشند.
صادقی اعتقاد دارد این کار رعایت کردن حقوق شهروندی است: همین که رهگذران از تماشای این صحنه و هوای خوب آن لذت میبرند احترام به حقوق همدیگر است و دیگران هم میتوانند از همین حالا به فکر تماشاییتر کردن مقابل مغازه و منزل خود باشند.
صادقی حرف آخرش را هم راحت میزند: دوست دارم شهروندان دیگر هم الگوبرداری کنند، آنوقت نیاز به بوستانها کمتر میشود. هرکس قصد دارد محله را تماشایی کند همین حالا بسم ا....