شعارزدگی انتخاباتی

یکی می خواهد تورم را تک رقمی کند و دیگری از حل کردن مشکلات بورس در سه روز سخن می گوید. یکی قرار است به دنبال نقد کردن برجام باشد و دیگری از خنثی کردن همه تحریم ها صحبت می کند. بهار تبلیغات انتخابات ۱۴۰۰ از راه رسیده است و باز هم بازار وعده های کاندیداهای انتخابات برای ربودن میدان رقابت، شلوغ شده است. در روزهایی که مردم درگیر مشکلات اقتصادی فراوانی هستند، نامزدهای انتخابات تلاش دارند خود را شوالیه ای معرفی کنند که برای نجات کشور از بحران های اقتصادی و وضع موجود پا به عرصه رقابت گذاشته است. اما این وعده های نامزدهای انتخاباتی، در روزهای گذشته با واکنش های بسیار زیادی همراه شده است. از کاربران فضای مجازی گرفته تا تحلیلگران سیاسی، کارشناسان اقتصادی، وزرا و نمایندگان مجلس و حتی مقام معظم رهبری، درباره وعده های بی پشتوانه عملی و اجرایی هشدار می دهند و از آسیب های آن برای فردای ایران می گویند. رهبر معظم انقلاب در آخرین سخنان خود که در ارتباط تصویری با نمایندگان مجلس بود، درباره وعده ها بیان کردند: «شعارهای غیرواقع بینانه داده نشود. شعارهای غیرواقع بینانه گاهی ممکن است فریب مردم تلقی بشود.با توجه به امکانات کشور و واقعیات کشور بایستی شعار داد؛ وعده داد و چه کرد. این جوری بایستی عمل کرد.»
با این حال زمانی وضعیت پیچیده تر می شود که همه نامزدها بی توجه به میزان تحقق و عملیاتی بودن وعده های انتخاباتی خود، در مواجهه با وعده های دیگر نامزدها، زبان به انتقاد می گشایند و آنان را به ارائه «وعده های پوچ و توخالی» متهم می کنند.

شعارهای رنگارنگ سبب دردسر کل سیستم مدیریتی کشور خواهد شد
عباس سلیمی نمین، تحلیلگر سیاسی اصولگرا، در نقد شعارهای پررنگ و لعاب و بدون پشتوانه عملیاتیِ نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری و پیامدهای منفی آن برای کشور، یادداشتی منتشر کرده که در بخش هایی از آن آمده است: هرچه شرایط کشور پیچیده تر و سخت تر می شود، بعضی از سیاسیون وعده های محال تر و دور از دسترس تر را مطرح می کنند. این وضعیت ناشی از دلایل مختلفی است. یکی از دلایل آن این است که برحسب تجربه، بسیاری از سیاست ورزان در کشور به این نتیجه رسیده اند که هرچه در تهییج عمومی موفق تر باشند، درنهایت سبد رأی بزرگ تری برای خود دست و پا خواهند کرد. برخی از سیاسیون ما هنگام طرح مطالب و شعار های خود بیش از آنکه به فکر امکان محقق شدن آن باشند، صرفا به تهییج موقت افکار عمومی می اندیشند. این تهییج موقت شاید در کوتاه مدت به شکل رأی به نفع آن ها باشد اما در بلندمدت به صورت انباشتی از مطالبات نه فقط باعث زحمت و زمین گیر شدن آن ها بلکه باعث دردسر کل سیستم مدیریتی کشورخواهد شد.

وعده های توخالی خیانت به مردم است
جعفر راستی، نماینده شبستر در مجلس یازدهم، نیز در گفت وگو با «ایسنا» درباره وعده های بی پشتوانه نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۰ گفت: مردم به خوبی می توانند توخالی بودن یا نبودن وعده های انتخاباتی را تشخیص دهند. بعضی وعده ها که نامزدهای دوره های پیشین و داوطلبان و نامزدهای این دوره به مردم دادند از شأن مردم ایران به دور است. نامزدی مدعی شده است که یارانه 450هزار تومانی مبنای علمی دارد. ایشان باید مشخص کنند که منابع مالی این تصمیم چیست؟ ملت ایران می دانند که پول دادن به مردم به درد هیچ کسی نمی خورد. به نظرم دادن وعده های توخالی ازسوی هرکسی و هر جریانی که باشد، خیانت به مردم است.

وعده های کهنه
غلامحسین شافعی، رئیس اتاق بازرگانی ایران نیز وعده های نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۰ را « کهنه » دانست و به «ایسنا» گفت: «با کمال تاسف شاهد بیان شعارها و وعده های کهنه از جنس پرداخت یارانه نقدی طرح های اقتصادی اشتغال زا و زود بازده، افزایش حقوق و دستمزد برای ارتقای توان خرید طبقه ضعیف جامعه و مبارزه انقلابی با رانت و فساد هستیم همان شعارهایی که دهه های گذشته نیز به دفعات بیان شد اما مسیری به سمت بهبود شرایط نگشود .