ای پسر! باید که مردم سخندان و سخنگوی بود و از بدان سخن نگاه دارد، اما تو ای پسر، سخن راست گوی و دروغگوی مباش و خویشتن به راستگفتن معروف کن تا اگر به ضرورت دروغی از تو بشنوند،
بپذیرند و هر چه گویی راست گوی، و لیک راست بهدروغماننده مگوی که دروغ بهراستماننده به که راست بهدروغماننده. که آن دروغ مقبول بود و آن راست نامقبول. پس از راستگفتن نامقبول پرهیز کن.
قابوسنامه/ عنصرالمعالی
اندر پیشیجستن در سخندانی