رومینا مألوف - صبح هجدهمین روز از تیرماه ۱۴۰۳، کودکان زیادی در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان مشهد دور هم جمع شدند تا در کنار یکدیگر قصه بخوانند و روز ملی ادبیات کودک و نوجوان را جشن بگیرند، روزی که با نام مهدی آذریزدی، نویسنده کتاب «قصه های خوب برای بچه های خوب»، گره خورده است. البته این جمع، به جز کودکان، یک مهمان دیگر هم داشت: کلر ژوبرت، نویسنده فرانسوی مسلمان ساکن ایران که آثار زیادی برای همین کودکان نوشته است.
در آغاز این مراسم، محمدمهدی حسین پور، مدیرکل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان خراسان رضوی، از برنامه کانون برای تابستان بچه ها صحبت کرد و گفت: شعار امسال کانون پرورش فکری برای اوقات فراغت کودکان و نوجوانان «تابستانت را بساز» است که برنامه آن از ابتدای تیر شروع شده است. به این منظور، کارگاه ها و کلاس های متعددی در مراکز کانون به صورت حضوری و مجازی تشکیل می شود. محور این کارگاه ها هنرهای دستی و تجسمی، آوایی و نمایشی و رسانه است. بعضی از کلاس ها مانند قصه گویی رایگان است و بعضی دیگر با قیمتی بسیار کمتر از سایر آموزشگاه ها برگزار می شود. علاقه مندان می توانند به سایت کانون بروند و در این کلاس ها نام نویسی کنند.
او همچنین با اشاره به حضور نویسنده معروف کودک و نوجوان در جمع بچه های کانون، گفت: امروز، در مراسم بزرگداشت مهدی آذریزدی، از خانم کلر ژوبرت دعوت کرده ایم که در جمع کودکان حاضر شوند و داستان های آن ها را گوش بدهند و نظرشان را اعلام کنند. خانم ژوبرت کتاب های زیادی در فضای کودک و نوجوان تألیف کرده اند که بعضی از آن ها را انتشارات کانون به چاپ رسانده است؛ بنابراین، نام ایشان برای کودکان کانونی آشناست. کودکان و نوجوانان دو-سه جلد از کتاب های ایشان را در کتابخانه های کانون دیده و خوانده اند. حضور خانم ژوبرت برای کودکان انگیزه ای است. ایشان، با نکاتی که به کودکان آموزش می دهند، آن ها را توانمند می سازند.
ژوبرت در جمع کودکان قصه نویس:بخوانید و بنویسید
کلر ژوبرت، نویسنده و تصویرگر فرانسوی، زاده پاریس است که حالا مدت هاست به خواست خودش در ایران سکونت دارد. داستان این سکنی گزیدن در ایران برمی گردد به زمانی که او نوزده سال داشته است، وقتی که بعد از تحقیق و تفحص فراوان دین اسلام را برای خود انتخاب می کند و پس از آن، ضمن ازدواج با یک دانشجوی ایرانی، به کشور ما مهاجرت می کند. او ابتدا در رشته علوم تربیتی تحصیل می کند و در این رشته مدرک کارشناسی اش را می گیرد، اما برای ادامه تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد، ادبیات کودکان را برمی گزیند و به صورت غیرحضوری می شود دانشجوی دانشگاه لومان فرانسه. ژوبرت طی دوران فعالیتش در قامت یک نویسنده کودک، با مجلاتی چون «سروش کودکان» و نشریات «نوآموز» همکاری می کند. «داستان های غصه و شادی»، «سؤال موموکی» و «خداحافظ راکون پیر» از آثار این نویسنده فرانسوی طی این سال ها هستند، کسی که شهره است به بیان درست و شیوای شیرینی ها و تلخی ها و در کل حقیقت های زندگی برای بچه ها.
در حاشیه این مراسم میسر شد گفت وگویی با این نویسنده انجام بدهیم تا او به ما از تجربیاتش بگوید و از علاقه ای که به کودکان و دنیای آن ها دارد.
به کودکان اجازه بدهیم تخیلشان پرواز کند
چنان که بیان شد در بخشی از این برنامه، تعدادی از کودکان قصه ها و نوشته های خود را خواندند تا او درباره آن ها نظر بدهد. ژوبرت درباره این آثار گفت: چند داستانی که امروز از بچه های کانون شنیدم، به نسبت سنی که آن ها داشتند، بسیار خوب و امیدوارکننده بود. یکی از بچه ها داستانی خواند که با بیدارشدن از خواب تمام می شد. خب این درست نیست، اما آیا در این سن درست است که به او بگوییم این کار را نکند؟ بهتر است بگذاریم تخیلش ابراز شود و در گذر زمان اصول را یاد بگیرد. من معتقدم کودکان باید تشویق شوند و احساس کنند که دارند کار خوشحال کننده ای انجام می دهند. ما نباید کودکان را محدود و هدایت کنیم؛ آن ها باید به طور تدریجی اصول را فرابگیرند.
همچنان پرگویی می کنیم، اما رو به پیشرفتیم
او درباره وضعیت ادبیات کودک و نوجوان در ایران گفت: احساس می کنم ادبیات کودک ما در حال پیشرفت است. داستان های بیست سال قبل پرگویی داشتند؛ در حال حاضر، در مسیری قرار گرفته ایم که پرگویی کمتر شده است، اما همچنان ظرفیتی برای بهترشدن وجود دارد و برای رسیدن به سطح کشورهای دیگر راهی طولانی در پیش است.
ژوبرت در بخش پایانی صحبت هایش، از دلایل علاقه خود به دنیای کودکان حرف زد: من علاقه زیادی به کتاب و ادبیات داستانی دارم. یکی از دلایلی که ادبیات کودک را انتخاب کردم این است که در دوران کودکی تأثیر زیادی از داستان ها گرفتم. کودکان برای من اهمیت زیادی دارند. درضمن، داستان های کودک همراه با تصویر هستند و من هم با توجه به علاقه ای که به نقاشی دارم، این عرصه را انتخاب کردم و از دو ابزار روایت و تصویرگری بهره گرفتم. امیدوارم کودکانی که در این مراسم ها شرکت می کنند قدر این موقعیت را بدانند، زیرا غنیمت بزرگی است. من اگر در کودکی چنین شرایطی داشتم، نوشتن را از همان دوران آغاز می کردم، اما با توجه به شرایطی که داشتم نوشتن را از بزرگ سالی شروع کردم. آن موقع، من فکر می کردم نویسندگی کار خاصی است و من چون خاص نیستم، نمی توانم آن را انجام دهم. کودکان امروز باید درک کنند که اگر به این عرصه علاقه مند باشند و تلاش کنند، می توانند نویسنده شوند.