از «مهر باران» تا «نوبهار» | نیکوکاری در حاشیه شهر مشهد

کار‌های نیکوکارانه‌ای که این روز‌ها در حاشیه شهر مشهد، سبب دلگرمی همه ما می‌شود.

کد خبر: ۱۰۲۰۳۵

تاریخ : ۲۲ اسفند ۱۴۰۰ - ۱۲:۵۶

نوشته

تکتم جاوید | شهرآرانیوز؛ اردو‌های جهادی مهرِباران که در همه ایام سال و به مناسبت‌های مختلف به همت سازمان دانشجویان جهاددانشگاهی خراسان رضوی برگزار می‌شود ۱۴ تا ۱۶ اسفندماه جاری نیز با عنوان «باران تویی» در منطقه قرقی مشهد برگزار شد و با برگزاری کلاس‌هایی برای توانمندسازی و آموزش بخشی از اهالی حاشیه شهر خاتمه یافت.

این پویش البته فرصت حضور و همکاری خیریه رویش را هم که در منطقه مورد نظر فعالیت و مشکلات اهالی را شناسایی کرده است در اختیار داشت. اردو‌های دیگر این سازمان همچنین با عناوین و موضوعات دیگری همچون «ازنوبهار» در روز‌های پایانی سال ادامه یافته است و تا هفته‌های آغازین سال ۱۴۰۱ نیز ادامه خوهد یافت.

آموزش و فرهنگ سازی برای ۴۰۰ مادر و کودک

در نخستین روز این طرح، برنامه‌های مختلفی از جمله کلاس‌های آموزشی ساخت زیورآلات، اوریگامی، محیط زیست و پخش فیلم برای ۵۰ کودک برگزار شد. همچنین دو دوره آموزشی روان شناسی، مهارت‌های فرزندپروری و بهداشت مادران نیز برای ۷۰ نفر از مادران منطقه قرقی در محل خیریه حضرت علی اصغر (ع) این روستا برگزار شد.

دومین روز این طرح نیز به برگزاری کلاس‌های آموزش هنری و نویسندگی خلاق برای نوجوانان گذشت. همچنین مرمت، زیباسازی و رنگ آمیزی فضای مورد استفاده اهالی در خیریه حضرت علی اصغر (ع) توسط ۲۰ نفر از دانشجویان حاضر در طرح «خیریه مهرباران» انجام شد.

مهدی نعیمیان راد، مدیر اجرایی سازمان دانشجویان جهاددانشگاهی خراسان رضوی، درباره بنیان گذاری این اردو‌ها به شهرآرا می‌گوید: فعالیت سازمان دانشجویی به ایام دفاع مقدس برمی گردد که دانشجویان باتوجه به توانایی و تخصص خود به بازسازی مناطق آسیب دیده و کمک به شهروندان می‌پرداختند و پس از اتمام جنگ شکل این برنامه‌ها و کمک‌ها تغییر کرد.

وی یادآور می شود: مدیریت سازمان دانشجویان جهاد دانشگاهی باتوجه به نیاز جامعه برنامه ریزی می‌کند و در چندسال اخیر باتوجه به مشکلات ساکنان مناطق حاشیه شهر، اقدامات جهادی به این شکل متمرکز شد. به ویژه اینکه مناطق حاشیه‌ای از نظر فرمی شهر هستند، اما از نظر محتوایی به روستا شباهت دارند و آسیب‌های اجتماعی زیادی متوجه این بخش از جامعه است.

نعیمیان راد از همکارانش یاد می‌کند که در این طرح حضور داشته اند: علاوه بر اعضای خیریه محلی منطقه قرقی، تعداد ۱۰۰ نفر از دانشجویان نیز هرروز به صورت شیفت بندی و داوطلبانه در این برنامه خدمت کرده اند و کار بهسازی فضا‌های فرسوده خیریه را که محل حضور اهالی بود، برعهده گرفته اند.

به گفته وی نیرو‌های حاضر داوطلبانه خدمت کرده اند و هزینه‌های جاری نیز از سوی سازمان دانشجویان تأمین شده است.

مدیر اجرایی سازمان دانشجویان جهاد دانشگاهی خراسان رضوی همچنین بخشی از دیگر برنامه‌های این سازمان تا یک ماه آینده را شرح می‌دهد: در مدت باقی مانده از امسال پویش از نوبهار را اجرایی خواهیم کرد که اغلب برنامه‌های معنوی را پوشش می‌دهد. برنامه دیگر ما جمع آوری لوازم زندگی و کمک به مهاجرانی است که به تازگی وارد مشهد شده اند که این طرح هم اکنون در مرحله دوم و با عنوان «می توان بخشید» در حال اجراست.

موهبتِ الهی خدمت

نرگس معالی دبیرسازمان دانشجویان جهاددانشگاهی است. رشته روان شناسی می‌خواند و اردو‌های سازمان را همراهی می‌کند. او هم اولین خصوصیات اخلاقی این کار جمعی را دارد؛ یعنی علاقه به فعالیت‌های جانبی در کنار تحصیل دانشگاهی. خودش می‌گوید: بالاخره هر دانشجویی به جز رشته تحصیلی علایق و دغدغه‌هایی دارد که می‌تواند در کنار تحصیل به آن بپردازد و ایام کرونا هم بهترین زمان برای پرداختن به این تمایلات است.

دلش می‌خواست آنچه را در دانشگاه می‌خواند به شکل عملی اجرا کند؛ برای همین بخشی از کلاس‌های آموزشی روان شناسی با او بود. وی ادامه می‌دهد: بیشتر آن‌ها که دغدغه نیازمندان را دارند به خورد و خوراک آن‌ها فکر می‌کنند، درحالی که پرداختن به مشکلات روحی یا توانمندکردن آن‌ها اهمیت بیشتری دارد. دست کم من ترجیح می‌دهم به شکلی کمک کنم که ماندگار باشد.

دبیرسازمان دانشجویان جهاددانشگاهی این را هم اضافه می‌کند که این هم نشینی کوتاه مدت با اهالی حاشیه شهر فرصتی برای مواجهه با چیز‌هایی بود که هرگز در دانشگاه نمی‌آموزیم. اینکه فرصت کمک به دیگران به من داده شده است هم بعد از هر اردو حال من را خوب می‌کند.

معالی این حال خوب را موهبت الهی توصیف می‌کند و می‌افزاید: اردو‌های جهادی همراه با افرادی که تنها نیتشان خدمت است، تجربیات ارزشمندی می‌دهد که در زندگی عادی دست یافنتی نیست.

زندگی مان جهادی است

حضورشان در دنیای بی انتهای خدمت ۷ سال پیش شروع شد، وقتی نوید سروآزاد به همراه خواهرش برای توزیع عروسک راهی حاشیه شهر شد. از آن پس هم رفت و آمدهایشان ادامه داشت، برای رساندن غذای گرم به خانه محرومان و خلاصه هرنوع کمکی که از دستشان برمی ‎آمد.

از سه سال پیش، اما با راه اندازی خیریه رویش به رفت و آمدهایشان شکل رسمی بخشیدند. این رسمیت درعین حال مسئولیشان را هم بی اندازه افزایش داد. حالا شورای هفت نفره و کاملا جهادی شان حدود ۴۰۰ خانواده و ۳ هزار فرد را تحت پوشش دارد.

سروآزاد مدیرعامل مجموعه است، اما ترجیح می‌دهد همان خادم محرومان صدایش کنند و دراین ب

اره می‌گوید: ما خیلی اتفاقی وارد دنیای خدمت شدیم، اما خداوند به همه در این راه کمک می‌کند. همه برای مدت کوتاهی روحیه کار و اردوی جهادی دارند، اما فقط برخی می‌توانند جهادی زندگی کنند. من و همسرم همه زمان و زندگی مان را وقف خدمت به مردم کرده ایم، بدون منت و گلایه و یک ریال درآمد.

زمان استراحت، تفریح، کار و همه چیزشان در خیریه وقف مردم شده است، اما وی اعتقاد دیگری دارد: کمک به مردم چنان لذت و آرامش درونی‌ای به انسان می‌دهد که با هیچ تفریحی مقایسه پذیر نیست و البته خدا هم طوری جبران می‌کند که ما از درک آن عاجزیم. هربار کار خالصانه‌ای در این مجموعه انجام دادم نتیجه اش را دیدم.

اعضای خیریه رویش علاوه بر ارائه خدمات متعدد و متنوع خود به محرومان منطقه، در طرح اردو‌های جهادی سازمان دانشجویان جهاد به اعضایش یاری رساندند.