پاشازاده: آقای مجیدی جای پورحیدری و حجازی در استقلال نشستی

مهدی پاشازاده یکی از منتقدان سرسخت رفتار اخیر فرهاد مجیدی با علیرضا منصوریان است. مدافع سابق آبی‌ها که اکنون در کسوت مربیگری است انتظارات بیشتری از سرمربی استقلال دارد. او مجیدی را به خویشتن داری دعوت کرده است.

کد خبر: ۱۰۲۲۱۱

تاریخ : ۲۳ اسفند ۱۴۰۰ - ۱۵:۰۷

نوشته

گروه ورزش|شهرآرانیوز، مهدی پاشازاده، پیشکسوت باشگاه استقلال به شدت نگران آینده استقلال با فرهاد مجیدی است. او نه از منظر فنی، بلکه از بعد اخلاقی نگران است. پاشازاده به بهانه اتفاقاتی که میان مجیدی و منصوریان رخ داده حرف‌هایی به زبان می‌آورد: «می‌خواهم از بعد حرفه‌ای به این ماجرا نگاه کنم. یک آدم میهمان شما است، به تهران آمده، با تیمت بازی دارد و باید ۹۰ دقیقه مقابلش قرار بگیری. اصلاً نمی‌خواهم احساسی به ماجرا نگاه کنم. بحث من حرفه‌ای است. باید یک مربی به‌عنوان میزبان چه رفتاری انجام دهد؟   من شخصاً قبل از بازی سمت مربیان نمی‌روم. اعتقادم این است که باید بعد از بازی این کار را انجام دهیم، چون برای این کار فلسفه دارم. اصلاً من نوعی از منصوریان خوشم نمی‌آید. ادب چه می‌گوید؟ باید بایستیم و با رفتار نامناسب مربی تیم رقیب را تحقیر کنیم؟ آن هم مردی که روزگاری با او هم‌تیمی بودیم؟ این رفتار اصلاً زیبنده نام استقلال نیست. آقای مجیدی! باید با منصوریان دست می‌دادی، به او خسته نباشید می‌گفتی و می‌رفتی. این چه کار‌هایی است که انجام می‌دهیم. به خدا شأن باشگاه استقلال زیر سؤال می‌رود.»

پاشازاده درادامه صحبت‌های خود گفت: «من جای فرهاد باشم همین جا توقف می‌کنم. روی نیمکت استقلال، پورحیدری، حجازی و قلعه‌نویی نشسته‌اند و قبل از این‌ها هم مردان بزرگی مانند رایکوف. خیلی‌های دیگر هم هستند. آقای مظلومی، آقای مرفاوی، خود منصوریان و مربیان خارجی، کجا این چنین رفتاری با رقیب خود انجام داده‌اند؟! یک مثال برای من بیاورید تا باور کنم اشتباه می‌کنم. حتی یک نمونه هم از این رفتار‌ها وجود ندارد. هیچ وقت و در هیچ نقطه‌ای. یک دست دادن ساده این همه دنگ و فنگ ندارد. واقعاً متأسفم. مجیدی باید برخی رفتارهایش را اصلاح کند. اگر با همین فرمان پیش برود قهرمانی را از استقلال می‌گیرد. باز هم تکرار می‌کنم تنها کسی که می‌تواند قهرمانی را از استقلال بگیرد همین آقا است و من نگرانم و می‌ترسم که چنین اتفاقی رخ دهد. امیدوارم همه چیز ختم به خیر شود و با رفتار‌های عاقلانه و آینده‌نگرانه روی نیمکت تیمی بنشینیم که روزگاری آرزوی‌مان بوده. حرف دیگری نیست.»