نمایش امیدوارکننده جوانان بسکتبال در دوحه| معدن طلایی که کشف شد نباید رها شود

ماشین جنگی بسکتبال ۳×۳ ایران با بنزین سبز در دوحه از سربالایی و سرازیری‌ها گذشت و نمایشی امیدوارکننده برای آینده به ما هدیه داد.

کد خبر: ۱۰۳۲۱۸

تاریخ : ۰۸ فروردين ۱۴۰۱ - ۱۴:۵۳

نوشته

سعیده فتحی/شهرآرانیوز، رقابت‌های انتخابی جام جهانی بسکتبال ۳×۳ در حالی از جمعه ۲۶ مارس (پنجم فروردین) به میزبانی دوحه قطر آغاز شد که فدراسیون بسکتبال ایران و کمیته بسکتبال ۳×۳ نظر به حضور تیم‌های امید ایران در بازی‌های آسیایی (۱۰ سپتامبر به میزبانی هانگ‌ژو چین) با ترکیب زیر ۲۳ سال در هردو بخش زنان و مردان گام به مرکز قطر نهاد.
حضور تیم‌های ۳×۳ ایران در انتخابی جام جهانی، از منظر بازه زمانی با تغییرات فدراسیون بسکتبال مصادف شد. فدراسیون نوین در مرحله استراتژیک گذار قرار دارد و نخستین آزمون بین‌المللی جواد داوری بسیار زود فرا رسید. آزمونی که از چند نظرگاه با مشکلاتی توامان بود.
در بخش بانوان، لیگ در پسین روز‌های سال ۱۴۰۰ به فرجام رسید و این اتفاق دست افسانه حسن‌نایبی و نیکا بیک‌لیک‌لی را تا حدود زیادی باز گذاشت. در اندک زمان باقی مانده کمیته ۳ نفره و کادر فنی تیم بانوان با دعوت ۲۰ بازیکن به اردو، کوشیدند از حداقل زمان، حداکثر بهره را ببرند. شاید در نگاه اول به ترکیب تیم بانوان ایران، این تیم فقط تیمی جوان و در تکاپو برای کسب تجربه به نظر برسد، اما دقت بیشتر به ویژه در سن شاگردان بیک لیک لی، از تصمیمی متهورانه پرده برمی‌دارد. غزل محسنی با ۱۸ سال، فاطمه آقازادگان قزوینی و آیدا گلمحمدی با ۲۰ سال و نگین رسولی‌پور هم با ۲۲ سال سن، ترکیبی رویایی برای آینده بسکتبال ۳ نفره بانوان ایران خلق کرد.
در بخش پسران، اما اوضاع متفاوت بود. سوپرلیگ فرسایشی ایران با تصمیمات خلق‌الساعه فدراسیون پیشین به درازا کشیده شده و داستان عجیب دور دوم مقدماتی، هنوز هم برای بسیاری قابل هضم نیست! به هر ترتیب ماموریت گروه نجات در بخش پسران هم آغاز شد. سیامک ویسی نیز در کمترین زمان ممکن تیم پسران ایران را مهیای حصور در آوردگاه دوحه کرد. با توجه به برگزاری سوپرلیگ، ویسی چاره‌ای جز فراخواندن بازیکنان تیم‌های حذف شده از پلی‌آف نخست نداشت. دست برقضا، اما تیمی بسیار خوب، منسجم، یک‌دست و آینده‌دار بسته شد. احسان دلیرزهان، ستاره بی‌چون و چرای پالایش نفت آبادان، امیرحسین یازارلو، بازیکن برجسته تیم ملی جوانان در جام جهانی پیشین، به اتفاق بهشاد عرب زاده و امیرحسین رضایی‌فر که در غیاب کورین هنری و ماکسیم مورزوف، روحی تازه در ارکان اکسون دمیدند، بدل به تیم پرامید ایران در انتخابی جام جهانی شدند.

شروع خوب
داستان دوحه، اما سرآغازی خوب داشت. پسران ایران ۲۱-۱۷ مالزی را شکست دادند. ایران در حالی به این پیروزی نائل شد که احسان دلیرزهان برای رسیدن به دوحه با مشکلاتی روبرو شد و سرانجام یک روز دیرتر یه تیم ملحق شد.
شیر‌های جوان ویسی در دیدار دوم سریلانکا را ۲۱-۱۰ شکست دادند تا شنبه ۲۷ مارس در نیمه نهایی به دیدار قطر بروند.
قطر همچنان در ورزش آسیا با حربه بازیکنان چند ملیتی به مصاف رقبا می‌رود، اما میزبان پرمدعا با بازیکنان آفریقایی و تنومند و استریت باز هم دست‌هایش را به نشانه تسلیم مقابل پسران ایران بالا برد.
ساعات پایانی شنبه ششم فروردین نوید شب‌نشینی با شکوهی را برای بسکتبال ایران می‌داد، اما پایان داستان پسران ویسی مثل یک فیلم سینمایی نبود و در دیدار پایانی مقابل نیوزلند ۲۱-۲۰ شکست خورد و عنوان دومی را بدست آورد و از صعود به جام جهانی بازماند. به هر ترتیب ایران با حداقل اختلاف نتیجه را واگذار کرد، اما رویای نیمه شب بهاری ما درست از همان لحظه آغاز شد.
در بخش دختران هم هرچند تیم‌ایران با نگین رسولی، فاطمه آقازادگان، غزل محسنی و آیدا گلمحمدی کار خود را با شکست مقابل تیم قدرتمند نیوزلند آغاز کرد، ولی آن‌ها در بازی بعد، از اینکه قطر بازنده‌ای تمام عیار ساختند. شاگردان بیک لیک لی با برتری ۲۱-۳ قاطعانه‌ترین پیروزی تورنمنت را رقم زدند تا در نیمه نهایی حریف ازبکستان، تیم مسن و مرموز آسیای میانه شوند. دختران ایران مقابل نایب‌قهرمان بازی‌های داخل سالن آسیا هم نبردی جانانه داشتند، اما سرانجام، تجربه بر جوانی چربید و اشک‌های آیدا، گفت هرآنچه را باید می‌گفت!
گذشته از همه چیز، اما ماشین جنگی بسکتبال ۳×۳ ایران با بنزین سبز در دوحه از سربالایی و سرازیری‌ها گذشت و نمایشی امیدوارکننده برای آینده به ما هدیه داد.
این شکست دقیقا همان پل پیروزی ایران به آینده است، اما به شروطی که همه از آن آگاهیم. امید آنکه معدن طلایی که کشف‌شد رها نشود و استخراجی بهینه از آن داشته باشیم. همه می دانیم که بسکتبال سه نفره جای کار بسیار دارد و در فدراسیون جدید امیدواریم که به این بخش نگاه جدی شود و برنامه درستی برای آن در نظر بگیرند تا بسکتبال سه نفره در ایران رشد کند و حتی به خیابان ها، کوچه ها و پارک ها برود، پس از آن در میادین بین المللی هم به حتم حرف های بسیاری برای گفتن خواهیم داشت و در آسیا هم خواهیم درخشید.