کار و کارکنان دانشی

مهدی یاراحمدی خراسانی - مدرس دانشگاه

کد خبر: ۱۰۴۳۵۰

تاریخ : ۲۱ فروردين ۱۴۰۱ - ۱۲:۳۱

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز؛ اگر قرار است نظام «دانش بنیان و اشتغال آفرین»، عرصه‌های مختلف تولید و خدمت کشور را دربر بگیرد، یکی از پیش نیاز‌های مهم و بنیادی آن، «کار دانشی» و «کارکنان دانشی» است. استقرار و پیاده سازی مدیریت دانش می‌تواند منجر به ایجاد کار دانشی، کارکنان دانشی و نوآوری دانشی در سازمان‌ها شود.

کار دانشی، محصول ذهنی آدمی است که برای تولید اطلاعات و دانش کاربردی اجرا می‌شود. کار دانشی از کارکنان به عنوان پایشگران اطلاعات و تصمیم گیرندگان بهره می‌گیرد و مستلزم تمرکز و توجه ویژه است. کار دانشی شامل کسب دانش، مدل سازی ذهنی، تصمیم گیری و ارتباط موثر می‌شود.

همچنین کارکنان دانشی مجموعه‌ای از نیرو‌های انسانی سازمان‌ها هستند که سرمایه و توانمندی اصلی شان، دانش و مهارت تخصصی است و از آگاهی کافی برای کاری که انجام می‌دهند، بهره‌مند هستند و آن را در عرصه‌های مختلف اجرایی و مدیریتی به کار می‌گیرند.

در سازمان‌ها از افرادی با ویژگی‌های یادشده به نام «سرمایه انسانی سازمان» یاد می‌شود. امروزه سازمان‌های دانشی که امور خود را بر مبنای پژوهش‌های علمی به ثمر می‌رسانند، اهمیت فراوانی پیدا کرده اند.

توانمندی و بقای این سازمان‌ها تا حد زیادی به دانشی وابسته است که زاییده و حاصل اندیشه منابع انسانی است. بهره مندی از دانش سازمانی به روز، رمز بقا و پایداری در عصر رقابتی حاضر محسوب می‌شود. مدیریت شهری باتوجه به گستردگی خدماتی که می‌دهد و تنوع فعالیت‌هایی که در حوزه وظایف خود دارد، می‌تواند بهره‌های فراوانی از خلاقیت، نوآوری و ویژگی‌های کارآفرینانه کارکنان دانشی ببرد.

البته این امر مستلزم رویکرد عالمانه و آگانه مدیران و هوشمندسازی شهرهاست. به بیان دیگر برای رسیدن به شهر هوشمند به دو عامل انسانی مهم باید توجه شود: اول مدیران آگاه که الگوی ذهنی آن‌ها مبتنی بر به کارگیری قواعد علمی در توسعه فرآیندهاست و دوم کارکنان دانشی که با پردازش اطلاعات موجود برای ایجاد سطح بالاتری از دانش سازمانی، ارزش افزوده برای سیستم ایجاد می‌کنند و با خلاقیت، دانش و مهارت خود، این الگو‌های ذهنی را در عمل به خدمات و محصولاتی ارزشمند برای اداره شهر‌ها تبدیل می‌کنند.

مدیریت شهری برای اجرای نظام دانش بنیان باید سه مرحله خلق (ایجاد دانش)، انتقال (سهیم شدن)، و به کارگیری دانش (کارکنان، متخصصان) را در ساختار عملکردی خود طراحی کند تا براساس نتایج و پیامد‌های حاصل از چنین فرایندی، بستر لازم برای ایجاد شهر هوشمند و توسعه یافته فراهم شود.