چشم‌انداز فناوری برای جامعه معلولان و کم توانان

نمایشگاه فناوری‌های جدید CES  که هر‌ساله در لاس‌وگاس آمریکا میزبان شرکت‌های بزرگ فناوری است امسال شاهد بخش رقابتی ارائه طرح‌های فناورانه برای معلولان بود.

کد خبر: ۱۰۴۹۱

تاریخ : ۱۱ آذر ۱۳۹۸ - ۰۷:۱۹

نوشته

مسابقه ۵میلیون دلاری Mobility Unlimited Challenge حاصل همکاری بین بنیاد موبیلیتی‌تویوتا (Toyota Mobility Foundation)، جایزه بزرگ Nesta و نمایشگاه فناوری CES ۲۰۱۹ است که طی آن فینالیست‌های نهایی این رقابت‌ها مشخص می‌شوند. آنچه از شرکت کنندگان این رقابت‌ها خواسته شده بود، ارائه طرح‌هایی انقلابی در جهت بهبود تحرک و استقلال افراد مبتلا به فلج اندام تحتانی است. این تجهیزات باید کاربری ساده‌ای داشته باشند و زندگی با آن‌ها راحت به نظر برسد. در ادامه ۵ طرح منتخب این مسابقه را معرفی می‌کنیم.

ویلچر بسیار سبک
اولین طرح، ویلچر فوق سبک فونیکس مجهز به هوش مصنوعی و حاصل خلاقیت تیم فونیکس اینستینکت از انگلستان است. این ویلچر در‌عین سبکی بسیار، قابلیت خودتعادلی و کنترل هوشمند دارد که مطابق ادعای سازندگان آن، لرزش‌های آزاردهنده رایج در صندلی چرخ‌دار را به حداقل خواهد رساند. با استفاده از حسگر‌های هوشمند، تنظیمات صندلی مطابق با آنچه کاربر قصد انجام آن را دارد، تغییر خواهد کرد؛ بنابراین ویلچر به صورت دائم با نحوه حرکت کاربر همگام خواهد شد. این قابلیت بسیاری از کارکرد‌های تازه هوشمند را در‌اختیار معلولان خواهد گذاشت که هرگز پیش از این دیده نشده بود. به عنوان مثال، یک نیروی محرکه سبک و در‌عین‌حال هوشمند در این ویلچر تعبیه شده است که به کاربر قابلیت حرکت در سربالایی‌ها را نیز خواهد داد.

توان‌بخش حرکتی
طرح بعدی گجت‌Evowalk، محصولی از تیم آمریکایی Evolution Devices است. این گجت یک تجهیز پوشیدنی است که به دور ران پای کاربر بسته می‌شود و مجهز به حسگر‌هایی است که راه رفتن کاربر را پایش و با تحریک کردن ماهیچه‌های درست در زمان مناسب، به تسهیل حرکت کاربر کمک می‌کند. مطابق اظهارات تیم توسعه دهنده، این تحریک عضلانی زمان‌بندی‌شده به مرور خواهد توانست به روند توان‌بخشی ماهیچه‌های فرد کمک کند.

سرویس اشتراک وسایل نقلیه
Italdesign نیز نام یکی دیگر از شرکت کنندگان اروپایی در این رقابت است. این شرکت ایتالیایی می‌گوید که موفق‌به طراحی اولین سرویس حمل مخصوص کاربران ویلچر شده است که عملکردی مشابه سامانه اشتراک گذاری دوچرخه در سطح شهر‌ها دارد. این طرح شامل ارائه مجموعه‌ای از وسایل نقلیه الکتریکی با هدف سفر‌های درون شهری است که عملکردی ساده‌تر و آسان‌تر نسبت‌به ویلچر‌های دستی خواهد داشت. این سرویس قرار است ازطریق یک برنامه اشتراک گذاری مبتنی‌بر نرم‌افزار‌های موبایل در‌دسترس کاربران قرار گیرد.

ویلچر بدون صندلی
یک تیم ژاپنی از دانشگاه تسوکابا به نام Qolo (که مخفف عبارت بهبود کیفیت زندگی در حمل ونقل است) یک وسیله نقلیه خلاقانه ارائه کرده است.Qolo در‌حقیقت یک اگزواسکلت چرخ‌دار است که امکان نشستن یا ایستادن راحت را برای کاربران فراهم می‌کند؛ این بدان معنی است که این تیم ژاپنی در یک حرکت هوشمندانه، عملا «صندلی» را از روی صندلی چرخ‌دار حذف کرده‌اند. قابلیت حرکت در وسیله با استفاده از نیم تنه فوقانی کاربر کنترل می‌شود؛ در‌نتیجه کاربر امکان انجام هرگونه عملیات بدون استفاده از دستان خود را خواهد داشت. با این وسیله، کاربران می‌توانند به صورت ایستاده سفر کنند. پیش بینی می‌شود استفاده از این وسیله، جنبه‌های فیزیولوژیکی و اجتماعی زندگی روزمره معلولان را به کلی تغییر دهد.

اگزواسکلتی برای معلولان
آخرین گجت این رقابت‌ها با نام Quix محصول تیم IHMC & MYOLYN از آمریکاست. این محصول نیز نوعی اگزواسکلت قدرتمند است که قابلیت حرکتی چابک، پایدار و انعطاف پذیر را برای کاربر ایجاد می‌کند.
Quix از تحریک ماژولار مورداستفاده در فناوری وسایل نقلیه خودران و الگوریتم‌های کنترلی تعادل در روبات‌های انسان‌نما استفاده کرده است تا قابلیت حرکت، امنیت و استقلال را به اگزواسکلت‌های فعلی بیفزاید.