حال و روز ناخوش «کیان ایرانی» | سینما روی تاریک خود را به رضا رویگری نشان داد

سینما همان طورکه خود اهالی سینما می‌گویند بی رحم است و خشن. اگر فردی مدتی جلوی دیده‌ها نباشد خیلی زود فراموش می‌شود و دیگر کسی از آن‌ها یادی نمی‌کند.

کد خبر: ۱۰۶۳۱۱

تاریخ : ۰۷ ارديبهشت ۱۴۰۱ - ۱۲:۲۳

نوشته

عروجی | شهرآرانیوز؛ دو روز پیش ویدیوی عجیبی از رضا رویگری، بازیگر کهنه کار و با سابقه سینما و تلویزیون، منتشر شد که روی تخت آسایشگاه سالمندان کهریزک تهران دراز کشیده و می‌گوید مدتی است او را اینجا رها کرده اند. او گفته گوشی تلفن همراهش را از او گرفته اند و اجازه تماس گرفتن نداشته و این وضعیت بعد از ۶۰ سال کار کردن حق او نیست، البته طبق گفته خانواده اش گوشی افرادی که به تازگی وارد آسایشگاه می‌شوند برای مدت دو هفته گرفته و خودشان قرنطینه می‌شوند تا مددکاران و روان شناسان آن فرد را آماده ورود به فضای تازه کنند.

{$sepehr_media_480931_400_300}

طبق خبر‌ها اولین بار یوسف سلامی، خبرنگار صداوسیما، این خبر را منتشر کرد، ولی بعد از آن روابط عمومی آسایشگاه تلویحا آنچه رویگری گفته بود رد می‌کند و می‌گوید: همه چیز برای آرامش رویگری انجام شده است و موضوع آن طورکه او بیان کرده نبوده است. بعد از آن سیل واکنش‌ها به این ویدیو سرتاسر فضای مجازی را درنوردید و مردم از دیدن این ویدیو شوکه شده بودند.

با اینکه همه تا حدودی می‌دانستند حال و روز رویگری خوب نیست و مدت هاست در هیچ اثر درخوری بازی نکرده است. بعد از آن وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، مدیرعامل صندوق اعتباری هنر را مأمور کرد که به صورت حضوری در جریان روند نگهداری و درمان رویگری قرار بگیرد و مشکلاتش را مرتفع کند. آنچه که همسرش بعد از آن به رسانه‌ها گفت نشان می‌دهد به احتمال زیاد مشکل از جای دیگری است. او گفته امکان نگهداری از همسرش را نداشته و به دلیل برخی از مشکلات حرکتی و اختلالات جسمی به آسایشگاه کهریزک منتقل شده است. روز بعدش هم خبر رسید قرار است با همراهی پرویز پرستویی و علیرام نورایی یک دستگاه آپارتمان و یک پرستار تمام وقت در اختیارش قرار بگیرد.

رویگری علاوه بر بازیگری هم در حوزه موسیقی شخصیت مشهوری بود و هم در حوزه نقاشی. بیشتر از هر چیز ما او را با ترانه حماسی «هر جا که بهار آید آزاد و رها هستیم» به خاطر می‌آوریم که رویگری آن را در همان روز‌های پیروزی انقلاب خواند،، اما حالا هیچ کاری از دستش برنمی آید، حتی نقاشی. یک جایی گفته بود: «چون چپ دست هستم بعد از سکته دست چپم کار نمی‌کند. حتی می‌خواستم پرتره همسرم را بکشم، اما نمی‌توانم قلم در دست بگیرم.»

سینما همان طورکه خود اهالی سینما می‌گویند بی رحم است و خشن. اگر فردی مدتی جلوی دیده‌ها نباشد خیلی زود فراموش می‌شود و دیگر کسی از آن‌ها یادی نمی‌کند. همین چندوقت پیش پرویز پرستویی تصویری از فرامرز صدیقی منتشر کرد که نشان می‌داد چگونه در یک کنج مهجوری برای خودش زندگی می‌کند با اینکه او یکی از بازیگران درخشان سال‌های نه چندان دور سینمای ایران بود.