پشت پرده حاشیه سازی علیه پرویز پرستویی در لس آنجلس | راهبرد جنجال

ویدئویی که چند روز پیش از پرویز پرستویی و گوهر خیراندیش منتشر شد و حواشی عجیبی که از سوی یکی از خارج نشینان طراحی شد، نشان داد دَر همچنان روی همان پاشنه می‌چرخد و حالا به جای گفتگو به بازجویی و تخریب شخصیتی روی آورده اند.

کد خبر: ۱۰۷۴۲۹

تاریخ : ۱۵ ارديبهشت ۱۴۰۱ - ۱۲:۱۹

نوشته

عروجی | شهرآرانیوز؛ هرکسی حق دارد سؤال کند؟ روشن است که بله. می‌تواند طرفش را دعوت کند یا اگر دسترسی به آن شخصیت ندارد حالا دیگر می‌تواند در شبکه‌های اجتماعی طرح موضوع کند و پرسش هایش را مطرح و جریانی برای پاسخ گویی طرف مقابلش، حالا هرکسی که می‌خواهد باشد، راه بیندازد. این دیگر طبیعی‌ترین کار ممکن است؛ اما جریانی که در خارج از کشور راه افتاده و اپوزیسیون خارج نشینی که مدام اصل آزادی عقیده و بیان را فریاد می‌زنند خود در چاله استبدادی بغض دار و تاریکی حرکت می‌کند که هربار عمیق‌تر می‌شود و تهی از انسانیت.

در واقع، این جماعت بیشتر از هرچیز می‌خواهد هزینه‌های حضور شخصیت‌های مشهور ایرانی را که هرکدام در حوزه‌های مختلف عقاید متفاوتی دارند چنان بالا ببرد که دیگر کسی جرئت نکند اظهارنظر کند یا رأیی خلاف نظر آن‌ها بدهد. این جریان در این سال‌ها نشان داده نه به دنبال گفتگو کردن است و نه به دنبال پرسیدن.

ویدئویی که چند روز پیش از پرویز پرستویی و گوهر خیراندیش که همراه با تیم سازنده فیلم حبیب احمدزاده، کارگردان مستند «داستان‌های هزار و یک روز یا افسانه بُناسان، غول چراغ جادو» در لس آنجلس آمریکا برگزار شد و حواشی عجیبی که از سوی یکی از خارج نشینان طراحی شد، نشان داد دَر همچنان روی همان پاشنه می‌چرخد و حالا به جای گفتگو به بازجویی و تخریب شخصیتی روی آورده اند. در ظاهر به پرویز پرستویی و گوهر خیراندیش در همان بدو ورود توهین‌هایی در سالن نمایش می‌شود؛ اما آن‌ها با سعه صدر به پرسش هایشان پاسخ می‌دهند.

گوهر خیراندیش همان ابتدا در پاسخ به کسانی که به پرستویی فحاشی می‌کنند، می‌گوید: «همین آقای پرستویی برادرش را در جنگ ایران و عراق به خاطر من و شما از دست داد و نباید با او چنین برخورد کرد.» البته کار با این حملات پایان نمی‌گیرد و هیاهو و جنجال تازه بعد از پایان جلسه آغاز می‌شود و حالا نوبت به جنگ تن به تن است. اینکه یک نفر دوربین تلفن همراهش را روشن کند و به اصطلاح برای سؤال پرسیدن پشت سر پرستویی حرکت کند و بدون اینکه اجازه صحبت کردن بدهد عامدانه او را تا سرحد مرگ عصبانی کند نمی‌تواند یک پرسشگر حقیقی باشد!

بدتر اینکه، با این روش بخواهیم از او یک چهره بی منطق و خشمگین نزد افکار عمومی بسازیم کار غیرانسانی و بی نهایت غیراخلاقی است. شاید بعد از جنجال‌های رسانه‌ای ماهیت اصلی این جریان و هدف گیری آن‌ها روشن شد. به نظر می‌رسد این رفتار حالا بیشتر از هر وقت دیگری به یک عرف احمقانه در بین معترضان خارج نشین تبدیل شده است؛ آن قدرکه یک جلسه نمایش فیلم و پرس وپاسخ‌های بعدش می‌تواند به صحنه جنگی تمام عیار تبدیل شود.

این اتفاق واکنش‌هایی را هم از سوی هم صنفان پرستویی در پی داشت. رضا کیانیان یکی از افرادی بود که در دفاع از او در اینستاگرام خود نوشت: «باید به هر عقیده‌ای که پرویز پرستویی دارد، احترام بگذارید. در همان آمریکا وقتی از کسی سؤال می‌کنید و طرف نمی‌خواهد پاسخ دهد، حق ندارید پرسشتان را تکرار کنید. اگر به دموکراسی معتقدید اجازه دهید هرکس عقیده خودش را داشته باشد. بازجویی نکنید. به همین سادگی و به همین دردآوری.»

فرهاد قائمیان، دیگر بازیگر کشورمان هم با اشاره به سابقه کاری پرستویی از او دفاع کرد و در متنی نوشت: «سینما، بازیگری و کارنامه هر هنرمندی درخور نقد است؛ اما اگر به نام انتقاد و به نام فریبنده دموکراسی به یکی از قله‌های بازیگری و مشاهیر هنری توهین کنیم و او را شایسته اهانت به عقایدش بدانیم پشت قافله تمدن هستیم.»