پیامد‌های یک عصبانیت و یک پنچری | آستانه تحملِ زیرصفر!

اتفاق‌هایی شبیه به این نه ربطی به دولت دارد و نه ربطی به مسئولان دولتی. ما باید آستانه تحملمان را افزایش بدهیم. باید به این فکر کنیم که به سادگی کوچک‌ترین کم فروشی یا غفلتی می‌تواند آدم‌های بی گناه زیادی را از بین ببرد.

کد خبر: ۱۱۳۱۶۲

تاریخ : ۲۹ خرداد ۱۴۰۱ - ۱۱:۵۶

نوشته

عروجی | شهرآرانیوز؛ «توقف مساوی با پنچری!» جمله تهدیدآمیز مؤثری که باعث می‌شد کسی جرئت نکند جلو پل، مغازه یا خانه پارک کند. از آن طرف، بیشتر مواقع این جمله تهدیدآمیز عملی نمی‌شد و تا جایی که امکان داشت، سعی می‌کردند یک جور‌هایی مسئله را رفع ورجوع کنند تا به خودروی کسی آسیبی نزنند. مهم‌تر اینکه اگر خودرو پلیس، آمبولانس، آتش نشانی یا حتی سایر ارگان‌ها و سازمان‌های خدماتی خواسته یا ناخواسته سد معبر می‌کردند، درنهایت همه غر می‌زدیم و رد می‌شدیم و به خودمان اجازه نمی‌دادیم لاستیک هایش را پنچر کنیم. اما خبری که دو روز پیش منتشر شد، همه را حیرت زده کرد. قصه چه بود؟

تکنسین‌های اورژانس برای نجات جان دختر دوساله بدحال خودرو را داخل خط ویژه پارک می‌کنند. دختربچه در مطب دکتر دچار حمله تنفسی می‌شود. ترافیک خیابان شهید بهشتی تهران اجازه نمی‌داده است آمبولانس بیشتر از این‌ها به مطب نزدیک شود. در نتیجه تکنسین‌ها ناچار بودند در خط ویژه توقف کنند. اتفاقی که ممکن بود هرجای دیگر دنیا هم رخ بدهد. آن‌ها بعد از احیا می‌خواهند دختربچه را به بیمارستان منتقل کنند، ولی می‌بینند یک مردم آزار جفت لاستیک‌های جلو را پنجر کرده است. حالا تا آمبولانس دوم برسد، بچه از دست می‌رود و احیا بی فایده می‌شود؛ به همین سادگی.

بدتر اینکه کسی باعث این اتفاق شده که خودش یکی از راننده‌های اتوبوس شهری است و روشن نیست چرا او وسط آن ترافیک با خودش فکر کرده آمبولانس قصد آزار دیگران را داشته و عامدانه خودرو را وسط خط ویژه نگه داشته است. اما او گویا چنان عصبانی بوده که حتی یک لحظه با خودش فکر نکرده است با خالی کردن باد لاستیک‌های آمبولانس می‌تواند جان یک دختربچه را بگیرد.

از آن طرف، خیلی‌ها می‌گویند خط ویژه به صورت رفت وبرگشتی طراحی شده و اتوبوس می‌توانسته است از کنار خودرو عبور کند، اما این کار را نکرده است، چون ترافیک و گرما عصبانی اش کرده بود. با همه این‌ها آن دختر دوساله دیگر نیست و راننده اتوبوس هم به دستور دادستان دستگیر شده است. همین چندروز پیش یک نفر بادکنک‌های مراسم جشن تولدی را با گاز شهری پر کرده بود، چون می‌خواست به جای گاز گران هلیومی، گاز ارزان شهری خالی کند داخل بادکنک‌ها و نه کسی متوجه می‌شود و نه اتفاقی می‌افتد و درنهایت او هم پولش را می‌گیرد و تمام. اما در آن مراسم چند بچه می‌میرند، یک کافی شاپ تخریب می‌شود و خانواده‌های بسیاری داغدار.

خیلی‌ها در شبکه‌های اجتماعی به این موضوع واکنش نشان دادند و درباره فراموش شدن مسئولیت‌های تک تک آدم‌ها حرف زده اند؛ اینکه اتفاق‌هایی شبیه به این نه ربطی به دولت دارد و نه ربطی به مسئولان دولتی. ما باید آستانه تحملمان را افزایش بدهیم. باید به این فکر کنیم که به سادگی کوچک‌ترین کم فروشی یا غفلتی می‌تواند آدم‌های بی گناه زیادی را از بین ببرد.
جدای از این عواقب جبران ناپذیر، شاید لازم باشد مجدد به خود یادآوری کنیم نصب تابلو‌هایی با مضمون پارک مساوی است با پنچری یا به عبارت دیگر، تهدید دیگران به ضرر مالی، جرم محسوب می‌شود.