چه کسانی بر عرشه کشتی نجات هستند؟!

حسین ابراهیمی - فعال فرهنگی

کد خبر: ۱۲۱۳۹۱

تاریخ : ۲۵ مرداد ۱۴۰۱ - ۱۲:۴۰

نوشته

در منابع روایی ما روایتی آمده که گاهی روی پرده‌ها و در و دیوار دیده‌ایم، اما معلوم نیست چقدر روی آن تأمل کرده باشیم، فرمود:
إِنَّهُ لَمَکْتُوبٌ عَلَى یَمِینِ عَرْشِ الله ان الحسین مصْبَاحٌ الهدی وَ سَفِینَةُ نَجَاة؛ در طرف راست عرش نوشته شده است: حسین چراغ هدایت و کشتى نجات است. إعلام الورى، ص.۴۰۰
امام حسین (ع) کشتی نجات امت پیامبر است، گرچه در روایات شریفه اهل‌بیت (ع) آمده که تمام ایشان کشتی‌های نجات امت هستند؛ اما این صفت نجات‌دهندگی در امام حسین (ع) جلوه‌ای دیگر و بروز و ظهور بیشتری دارد.

حالا پرسش این است که آیا ما نیز از جمله افرادی که بر عرشه این کشتی به سوی نجات و سعادت در حرکتند هستیم یا خیر؟ و شرایط رسیدن به این نجات چیست؟! یک پاسخ کلی در اینجا وجود دارد که پرداختن به مسئله شفاعت است، شفاعتی که در هیئات مذهبی ما زیاد به آن پرداخته می‌شود و ما زیاد از آن دم می‌زنیم که ان‌شاءا... اهل‌بیت (ع) روز قیامت شفیعان ما باشند.

در احادیث متعدد آمده است که وقتی از خود ایشان و در زمان حیات ایشان فردی از شیعیان این تقاضا را می‌کرد، معصوم علیه‌السلام ضمن پذیرفتن، شرطی قرار می‌دادند و آن مطلب به طور کلی پیروی از ایشان در رفتار و حرکات و سکنات در روش زندگی بوده است و به صورت جزئی در برخی روایات به مسئله عبادت و نماز و باز خاص‌تر به اهل سجده پروردگار بودن توجه می‌داده‌اند که مثلا اهل سجده‌های طولانی و زیاد سجده کردن باش تا در بهشت بتوانی با ما باشی، آری، فرمود: شیعتنا من شایعنا، شیعیان ما کسانی هستند که در زندگی خود اهل پیروی از ما باشند و این مسئله در زندگی آن‌ها نمود داشته باشد.

حالا درباره امام حسین (ع) و قرار گرفتن در کشتی حسینی نیز مطلب همین است، حالا که مغناطیس محرم حسین (ع) و کربلای حسین (ع) و عزاداری پرشور او ما را گرد نام زیبای او جمع کرده است و در مجالس در کنار استفاده از معارف، با عشق او به سر و سینه می‌زنیم، انگشت اشاره حسین (ع) را نیز نباید از نظر دور بداریم، که آقای ما شب عاشورا مهلتی از دشمن خود گرفت تا بار دیگر طعم نماز را بچشد و اینکه فرمود من عاشق نماز و خواندن کتاب خدا هستم، این پیامی برای تمام ما است که بهشتمان حسین (ع) است و بهشت را بدون حسین نمی‌خواهیم و در دو دنیا نمی‌خواهیم از او جدا شویم.

این پیام را برای ما فرستاده است، که تویی که بر سر و سینه می‌زنی و حسین حسین می‌گویی چقدر اهل این نماز اول وقت هستی؟! و چقدر سر سفره کتاب هدایت و تلاوت قرآن می‌نشینی؟!
از خدای حسین (ع) عاجزانه طلب می‌کنیم که در کنار دم زدن از حسین (ع)، حرکت در راستای خواست و اراده و دستورات او و اصلاح زندگی‌های ما در راستای رضایت او و پس از آن فوز با او بودن در بهشت روزی‌مان بشود، ان‌شاءا....