تعویض مدال با پلاک دایی شهید

روایت از ورزشکاری که مدال نقره مسابقات جهانی‌اش را به حرم اهدا کرد

کد خبر: ۱۲۹۹

تاریخ : ۱۳ تير ۱۳۹۸ - ۰۸:۲۵

نوشته

ملک خانی
خبرنگار شهرآرا محله

یک مدال دیگر به تعداد مدال‌های اهدایی به حرم مطهر رضوی اضافه شد. مدالی که مهلا مؤمن‌زاده هفده‌ساله، اردیبهشت امسال در سکوی دوم بیست‌وچهارمین دوره مسابقات قهرمانی جهان تکواندو در منچستر به گردن آویخت. مؤمن‌زاده این مدال را به دایی شهیدش تقدیم کرد و با همراهی خودش به دست پدربزرگش به حرم مطهر رضوی اهدا شد تا یاد و خاطره این بانوی قهرمان برای همیشه در ذهن تاریخ به یادگار بماند.
این هفته در این صفحه هم‌زمان با فرارسیدن روز دختر به زندگی ورزشی این بانوی جوان که راه زیادی را طی کرد تا به مشهد برسد، خواهیم پرداخت و به بهانه حضورش در حرم مطهر رضوی و اهدای مدالش به موزه آستان قدس رضوی از انگیزه‌اش در این راه خواهیم پرسید.

تشویق‌های برادر و رسیدن به دنیای حرفه‌ای ورزش
مؤمن‌زاده شش‌ساله بود که ورزش را با تشویق‌های برادرش که قبل از او در رشته تکواندو فعالیت می‌کرد، آغاز کرد. خودش در این‌باره می‌گوید: از شش‌سالگی تکواندو را زیر نظر مرحوم معصومی آغاز کردم و بعد از 3 سال به صورت حرفه‌ای تکواندو را زیر نظر استاد مظلومی دنبال کردم. یازده‌ساله بودم که به صورت حرفه‌ای وارد دنیای ورزش شدم. من زیاد به تکواندو علاقه نداشتم اما برادرم که قبل از من تکواندو را شروع کرده بود، من را خیلی تشویق می‌کرد. من هم کم‌کم به این رشته علاقه‌مند شدم. خیلی‌وقت‌ها از رشته رزمی خسته می‌شدم اما خانواده‌ام به من انگیزه می‌دادند. من موفقیت‌هایم را اول به برادرم، پدر و مادرم و بعد به مربی‌هایم مدیونم.

قهرمان یازده‌ساله
با دعوت کادر فنی از یازده‌سالگی وارد اردوهای تیم ملی تکواندو شد و در طول حضورش در تمرینات ملی توانست مدال‌های رنگارنگی را کسب کند. مؤمن‌زاده از تجربه اولین مدالش می‌گوید: در مدت حضورم در تمرینات ملی، 3 مدال مسابقات جهانی و آسیایی نونهالان را به دست آوردم. همچنین در مسابقات کشوری 2 مدال طلا در رده سنی خردسالان و یک مدال طلای نونهالان را کسب کردم. در مسابقات قهرمانی آسیا نیز توانستم عنوان فنی‌ترین بازیکن قاره آسیا را به نام خود ثبت کنم. در بوینس‌آیرس آرژانتین هم می‌توانستم مدال بگیرم که متأسفانه شرایط طوری پیش رفت که از مدال محروم شدم.

نایب‌قهرمانی در میان مدعیان
مؤمن‌زاده در حالی در مسابقات قهرمانی جهان به مصاف رقیبان و مدعیان خود رفت که به‌عنوان جوان‌ترین عضو اعزامی تیم ملی بانوان محسوب می‌شد. او با 4 پیروزی پیاپی مقابل حریفانی از انگلیس، روسیه، کرواسی و چین در وزن 46 کیلوگرم به فینال رسید و برای قهرمانی به یک پیروزی برابر حریف کره‌ای نیاز داشت اما دختر شایسته ایرانی به عنوان نایب‌قهرمانی بسنده کرد.

تقدیم مدال به دایی شهید
مؤمن‌زاده بعد از کسب مدال نقره مسابقات جهانی، مدالش را به دایی شهیدش تقدیم کرد. او در این باره می‌گوید: قبل از اعزام به مسابقات جهانی اعضای تیم ملی در کنار مزار شهید گمنام آرمیده در خانه تکواندو جمع شدیم و برای موفقیت دعا کردیم. همان‌جا تصمیم گرفتم درصورتی‌که مدال کسب کنم، آن را به دایی‌ام، شهید حسین غیاثوند، تقدیم کنم. در تمام طول مسابقات حس می‌کردم که ایشان همراهم هستند و بعد از کسب مدال، آن را به ایشان تقدیم کردم و مدالم را به پدربزرگم هدیه دادم. پدربزرگم در مشهد زندگی می‌کند و به دلیل اینکه مدال برای جامعه ورزشی بانوان کشور بسیار بااهمیت بود، آن را به آستان قدس اهدا کرد. از اینکه مدالم در کنار مدال‌های دیگر ورزشکاران بنام کشورم جا گرفته است، واقعا احساس غرور می‌کنم و پلاک دایی شهیدم را که با مدالم عوض کردم، برایم خیلی باارزش‌تر است.