درباره وظایف شهروندی در سوانح و حوادث ترافیکی | تراژدی پسا تصادف

با پلیس ۱۱۰ تماس بگیریم. اگر علت تصادف مشخص و مقصر حادثه عهده‌دار تصادف است و باتوجه‌به اینکه سقف خسارت تا ۲۰ میلیون تومان باشد، به حضور پلیس در محل نیاز نیست.

کد خبر: ۱۳۲۱۸۹

تاریخ : ۰۹ آبان ۱۴۰۱ - ۱۰:۲۵

نوشته

ملیحه ابراهیمی | شهرآرانیوز؛ خیلی مواقع همه تلاشمان را می‌کنیم که گرفتار حادثه یا سانحه‌ای نشویم، اما یک‌باره در موقعیتی قرار می‌گیریم که باید به کمک دیگران بیاییم تا کمتر آسیب و خسارت ببینند. حتما پیش آمده است که تصادف‌های زنجیره‌ای را از نزدیک دیده یا به تماشای آتش‌سوزی‌های مهیب نشسته باشیم. گاهی عمق حوادث و سوانح به‌حدی زیاد بوده است که بی‌آنکه کاری از دستمان بربیاید، از کنار آن حوادث رد شده‌ایم. اما گاهی در موقعیت مشابه با اقدامات انسان دوستانه وضع را به‌گونه‌ای رقم زده‌ایم که حافظ جان و مال افراد آسیب‌دیده بوده‌ایم. تاکنون شده است به این موضوع بیندیشید که اگر در اوضاع بحرانی قرار بگیرید، چگونه رفتار می‌کنید؟

در هر تصادف چه اقداماتی انجام دهیم

تصادف‌های خسارتی

خودرو‌ها را به منتهاالیه سمت راست خیابان منتقل و در امن‌ترین نقطه متوقف کنیم.

دو طرف می‌توانند به واحد بیمه فرد مقصر مراجعه کنند. حواسمان باشد علاوه بر شماره تماس از یکدیگر کارت شناسایی معتبر دریافت کنیم.

تصادف‌های جرحی

رانندگان درگیر حادثه نباید صحنه تصادف را تغییر دهند.
صحنه باید ایمن‌سازی شود. به‌عنوان نمونه برای جلوگیری از برخورد دوباره با وسایل نقلیه و فرد مصدوم، با علائم هشداردهنده مثل مثلث احتیاط و نور چراغ موبایل، پارچه و... باید دیگر رانندگان را از حادثه مطلع کرد.
با نیرو‌های امدادی، پلیس، اورژانس و اگر لازم باشد آتش‌نشانی تماس بگیریم.

تصادف‌های فوتی

صحنه تصادف بدون کوچک‌ترین تغییری تا رسیدن واحد‌های انتظامی، راهور و نیروی انتظامی، خودرو سازمان فردوس‌ها و آتش‌نشانی باید دست‌نخورده باقی بماند.

ایمن‌سازی محیط باید هفتاد متر از صحنه تصادف فاصله داشته باشد.

از ورود افراد غیرمسئول به هر دلیلی مثل عکاسی، کارشناسی، بازدید از سر کنجکاوی و... جلوگیری شود.

حواسمان باشد که توقف و تماشای دیگر خودرو‌ها در محل حادثه باعث بروز دوباره تصادف می‌شود.

اگر ترافیک سنگین است، مسیر را برای نیرو‌های امدادی باز نگه داریم.

بعد از تصادف چه وظایفی داریم؟

آثار به‌جامانده از تصادف در محل مثل خرده‌شیشه، تکه‌های شکسته‌شده سپر و... باید جمع‌آوری شود و اگر بنزین و گازوئیل ریخته شده است، باید با واحد‌های شهرداری و راهداری برای نظافت تماس گرفته شود.

اگر وسیله‌ای قادر نباشد حرکت کند، برای رفع موانع ترافیکی بهتر است با خودروبر تماس گرفته شود.
به شایعات و انتشار اخبار غیرموثق و غیرواقعی دامن نزنیم.

اهداف کمک‌های ابتدایی تا قبل از رسیدن نیرو‌های امدادی

خیلی از افراد دوره‌های کمک‌های ابتدایی در اوضاع بحرانی را آموزش دیده‌اند. دراین‌بین، خیلی‌ها به‌لطف فضای‌مجازی تا حدودی با این آموزش‌ها آشنا هستند. آنچه قبل از هر اقدامی مهم است، اندیشیدن به نجات جان مصدوم، جلوگیری از وخیم‌ترشدن حال او، افزایش احتمال بهبودی و کاهش درد و رنج فرد آسیب‌دیده است.

۵
سوانح و حوادث پنجمین علت مرگ‌ومیر در دنیا

۲۰ برابر
میزان تصادفات جاده‌ای در ایران ۲۰ برابر استاندارد‌های جهانی است

۷۰%
سالانه بیش از ۱۷ هزار نفر در جاده‌های کشور کشته می‌شوند که به‌گفته مسئولان در این بخش ۷۰ درصد از این تصادفات مربوط به عامل انسانی است.

فوری‌فوتی

به‌هیچ‌عنوان مصدوم را دستپاچه نکنیم.

همه اطلاعات را به‌محض رسیدن پزشک یا مأمور اورژانس بیان کنیم.

امدادگر باید به‌خاطر داشته باشد که برخی علائم قابل مشاهده هستند، مثل خون‌ریزی خارجی واضح، رنگ‌پریدگی صورت و تعریق بیش از حد، برخی قابل شنیدن هستند مانند تنفس همراه با صدا و غل‌غل و بعضی دیگر از علائم با لمس مشخص می‌شوند، مانند سفتی شکم و....

احساس درد، تهوع، سرگیجه یا تشنگی را فقط می‌توان از فرد هشیار پرسید. وقتی مصدوم بیهوش است، امدادگر باید این نشانه‌ها را از اطرافیانی که در صحنه حاضر بوده‌اند، بپرسد.

مهم‌ترین اقدام، ارزیابی وضعیت است

اولین قدم در امدادگری ارزیابی سیستم تنفسی، بیهوشی، ایست قلبی‌تنفسی، خون‌ریزی‌های شدید و شوک است که حیات مصدوم را تهدید می‌کند. مرحله دوم معاینه فیزیکی است. توجه به این نکات تا قبل از رسیدن نیرو‌های امدادی ضروری است:

گرفتن شرح‌حال

تعیین میزان آسیب واردشده

اطلاع از بیماری‌های زمینه‌ای و دارو‌های مصرفی

وضعیت قرارگیری مصدوم و اجسام اطراف او

جست‌وجو در لباس‌ها و لوازم مصدوم برای یافتن احتمالی دارو‌های مصرفی

معاینه فیزیکی

‌معاینه جمجمه
بدون حرکت دادن سر مصدوم به دنبال خون‌ریزی، ورم، برآمدگی یا فرورفتگی بگردید.

معاینه صورت

به رنگ صورت دقت کنید.

معاینه ستون فقرات

یقه را شل کنید. انگشتان خود را در ناحیه گردن زیر ستون فقرات قرار دهید و از بالای گردن تا پایین، تا آنجا که دستتان می‌رسد، انگشتان خود را بین دو کتف بلغزانید و به بودن یا نبودن نظم در ستون فقرات دقت کنید.

معاینه بینی

نشانه‌هایی از خون، مایع روشن یا مخلوط هر دو را بررسی کنید.

معاینه گوش‌ها

علاوه بر اشیای خارجی به‌دنبال نشانه‌هایی از خون یا مایع شفاف مغزی‌نخاعی باشید که احتمال دارد بیانگر شکستگی در جمجمه باشد. شنوایی او را بسنجید.

معاینه چشم‌ها

مردمک چشم‌ها باید قرینه باشند و به نور واکنش نشان دهند.

معاینه دهان

در صورت مشاهده سوختگی، احتمال مسمومیت با مواد شیمیایی، کبودی نشانه خفگی و بی‌رنگی نشانه کاهش خون‌رسانی هست. داخل دهان را بگردید تا استفراغ، خون، غذا، دندان مصنوعی و... که باعث انسداد راه تنفس بیمار می‌شود، در دهان وجود نداشته باشد.

معاینه لگن

مراقب شکستگی لگن باشید. هنگام معاینه لگن، مصدوم را از نظر بی‌اختیاری ادرار و مدفوع کنترل کنید.

ارزیابی علائم حیاتی‌

الف) سطح هشیاری، شیوه تکلم و رفتار
ب) کیفیت نبض
پ) کیفیت تنفس
ت) فشارخون
ث) خون‌رسانی به پوست (خون‌رسانی محیطی)
ج) درجه حرارت بدن (معمولا در موارد اورژانسی اندازه‌گیری درجه حرارت لزومی ندارد)

چگونه به مصدومان سوانح رانندگی کمک کنیم

پرهیز از امداد رسانی به مصدومان در صورت نداشتن مهارت در ارائه کمک‌های اولیه.

هماهنگی با گروه‌های امدادی مانند اورژانس، آتش‌نشانی و هلال‌احمر برای خارج‌کردن مصدوم از صحنه تصادف.

بی‌حرکت نگهداشتن و محافظت از ستون فقرات و گردن.

باید با دو دست یا هر وسیله دیگر دوطرف گردن بیمار ثابت نگه داشته شود.

بی‌حرکت‌کردن نواحی شکسته‌شده برای جلوگیری از آسیب عروقی یا کم‌کردن آسیب اطراف شکستگی با استفاده از تکه‌های چوب یا آتل.

اگر احتمال آتش‌سوزی، نشت مواد شیمیایی یا سوخت خودرویی که تصادف کرده است، حوادث الکتریکی در نتیجه برخورد خودرو با تیر برق و... وجود داشته باشد یا امکان انفجار باشد، باید در ابتدا ارزیابی شود و چنانچه خطری جان فرد کمک‌کننده را تهدید نمی‌کند، می‌توان با اطمینان بر بالین مصدوم حاضر شد.

اولویت در رسیدگی به حال مصدومان یک سانحه با مصدومی است که ساکت است و توان حرف‌زدن ندارد.

چنانچه بیمار نفس نمی‌کشد و هشیار نیست، باید تنفس مصنوعی و ماساژ قلبی را آغاز کرد.