گفت وگو با آوین جعفریان، دانش‌آموز پرافتخار آسیا

ریاضی به معنای ورزش ذهن است و نخستین کاری که در علم ریاضی فرامی‌گیریم توانایی شمردن است.

کد خبر: ۱۳۷۹۱۴

تاریخ : ۲۶ آذر ۱۴۰۱ - ۱۳:۳۳

نوشته

شبنم کرمی - ریاضی به معنای ورزش ذهن است و نخستین کاری که در علم ریاضی فرامی‌گیریم توانایی شمردن است. بیشتر علوم با ریاضی سر و کار دارند و این دانش در ساده‌ترین رفتار‌های زندگی همه‌ی ما کاربرد دارد.

آوین جعفریان اکنون ۱۵ سال دارد و دانش‌آموز کلاس نهم مدرسه‌ی فرزانگان است. تاکنون توانسته است به مدال‌های رنگارنگی در المپیاد‌های بین‌المللی ریاضی دست یابد. با او درباره‌ی دلیل موفقیتش گفتگو کرده‌ایم که می‌خوانید.

از پیروزی‌هایت برایمان بگو!

از دبستان در بیشتر دروس موفق و بدون مشکل بودم. از کلاس ششم که ریاضی مفهومی‌تر شد، علاقه‌ی بیشتری به آن پیدا کردم و احساس کردم توانایی خوبی برای حل مسائل دارم.
با این نگاه، نخستین موفقیت خاطره‌انگیز و چشمگیرم قبولی با نمره‌ی بالا در آزمون تیزهوشان پس از پایان دوره‌ی ابتدایی بود. همان سال هم در کلاس ششم، با شرکت در المپیاد ریاضی آسیایی (Sasmo ۲۰۲۲)، مدال طلا گرفتم.
پس از آن، توانستم مدال طلای علوم آسیایی (Vanda ۲۰۲۲) و مدال نقره‌ی المپیاد خلاقیت (DrCT ۲۰۲۲) را کسب کنم. در فینال مسابقات المپیاد ریاضی همان سال که بین مدال‌آوران آسیایی برگزار شد، مدال برنز المپیاد ریاضی (Simoc ۲۰۲۲) و مدال برنز المپیاد ریاضی (IJMO ۲۰۲۲) را هم به دست آوردم.
سال ۲۰۲۱ دوباره در همین مسابقات شرکت کردم و در المپیاد ریاضی آسیایی (Sasmo ۲۰۲۱) مدال نقره، در المپیاد علوم آسیایی (Vanda ۲۰۲۱) مدال طلا و در المپیاد خلاقیت (DrCT ۲۰۲۱) مدال برنز کسب کردم.
در فینال مسابقات ریاضی آسیایی (Simoc ۲۰۲۱) هم موفق شدم مدال نقره‌ی مرحله‌ی انفرادی و گروهی را به‌دست آوردم. پارسال هم به دلیل نتایج خوبی که در ۲ سال گذشته داشته‌ام جزو دانش‌آموزان پرافتخار آسیا (IJHS) شناخته شدم.
شکست‌هایی را هم تجربه کرده‌ام. یکی از این تجربیات تلخ مربوط به المپیادی ملی بود که با اختلاف یک سؤال و به دلیل بی‌دقتی خودم، نتوانستم نمره‌ی مورد نظرم را به دست آورم.
در کل، با تلاش‌هایم به مفاهیم ریاضی علاقه پیدا کردم و هرقدر پیش‌تر رفتم، با آشنایی بیشتر با این مفاهیم، قدرت حل مسئله‌ام تقویت شد به اندازه‌ای که قدرت استدلالم بیشتر شد و حتی در درس‌هایی مثل علوم پیشرفت کردم.

سطح المپیاد‌ها را چه‌گونه دیدی؟

المپیاد‌های آسیایی ریاضی و علوم که کشور سنگاپور برگزارکننده‌ی آن است، معمولا با حضور دانش‌آموزان ۱۵ تا ۲۵ کشور آسیایی و گاهی کشور‌هایی مانند برزیل در سطح علمی بالایی برگزار می‌شود.

دانش‌آموزان ایرانی هم از نفرات برتر و مطرح این مسابقات هستند.

آیا در مسیر پیشرفت خود با مشکلی هم روبه‌رو بوده‌ای؟

متأسفانه دانش‌آموزان ایرانی از بابت امکانات، کمبود‌هایی دارند و از امکانات آزمایشگاهی و آموزش‌های مفهومی کمتری برخوردارند. اطلاع‌رسانی و اهمیت مسابقات بین‌المللی در ایران کمتر از کشور‌های دیگر است.

این در حالی است که اگر اطلاع‌رسانی و امکانات بیشتری در این زمینه‌ها فراهم شود، ایرانی‌ها به رتبه‌های بالایی در سطح آسیا و جهان دست می‌یابند.

امیدوارم مسئولان بتوانند بهترین شرایط و امکانات را برای همه‌ی ما فراهم آورند.

علاوه بر درس خواندن به چه فعالیتی می‌پردازی؟

در کنار درس‌هایم، زبان انگلیسی را در سطح پیشرفته می‌خوانم و پارسال در آزمون دانش‌آموزی زبان انگلیسی KGL با حضور ۷۰ کشور دنیا جزو نفرات برتر ایران شدم. گاهی هم پیانو می‌نوازم.

دوران قرنطینه چه آثاری بر عملکرد تو داشت؟

پیش از آن برای مطالعه و انجام آزمایش، بیشتر از امکانات مدرسه استفاده می‌کردم، اما آن روز‌ها به سبب شرایط کرونایی، نمی‌توانستم استفاده‌ی چندانی از این امکانات داشته باشم.

در دوران قرنطینه، کلاس‌های ما هم به شکل مجازی برگزار می‌شد و تلاش می‌کردم آن دوران، تأثیر منفی بر فعالیتم نگذارد و به اندازه‌ی کافی در کلاس‌ها فعال باشم.

به هر حال در دوران زندگی، تجربیاتی از این دست ممکن است برای انسان رخ دهد، اما امیدوارم بتوانم در ادامه به موفقیت‌های مشابه برسم و سال‌های بعد هم جزو دانش‌آموزان پرافتخار آسیا و جهان باقی بمانم.

به دوستانم نیز می‌گویم قدر فرصت‌ها را بدانند و در هر شرایطی تلاش خود را ادامه دهند و آگاه باشند که همراه هر موفقیتی شکست هم هست. هرگز نباید ناامید شوند، و اضطراب بیهوده را از خود دور کنند.

در پایان، از پدر و مادرم که همیشه با فراهم آوردن امکانات و شرایط لازم مشوق من بوده‌اند و معلمان خوبی که از ابتدای دبستان تاکنون مرا راهنمایی کرده‌اند سپاسگزارم، به‌ویژه معلم پایه‌ی ششم.