بهارستان بی‌بهار

از کمبود روشنایی تا نبود مرکز درمانی در یک محله

کد خبر: ۱۶۰۴

تاریخ : ۱۹ تير ۱۳۹۸ - ۰۸:۴۷

نوشته

نجمه موسوی کاهانی - بهارستان یکی از محله‌های قدیمی منطقه است. این محدوده محل سکونت کارمندان ادارات مختلف از زمان‌های دور بوده‌است و در گذر ایام تعداد زیادی از آن‌ها بازنشسته شده‌اند اما همچنان ساکن خانه‌های قدیمی و کوچه‌هایی با بافت سنتی‌ هستند که دستخوش تغییرات شده و بعضی‌هایش خیلی حال خوشی ندارند.

بهارستان تاریک است
احمد شکفته که سال‌های زیادی است در این محدوده زندگی می‌کند، می‌گوید: درگذشته روشنایی کوچه‌ها کم بود. این موضوع با توجه به جمعیت آن زمان خیلی سخت نبود آن هم در حالی که افراد محله همگی همدیگر را می‌شناختند و غریبه‌ها هم رفت و آمد زیادی نداشتند. اما برای حالا که جمعیت زیاد شده و محله وسعت گرفته است نورکم معابر دردسرساز است. روشنایی معابر محدود به همان لامپ‌های قدیمی است که پاسخ‌گوی نیاز جمعیتی کنونی  نیست و باید فکری در این رابطه کرد. روزگار این محله با گذشته خیلی تفاوت کرده است. آن ایام تردد ماشین‌ها هم تا این اندازه نبود و بچه‌ها با خیال راحت در کوچه‌پس‌کوچه‌ها بازی می‌کردند و مراوده و رفت و آمد همسایه‌ها مثل محله‌های دیگر خیلی زیاد بود.

فضای سبز را تکمیل کنید
گلایه مریم شیرازی که با دختر نوجوانش در حال عبور از خیابان است و از قرار او را تا کلاس ورزشی همراهی می‌کند به موضوع دیگری برمی‌گردد: همه فکر می‌کنند در محدوده‌های برخوردار امکانات کامل و بی‌نقص است اما در این شهرک نه سالن ورزشی داریم و نه پارک و فضایی برای تفریح بانوان. بچه‌ها برای استفاده از وسایل ورزشی باید ساعت‌ها زمان خود را در ایستگاه اتوبوس و تردد در مسیر بگذرانند. واقعا این دور از انصاف است که برای یک ساعت ورزش‌کردن گرمای تابستان و سرمای زمستان را به جان بخریم .علاوه‌براین فضای سبزی که مدت‌ها منتظر بودیم مراحل اجرایش تمام شود نیمه‌کاره رها شده است و هر وقت با شهرداری تماس گرفته و موضوع را مطرح می‌کنیم در جواب می‌گویند زمین متعلق به آستان قدس رضوی است.

جای خالی بخش درمان
اعتراض یکی دیگر از شهروندان به نبود مرکز درمانی جای تعجب دارد. وقتی محمدی تعریف می‌کند با اینکه بهارستان یکی از قدیمی‌ترین محدوده‌های شهری است اما حتی یک درمانگاه هم در این محله وجود ندارد و ما برای ابتدایی‌ترین نیازهای درمانی خود مجبوریم به نقاط دیگر شهر مراجعه کنیم.
ظاهرا مشکلات این محدوده یکی دو تا نیست که او مجبور می‌شود دست روی نکته‌ای دیگر بگذارد: از بی‌نظمی اتوبوس‌ها که هر چه بگویم کم است. گاهی یک ساعت اتوبوس نیست و گاهی دوتا اتوبوس هم‌زمان به ایستگاه می‌آیند .موضوع دیگر تردد کامیون‌های بولوار فکوری در شب است که سر و صدای زیاد آن‌ها آدم را بی‌خواب می‌کند. به همه این‌ها صدای پارس سگ‌ها را هم اضافه کنید که مجبور شده‌ایم به آن‌ها عادت کنیم و سازگار شویم.

حق با مردم است
در گفت‌وگویی که با معاون اجرایی شهرداری منطقه درباره مشکلات این محدوده داریم او با توضیحات کوتاه و اجمالی سعی می‌کند پاسخ‌گوی اهالی باشد.
فرهاد ذبیحی درباره کمبود فضای سبز محله بهارستان می‌گوید: مردم این محله حق دارند که از فضای سبز کافی برخوردار باشند اما مشکل این است که زمینی که در طرح فضای سبز وجود دارد، متعلق به آستان قدس بوده و با وجود پیگیری‌های متعدد هنوز به شهرداری واگذار نشده است. هر چند برای رسیدن به نتیجه مکاتبات ادامه دارد و هر زمان زمین تحویل داده شود طرح را ادامه خواهیم داد. در توضیح کلی باید به این موضوع اشاره کنم که زمین‌های خالی منطقه یا متعلق به راه و شهرسازی است یا  مختص آستان قدس و برای استفاده و کاربردی‌شدن آن‌ها باید واگذاری آن‌ها انجام شود. ما حتی برای ساخت سالن ورزشی و درمانگاه نیز نیاز به این داریم که زمین در اختیارمان قرار گیرد و این امر منوط به همکاری سازمان‌های دیگر با شهرداری است.
وی در رابطه با روشنایی معابر محله می‌گوید: تأمین روشنایی برعهده اداره برق است و اگر اهالی احساس می‌کنند روشنایی کافی نیست می‌توانند درخواست خود را مکتوب ارائه کرده و همراه با امضای اهالی آن را به ما تحویل دهند تا نامه از طریق شهرداری به اداره برق فرستاده شده و پیگیر وضعیت روشنایی محله بهارستان باشیم.