نگاهی به «عطر آخر اردیبهشت» اولین فیلم بلند بهاره رهنما

«عطر آخر اردیبهشت» زندگی زنی ۴۰ ساله را در روزهای آخر اقامتش در ایران روایت می کند. او دورهمی دوستانه‌ای را برپا می‌کند اما در این دیدار دوستانه رازهای عجیبی برملا خواهد شد.

کد خبر: ۱۶۳۸۶۵

تاریخ : ۲۴ ارديبهشت ۱۴۰۲ - ۱۰:۱۸

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز؛ با آغاز اکران فیلم عطر آخر اردیبهشت اولین فیلم بلندی که بهاره رهنما تهیه کنندگی و کارگردانی آن را برعهده دارد ‌در ادامه به برخی از نقدهایی که روی این فیلم ایجاد شده است می پردازیم.

زهرا بالاور_ فعال رسانه ای هنر:

بهاره رهنما باتوجه به اینکه سابقه خوب بازیگری و نویسندگی در حوزه سینما و تئاتر دارند، عطر آخر اردیبهشت به عنوان اولین کار بلند سینمایی‌ ایشان کار تمیز و مقبولی است. کارگردانی فیلم و انتخاب بازیگران فیلم به خوبی انجام شده بود اما خب هر فیلمی با معایبی هم همراه است.

اسم عطر آخر اردیبهشت در طول روایت داستان فیلم انتخاب خوبی برای آن بود و به‌نظرم این اسم ارتباط خوبی با فضای فیلم دارد.

عطر آخر اردیبهشت شروع خوبی نداشت تا مخاطب را برروی صندلی بنشاند اما با پایان خیلی خوب و صمیمی‌ای همراه بود‌‌.

در خصوص روند فیلم نظرم بر این است که یک قسمت‌هایی از فیلم برای مخاطب حوصله سر بر بود و شاید اگر سکانس‌های از فیلم حذف می‌شد کار خروجی بهتر و قوی‌تری داشت. اما این ایرادات به طور کلی برای افرادی که برای بار اول کار سینمایی بلند می‌سازند طبیعی است و خانم رهنما باتوجه به پتانسیل‌هایی که دارد کار خوبی را روی پرده سینما برد که با توجه به ذهنت ایشان راجع به حقوق بانوان قطعا در کارهای بعدی موفق‌تر خواهند بود چراکه مخاطب خود را می‌شناسد و در نتیجه مخاطب علاقه‌مند به حوزه حقوق زنان می‌داند که کارگردان چه نوع فیلمی را می‌سازد و در ادامه دنبال‌کننده‌ کارهای او می‌شود.

خانم رهنما سال‌های زیادی است که در کمپین‌های حمایت از حقوق زنان هستند که شاید درک موضوع عطر آخر اردیبهشت برای هر شخصی ممکن نباشد. بالاخره یک سری از فیلم‌های مخاطب خاص دارند و هر مخاطبی نمی‌تواند پای این نوع‌ فیلم‌ها بنشیند‌ و علاقه‌مند به این نوع روایت‌ها باشد.

علی رضا معتمدی منتقد و فیلم ساز:

تماشای فیلم عطر آخر اردیبهشت از چند جهت برایم تجربه جذابی بود، اول این که آن را بهاره رهنما ساخته است که سال‌هاست خودش و نوشته‌ها و تئاترهایش را دنبال می‌کنم و کوشش و جدیتش را برای بسط جهانی که آن را می‌شناسد و در آن زندگی می‌کند ستوده‌ام. پیداست که علاقه‌ی شخصی من به همین مدل فیلم‌هایی‌ست که مستقیماً از دل جهان شخصی و تجربیات زیسته‌ی سازنده‌اش بیرون می‌آید. فیلم‌هایی که رنگ‌وبویی از ادبیات و کلمه و‌ معنا دارند. اما جز این عطر آخر اردیبهشت از این جهت هم برایم فیلمی قابل احترام است که کارگردان آن یک زن است. فیلم‌سازی و مخصوصاً ساختن فیلم اول کاری به غایت دشوار و سخت‌ممکن است و من خوشحالم که زنی چنین جسور از پس مشکلات برآمده و اولین فیلمش را درباره جهان خودش ساخته است. برای بهاره رهنما موفقیت و عزمی استوار در ادامه این مسیر آرزو می‌کنم و مطمئنم که فیلم‌ به فیلم آثارش پخته‌تر و بهتر و جذاب‌تر خواهد شد.

منبع: برنا