یکشنبه های امید برای واحدهای صنعتی

همه چیز به هم ربط دارد. مگر نه اینکه بسیاری از حاشیه نشین های مشهد، اهالی شهرستان های اطراف هستند که به امید پیداکردن شغل راهی این کلان شهر شده اند؟ مگر نه اینکه تلاش برای حفظ و افزایش مشاغل در این شهرستان ها هزارویک اتفاق مثبت مثل کاهش فقر و حاشیه نشینی را به دنبال دارد؟

کد خبر: ۱۷۱۴۲۵

تاریخ : ۰۵ تير ۱۴۰۲ - ۲۲:۰۱

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز، چشم روشنی امروزمان در هفته‌ای که به نام قوه قضائیه مزین شده است، به پشتکار مسئولان قضایی فریمان به عنوان یکی از شهرستان‌های هم جوار مشهد برمی گردد. شهرستانی که حدود ۳۰۰ واحد صنعتی فعال آن در سه شهرک صنعتی اش برای بیش از ۸ هزار نفر شغل ایجاد کرده است. منظورمان از پشتکار، تعریف برنامه‌ای با عنوان یکشنبه‌های صنعتی است که در آن دادستان و ریاست دادگستری شهرستان همراه یکی از معتمدان صنعت، دانه دانه به سراغ واحد‌های صنعتی کوچک و بزرگ می‌روند تا  از  نزدیک ببینند این واحد‌ها در چه وضعی هستند و چه مشکلاتی دارند. بعد هم جلسه می‌گذارند برای رفع این مشکلات و قبل از اینکه کار به جا‌های باریک برسد و خدای نکرده کارگری بیکار شود، چاره‌ای می‌اندیشند.

آن طور که  مهدی حقدادی، دادستان عمومی و انقلاب شهرستان فریمان، به شهرآرا می‌گوید، این بازدید‌های مستمر با حضور دو قاضی صورت می‌گیرد، اما از همان ابتدا برای نیرو‌ها و مدیران کارخانه توضیح داده می‌شود که کار کمیسیون حمایت قضایی، تشکیل پرونده قضایی و مجازات و این طور صحبت‌ها نیست، بلکه رویکرد حمایتی دارد برای اینکه مشکلات احتمالی آن واحد با ادارات، بانک‌ها و... حل وفصل شود.

او می‌گوید به این باور رسیده است که اگر چرخ صنعت خوب بچرخد، رونق ناشی از آن سر سفره‌های مردم می‌نشیند، جامعه امیدوار می‌شود و آسیب‌های اجتماعی کم رنگ می‌شود. بازدید از خط تولید، حضور در جمع کارگران و شنیدن درددل‌های آن‌ها پای ثابت یکشنبه‌های امیدبخشی است که دادستان فریمان جزئیاتش را برایمان بازگو می‌کند و از دیدگاهش درباره فعالان بخش صنعت، این طور می‌گوید: شاید در ذهن برخی هنوز تصور‌های نادرست نسبت به کارخانه دار‌ها وجود داشته باشد، اما من با ارتباط مستمری که با این افراد دارم، قاطعانه می‌گویم که ۹۹ درصدشان از روی عشق به وطن و برای اینکه کارگر ایرانی سر کار برود، در تولید سرمایه گذاری کرده اند، وگرنه می‌توانستند به جای تحمل بوروکراسی‌های نفس گیر اداری و  دست وپنجه نرم کردن با  مشـــکلات عجیب وغریب، سرمایه شان را صرف دلالی یا کار‌های سودآور و کم زحمت‌تر از تولید بکنند. خبر دارم که برخی از آن‌ها به پیشنهاد زندگی در آن سوی مرز‌ها نه گفته و پای کار تولید ملی مانده اند.

نتیجه دل سوزی مسئولان قضایی شهرستان و پیگیری‌های مستمری را که به ۱۸۴ جلسه و ۴۵۰ مصوبه در سال ۱۴۰۱ منجر شده است، می‌توان در یک دل خوشی واقعی و بزرگ خلاصه کرد: پارسال همه کارگران این ۳۰۰ واحد صنعتی سر کارشان ماندند و با وجود موانع موجود بر سر راه تولید، نه واحدی تعطیل شد و نه کارگری اخراج. چشم همه وطن دوستان واقعی و طرف داران کارگر ایرانی به این خبر خوش روشن!