هشدار ناسا درباره عبور یک سیارک ۹۱ متری از کنار زمین | ۷ تیر ۱۴۰۲

یک سیارک با برچسب «بالقوه خطرناک» و تقریباً به اندازه چرخ و فلک «چشم لندن» امروز چهارشنبه از کنار زمین می‌گذرد. این سنگ عظیم که با نام 2013WV ۴۴ شناخته می‌شود، ۱۶۰ متر قطر دارد و توسط ناسا تحت نظارت است.

کد خبر: ۱۷۱۷۴۵

تاریخ : ۰۷ تير ۱۴۰۲ - ۱۳:۴۱

نوشته

شهرآرانیوز - طبق گزارش ایندیپندنت، مرکز مطالعات «اجسام نزدیک به زمین» متعلق به آژانس فضایی ایالات متحده اعلام کرد که سیارک 2013WV442 از فاصله ۳.۳ میلیون کیلومتری زمین -که از نظر نجومی نسبتاً نزدیک است - عبور می‌کند، اما هیچ خطری برای سیاره ما ندارد.

ردیابی سیارک ۲۰۱۳ WV ۴۴

ناسا برای اولین‌بار سیارک 2013WV ۴۴ را در سال ۲۰۱۳ شناسایی کرد و گروهی از ستاره‌شناسان تشخیص دادند که این سیارک با سرعت تقریباً ۱۱.۸ کیلومتر در ثانیه حرکت می‌کند که تقریباً ۳۴ برابر سرعت صوت است.

همانطور که ایندیپندنت گزارش داده است، این سیارک امروز در ساعت ۹:۰۰ صبح به وقت تابستانی بریتانیا به نزدیکترین نقطه خود به زمین رسیده است.

ناسا همچنین اخیراً هشداری درباره یک سیارک دیگر به اندازه اتوبوس صادر کرده است که پیش‌بینی می‌شود نزدیکترین فاصله با زمین را داشته باشد.

بر اساس اطلاعات ارائه‌شده در صفحه دیده‌بان سیارک‌های ناسا، سیارک معروف به ۲۰۲۳ JL ۱، با اندازه تقریبی ۳۹ فوت، در فاصله تقریبی ۲۴۹۰۰۰۰ کیلومتری از کنار زمین عبور خواهد کرد. سرعت آن ۲۶۳۱۶ کیلومتر بر ساعت ثبت شده است.

حرکت سیارک‌ها چطور ردیابی می‌شوند؟

صفحه داشبورد ناسا به رصد سیارک‌ها و دنباله‌دار‌هایی که به زمین نزدیک می‌شوند اختصاص دارد. داشبورد جزئیاتی مانند تاریخ نزدیک‌شدن، قطر تخمینی جسم، اندازه نسبی آن و فاصله از زمین را برای هر برخورد ارائه می‌دهد. این داشبورد سیارک‌هایی را که در فاصله ۷.۵ میلیون کیلومتری زمین قرار دارند، ردیابی می‌کند. بیش از ۳۰۰۰۰ سیارک، با اندازه‌های مختلف، از جمله بیش از ۸۵۰ سیارک با قطر یک کیلومتر یا بزرگتر، در مجاورت سیاره ما شناسایی و به عنوان «اجرام نزدیک به زمین» (NEOs) طبقه‌بندی شده‌اند. با این حال، هیچ یک از این سیارک‌ها در سال‌های آینده خطری برای زمین ایجاد نمی‌کنند.

سیارک‌ها چگونه به وجود آمدند؟

به گفته ناسا، سیارک‌ها بقایای مراحل اولیه شکل‌گیری منظومه شمسی هستند. فرآیند تشکیل منظومه شمسی تقریباً ۴.۶ میلیارد سال پیش با فروپاشی بزرگی از گاز و غبار آغاز شد. در طی این رویداد، اکثر مواد در مرکز ابر جمع شدند و در نهایت خورشید را تشکیل دادند. در همین حال، مقداری از غبار درون ابر متراکم شد و به سیاره تبدیل شد.

{$sepehr_key_696}