ساخت‌و‌ساز با نماز

درباره یک پروژه عمرانی که کارکنانش نماز اول وقت می‌خوانند.

کد خبر: ۱۷۸۰۲۰

تاریخ : ۱۶ مرداد ۱۴۰۲ - ۱۱:۴۸

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز ناظر پروژه، کارگر، نیروی دفتری، مهندس اجرایی، انباردار و... همه این عناوین برای پیش از اذان است. خورشید که در میانه آسمان قرار بگیرد، اسم‌ورسم‌های دنیایی را می‌گذارند برای دنیا و کارهایشان را به‌مدت سی دقیقه زمین می‌گذارند تا به کاری بسیار مهم‌تر برسند؛ اینکه با خدا صحبت کنند، آن‌هم نه به‌صورت جداجدا، بلکه شانه‌به‌شانه همدیگر و خدا می‌داند که چقدر حالشان بهتر می‌شود بعد از اقامه این نماز‌های جماعت اول وقت.

روایت کوتاهی که خواندید، مربوط به ماجرایی زیبا و تکرارشونده است که از سوی کارکنان یکی از پروژه‌های عمرانی شهر بینالود واقع در ۷۲ کیلومتری مشهد، هر روز ظهر رقم می‌خورد. اسدا... زارعی، مدیر سی وشش ساله این پروژه و بانی اقامه این نماز‌های دسته جمعی در محیط کارگاه است. او که رشته مهندسی عمران را تا مقطع کارشناسی خوانده است، از اعتقاد خود و دیگر کارکنان این پروژه انبوه سازی مسکن این طور برایمان تعریف می‌کند: من و همکارانم این کار را نه از روی الزام یا تشویق این و آن، بلکه فقط از روی اعتقاد و برای خوب بودن حال دل هایمان انجام می‌دهیم، چون به این باور رسیده ایم که نماز اول وقت به ویژه اگر به صورت جماعت باشد، به رزق و زندگی هایمان برکت می‌دهد.

{$sepehr_key_6519}

او درباره معنی حال خوبی که اشاره کرده بود، توضیحاتی می‌دهد که فهمیدنش برای کسانی که تجربه خواندن نماز به ویژه از نوع اول وقتش را دارند، ساده است؛ اینکه بعد از حرف زدن با خدا در نماز، حس آرامش، سبک شدن و راحتی عجیبی سراغ نمازگزار می‌آید که با هیچ حس خوب دیگری مقایسه شدنی نیست.

آقای مهندس تأکید می‌کند که همه قضیه به یک حس خوب فردی ختم نمی‌شود و ماجرا، ابعاد دیگری هم دارد. بعد اخلاقی و اجتماعی اش را با هم پیوند می‌زند و‌ می‌گوید: بر اساس تجربه ام به شما با اطمینان می‌گویم که کنارهم ایستادن کارکنان در هنگام نماز، ارتباطات و همکاری‌های بعد از نماز را بیشتر و افراد را به کارکردن دل گرم می‌کند.

همین طور ارتباط با خدا با تقویت وجدان کاری فرد، از بروز کم کاری‌ها جلوگیری می‌کند. خلاصه اش اینکه ظاهر ماجرا با واقعیت آن متفاوت است. ظاهرش این است که سی دقیقه از وقت هر نیروی کار گرفته می‌شود که شاید ضرب در تعداد آن‌ها عدد بزرگی بشود، اما واقعیت این است که چندین برابر آن به دلیل برکات مادی و معنوی نماز، دوباره به کار تزریق می‌شود.

او می‌گوید تعداد نیرو‌های پروژه و به تبع آن جمعیت نمازگزاران، بین بیست تا صد نفر شناور است. بستگی دارد به اینکه کار در چه مرحله‌ای قرار داشته باشد؛ مثلا پروژه در مرحله سفت کاری باشد یا به نازک کاری رسیده باشد. به گفته او بیشتر کارکنان از نماز جماعت استقبال و در آن شرکت می‌کنند، اما برای آقای زارعی مهم‌تر از اینکه تعداد افراد حاضر چند نفر باشد، این است که فضا برای انجام این واجب الهی به بهترین شکل مهیا باشد و نماز جماعت در محیط پروژه اقامه شود. اصلا به همین دلیل در محوطه کارگاه یک نمازخانه ایجاد شده است که البته بیشتر به کار زمستان‌ها می‌آید. بقیه فصل‌های سال مثل همین روز‌هایی که در آن به سر می‌بریم، ترجیح جمع بر این است که تکه فرشی روی زمین پهن کنند و نماز زیر سقف بلند آسمان اقامه شود.

آن طور که آقای زارعی برایمان شرح می‌دهد، نه فقط علاقه اش به رشته عمران و ساخت مسکن، بلکه اعتقادش به نماز اول وقت را مرهون والدین به ویژه پدر مرحومش است که شرکت ساختمانی خود را پیش از انقلاب اسلامی دایر کرده بود. او عضو هیئت امنای دو مسجد بود و تأکید داشت نمازهایش را چه آن وقتی که در محل کار است و چه وقت‌هایی که در خانه به سر می‌برد، در نزدیک‌ترین مسجد و به جماعت ادا کند.

این پروژه صد واحدی که به دست نیرو‌هایی نمازاول وقت خوان در حال احداث است، مبارک یکایک متقاضیانش باشد. نیمی از صاحبان این منازل را مددجویان کمیته امداد و بهزیستی و خانواده رزمندگان معسر تشکیل می‌دهند.