معلولان ضایعه نخاعی مشهد شرایط خوبی ندارند | استفاده چندباره از پوشینه‌های بهداشتی

مدیرعامل پیشین انجمن معلولان ضایعه نخاعی خراسان رضوی از فشارهای اقتصادی بر این قشر و کمبود تجهیزات آنان خبر داد.

کد خبر: ۱۷۹۶۸۳

تاریخ : ۲۶ مرداد ۱۴۰۲ - ۱۴:۵۵

نوشته

نسا خوش‌نیت در گفت‌وگو با خبرنگار شهرآرانیوز با اشاره به انتشار خبری مبنی بر فوت ۱۷۰معلول ضایعه نخاعی در کشور بر اثر نبود امکانات لازم گفت: متاسفانه معلولان ضایعه نخاعی در شرایط نامطلوبی قرار دارند و گرانی تجهیزات بهداشتی و درمانی که برای ما بسیار هم حیاتی است، آسیب‌هایی جدی‌ را متوجه ما می‌کند.

این فعال حقوق معلولان نخاعی کشور ادامه داد: این روز‌ها عفونت‌های ادراری میان هم‌نوعان ما رو به گسترش است و دلیل آن این است که قیمت پوشینه‌های مصرفی ما به بیش از ۲۶۰هزار تومان رسیده است و برخی مجبور شده‌اند تا آن پوشینه را دوبار یا حتی بیشتر استفاده کنند. همین سبب شده تا مشکلات کلیوی هم به سراغشان بیاید.

خوش نیت اضافه کرد: در کنار گرانی پوشینه، سوند‌های نلاتون که برای دفع ادرار افراد ضایعه نخاعی بیشتر استفاده می‌شود، از هزارتومان به حداقل ۶هزار و ۱۵۰تومان رسیده است و این نیز باعث شده سوند بهداشتی را نیز چندبار استفاده کنیم و این واقعیت کنونی معیشت برخی از ضایعه نخاعی‌ها در مشهد است.

{$sepehr_key_8135}

وی ضمن اشاره به افزایش مستمری و همچنین افزایش مبلغ حق پرستاری بیماران نخاعی خاطرنشان کرد: مستمری ناچیز ۶۰۰هزار تومانی، هنگامی که پوشینه برای بیماران بسترگرا به بالای ۲۰۰هزار تومان رسیده است چه معنایی دارد و چطور می‌توانیم هم زندگی کنیم و هم به درمان و بهداشت فردی خود بپردازیم؟

خوش نیت به کمبود داروی اعصاب و روان و محرک‌های عصب پرداخت و یادآور شد: معلولان نخاعی باید دارو‌های حسیِ اعصاب مصرف کنند و انواع فرانسوی و آلمانی این دارو، کارکرد موثرتری نسبت به مورد مشابه ایرانی خود دارد. اما تحریم‌ها سبب شده تا دارویی مانند «گاباپنتین» در بازار دارویی نایاب باشد و حتی در پیدا کردن نمونه ایرانی آن هم گاهی با مشکل رو به رو می‌شویم. این را نیز اضافه کنم که مصرف این دارو در برخی اوقات حتی باعث بیهوشی ما هم شده است.

{$sepehr_key_8136}

وی با اشاره به جمعیت معلولان نخاعی مشهد متذکر شد: در مشهد قریب به هزارو۵۰۰شهروند معلول نخاعی داریم و مشکلات اقتصادی در میان اکثریت آن‌ها وجود دارد و به نظر می‌رسد سازمان بهزیستی باید هرچه سریع‌تر فکری به حال این مسئله بکند؛ زیرا افزودن بیماری‌های عفونی به مشکلات عدیده ما، چیزی شبیه به مرگ تدریجی است.