جهان جاهدی تمام شد

درگذشت مردی که تبلور کامل کلمه «ورزشکار» بود

کد خبر: ۱۸۰۳

تاریخ : ۲۳ تير ۱۳۹۸ - ۱۱:۱۵

نوشته

قلب محمد جاهدی درحالی دیروز ایستاد که 71 سال در سینه مردی تپید که تبلور کامل کلمه «ورزشکار» بود؛ کسی که از زمان تولدش در خیابان عشرت‌آباد مشهد تا موقع رفتنش در خیابان صارمی، یک‌نفس برای ورزش کوشید. برای جوان‌هاى این دوره شاید نام محمد جاهدی که در سال‌های اخیر دائم در بستر بیماری بود، شناخته‌شده نباشد؛ اما براى قدیمی‌ها نام او امضاى هر اتفاق ورزشى معتبری در این شهر است. براى جوان‌هاى امروزى بى‌تردید باور این واقیعت که وقتى از محمد جاهدى حرف مى‌زنیم، از کسى مى‌گوییم که در 17 رشته ورزشى مقام کشورى دارد! سخت و دشوار است. یک ورزشکار به‌تمام‌معنا که از فوتبال، هندبال، والیبال و ژیمناستیک گرفته تا شمشیربازى، دوومیدانى و حتى هاکى! فعال بود و عناوین متعدد کشورى دارد. مردى خستگی‌ناپذیرکه بعد از تجربه و افتخارآفرینى در همه این رشته‌ها که گاه به ملی‌پوش‌شدن او هم منجر شد، لباس داورى پوشید و در این جامه هم درخشید. جاهدى با این همه تلاش و کوشش، معلم ورزشى آشنا در این شهر نیز بود و بیش از 30 سال در بطن ورزش آموزشگاه‌ها براى تربیت جوان‌ها کوشید. او مردى است که هر جاى ورزش این شهر پاى بگذارید، رد پایى از حضورش را پیدا می‌کنید؛ اما افسوس که حالا نشان او را باید در جایى دیگر جست.

گاه تولد
1327، سالی بود که محمد جاهدی در محله عشرت‌آباد مشهد به دنیا آمد. جاهدی دوران ابتدایی و دبیرستانش را در سال‌های ۳۴ تا ۴۵ در مدرسه نصیرزاده که هم‌اکنون هم در این محله وجود دارد، گذراند. آغاز دوران ورزشی در مدرسه ما او را به‌عنوان پیش‌کسوت فوتبال می‌شناختند؛ اما جاهدی از وقتی وارد مدرسه شد، به‌خاطر شرایط روحی و بدنی خاصی که داشت، توانست در چندین رشته موفق شود. ازجمله‌رشته‌هایی که او در آن فعالیت داشته، هندبال، هاکی، دوومیدانی، شمشیربازی و... بود. افشین، اولین تیم جاهدی بود و یکی از تیم‌های خوب آن‌روزهای فوتبال مشهد بود و رقیب سفت‌وسختی چون تیم آریا داشت. بعد از تیم افشین، جاهدی به تیم پاس شهربانی رفت. این تیم از تیم‌های بنام محلی بود که بزرگان زیادی در آن توپ می‌زدند و زیرنظر سرهنگ لطفی که سرپرست و رئیس باشگاه بود، شکل گرفت.

تشکیل خانواده
سال‌های ۵۵ و ۵۶ سال‌های خوبی برای جاهدی بود، چراکه در این سال‌ها او، هم در آموزش‌وپرورش استخدام شد و هم ازدواج کرد. خودش دراین‌باره می‌گفت: «برای مسابقات هاکی با شهید نورا... کاظمیان به تهران رفته بودیم که محمدیان، مربی هندبال، با من تماس گرفت و گفت اسمم را به‌عنوان دبیر ورزش به آموزش‌وپرورش داده و من مجبور شدم که برگردم. بعد از استخدام در آموزش‌وپرورش، به‌عنوان مربی ورزش، برای تمرین‌دادن تیم هندبال به چند دبیرستان دخترانه ازجمله دبیرستان مریم فعلی رفتم. در دبیرستان مریم با همسرم که یکی از هندبالیست‌های تیم منتخب آموزشگا‌ه‌ها بود، آشنا شدم و در همین سال با وی ازدواج کردم». از مرحوم جاهدی 2 پسر و یک دختر به یادگار مانده است.

مسئولیت در هیئت فوتبال
با پیروزی انقلاب اسلامی و تعطیل‌شدن موقتی فوتبال، جاهدی هم مجبور شد از دوران اوج فوتبالش کمی فاصله بگیرد. در این سال‌ها او بیشتر به شغلش که معلمی بود، پرداخت؛ اما هیچ‌گاه از ورزش دور نماند. در زمان ریاست وجدانیان بود که انقلاب شد، اما نه او و نه بازیکنان مطرح قبل از انقلاب فوتبال را فراموش نکردند و در سال۵۹ اولین هیئت با ریاست میرزاییان و با دبیری جاهدی تشکیل شد. بعدها چرمچی و قیاسی هم به کمک این دو آمدند و دوباره فوتبال شکل و فرم خود را گرفت. بعد از آن جاهدی به‌عنوان سرپرست تیم‌های مختلف راهی مسابقات کشوری شد و در کمیته‌های مختلف هیئت فوتبال سال‌ها فعالیت کرد و همچنین مدتی در هیئت هندبال بود. او در کمیته داوران، نقش پررنگی در ظهور و موفقیت نسل طلایی داوران مشهدی برعهده داشت. او هم‌زمان با حضور فعالش در هندبال و فوتبال در ورزش مدارس هم به‌شدت فعال بود و کم نیستند کسانی که می‌گویند ورزش مدارس در دهه60 حاصل ابتکار و تلاش‌های شادروان جاهدی بود.

پایان در شب ولادت امام‌رضا(ع)
بعد از سال‌ها تلاش و کوشش برای اعتلای ورزش خراسان، محمد جاهدی بالاخره در شب میلاد مولایش امام‌رضا(ع) به مشیت الهی تن داد. او سال‌ها در بستر بیماری بود و چندی‌پیش نیز به کما رفته بود. مراسم تشییع این مرحوم روز دوشنبه (فردا) ساعت9:30 در صحن آزادی برگزار می‌شود و سپس پیکرش در قطعه نام‌آوران بهشت‌رضا به خاک سپرده می‌شود. مراسم ترحیم این مرد بزرگ روزهای سه‌شنبه و چهارشنبه، عصرها در مسجد سجاد برگزار می‌شود.