آیت‌الله علم‌الهدی: «خدمت»، معنای مسئولیت در حکومت اسلامی است | رفتار برادرانه با مردم، آموزه راهبردی دین خداست

نماینده ولی فقیه در استان خراسان رضوی گفت: اگر کسی بخواهد در مدیریت‌ها و مسئولیت‌های این نظام خالصانه خدمت کند، نباید برای یک موقعیت برای فرصت‌طلبی و استفاده از قدرت آماده شود بلکه باید خود را برای دویدن و تلاش کردنی آماده کند که به همراه آن حتی دشنام شنیدن و نقد‌های غیرمنصفانه نیز در کار است.

کد خبر: ۱۸۰۸۳۰

تاریخ : ۰۲ شهريور ۱۴۰۲ - ۱۵:۵۷

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز، آیت‌الله سید احمد علم‌الهدی در نشست شورای اداری استان که به مناسبت فرارسیدن هفته دولت در تالار همایش‌های شهدای دولت استانداری خراسان رضوی برگزار شد، ضمن قدردانی از زحمات و تلاش‌های مدیریت استان اظهار کرد: آنچه از شهید بزرگوار همه‌جا مطرح و زبا‌نزد است، دوران ریاست جمهوری و در نهایت شهادت ایشان است درحالی‌که شهید رجایی قبل از دوران ریاست جمهوری هم مسئولیت نخست‌وزیری را بر دوش داشت و اگر این برهه زمانی را هم مرور کنیم، تصویر کاملی از مظلومیت را می‌بینیم؛ همان‌طور که وجود اقدس امیرالمؤمنین (ع) می‌فرمود «وَ فِی العَینِ قَذىً وفِی الحَلقِ شَجاً» یعنی خار در چشم و استخوان در گلو داشتم. مصداق امروزی ما از این حدیث، دوران نخست‌وزیری شهید رجایی است.

وی افزود: شهید رجایی در اوج مظلومیت با چنین شرایطی روز و شبش سپری می‌شد و برای حفظ مصلحت اسلام و انقلاب تحمل می‌کرد. این شهدا به همراه آزادگانی که در دوران اسارت را تحمل کردند و جانبازانی که هر روز و شبشان به‌مثابه یک شهادت می‌گذرد، همگی نماد‌هایی هستند که ماهیت و واقعیت خدمت در نظام را برای افراد مشخص می‌کنند تا کسانی که می‌خواهند در نظام خدمت کنند، بدانند که باید خودشان را برای چنین مراحل و سختی‌هایی آماده کنند.

{$sepehr_key_9258}

«خدمت»، معنای مسئولیت در حکومت اسلامی

عضو مجلس خبرگان رهبری با تأکید بر اینکه مسئولیت در نظام اسلامی مقارن با کار کردن و مسئولیت در نظام سرمایه‌داری مقارن با تسلط بر قدرت و ثروت است، خاطرنشان کرد: اگر کسی بخواهد در مدیریت‌ها و مسئولیت‌های این نظام خالصانه خدمت کند، نباید برای یک موقعیت برای فرصت طلبی و استفاده از قدرت آماده شود بلکه باید خود را برای دویدن و تلاش کردنی آماده کند که به همراه آن حتی دشنام شنیدن و نقد‌های غیرمنصفانه نیز در کار است.

وی ادامه داد: زندگی شهید رجایی پیش از پیروزی انقلاب با زندان و شکنجه سپری شد، اما پس از پیروزی انقلاب و از همان روز‌های اول، به مبارزه طاقت‌فرسا با گروهک‌ها و جریان‌های ملی‌گرایی که به اساس فکر امام، وابستگی و اعتقاد نداشتند، روی آورد و از آن مرحله تا شهادت نیز حیات این شهید بزرگوار جز به مظلومیت و محرومیت و برخورد کردن با ناگواری‌ها نگذشت و در نهایت به شهادت رسید.

اخلاص در خدمت، نماد باور به پروردگار

نماینده ولی فقیه در استان خراسان رضوی تصریح کرد: اگر این مسیر زندگی یک خدمتگزار صادق و خالص برای نظام است؛ بنابراین هیچ‌گاه نباید از تصدی مسئولیت‌های مختلف انتظار احترام، امتیاز و ثروت داشته باشیم، زیرا در این نظام کسی که واقعاً خواهان خدمت باشد، بهره‌ای از این‌ها نخواهد داشت. البته این‌طور هم نیست که خدمت بدون پاداش باشد، زیرا ذات اقدس پروردگار تصدیق کرده که منزلت خادم مردم در قیامت از همه داشتن‎های این دنیا فراتر است.

وی تأکید کرد: برای ما که به معاد باور داریم، اهانت‌ها در فضای مجازی و حرف‌هایی از این قبیل بی‌اهمیت است و اگر کسی خالص باشد، بدون توجه به این مسائل عمل می‌کند. شما عزیزان هم سرمایه اصلی اخلاص را در زحمات خودتان از دست ندهید و اگر هم در مدیریتی که دارید، زحمت زیادی به شما وارد می‌شود، این را بدانید که ما به ازای این زحمات در این دنیا وجود ندارد، اما اگر هیچ‌چیز جز خدا در چشم ما نبود، همین اخلاص به کار ما ارزش می‌دهد.

خدمت به مردم، نشانه وابستگی انسان به خدا

امام جمعه مشهد اخلاص را یک مسئله قلبی توصیف کرد که می‌تواند در زندگی اجتماعی هم نمود پیدا کند.

وی ادامه داد: رابطه قلبی ما با خدا باید یک مظهر در زندگی داشته باشد و آن مظهر، خدمت به مردم و بندگان خدا است و البته اگر چنین نباشد، این اخلاص حقیقی نیست، زیرا مردم به خدا وابسته هستند و جز خدمت به مردم، این اخلاص با چیز دیگری نمود پیدا نمی‌کند.

آیت‌الله علم‌الهدی با بیان اینکه خدمت خالصانه به مردم، نشانه وابستگی انسان به خداست، گفت: اگر در مسئولیت خود، مردم را در جایگاه درجه دوم و به‌عنوان قشر زیردست خود می‌بینید، این را بدانید که این فرهنگ برخورد از موضع قدرت و خودبرتربینی همان منطق بنی‌امیه و بنی‌عباس است و هیچ سنخیتی با آموزه‌های دین خدا و کلام اهل‌بیت (ع) ندارد.

وی بیان کرد: مدیریت در نظام سرمایه‌داری، همین شیوه مدیریتی از بالا به پایین است، اما حکومت اسلامی در منطق اهل‌بیت (ع) با زیرمجموعه خود برادرانه برخورد می‌کردند و حتی آن کسی که برده محسوب می‌شد، برای ائمه اطهار (ع) همچون برادر دینی به شمار می‌رفت و با او برادرانه رفتار می‌شد.