چرا برخی همچنان به مقررات زیست‌محیطی شهر بی‌احترامی می‌کنند؟

باآنکه بار‌ها در کنار تبلیغات متعدد درباره پرتاب زباله از خودرو به بیرون، اعمال قانون نیز از سوی پلیس انجام گرفته و خیلی‌ها به صورت خود جوش پویش‌های مردمی به راه انداخته‌اند، اما همچنان شاهد این بی‌قانونی و بی‌فرهنگی در سطح جامعه هستیم.

کد خبر: ۱۸۱۸۹۱

تاریخ : ۰۹ شهريور ۱۴۰۲ - ۱۰:۱۸

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز رها کردن زباله در کوچه و خیابان یک واقعیت تلخ و ناگوار است. وقتی با این صحنه رو‌به‌رو می‌شویم که شیشه خودرویی پایین می‌آید و دستی بیرون از شیشه، زباله‌ها را به داخل خیابان پرتاب می‌کند. برای آن‌هایی که به حقوق شهروندی واقف نیستند فرقی نمی‌کند که یک دستمال کاغذی استفاده شده را در خیابان رها کنند یا یک بطری خالی آب، ته‌سیگار، پاکت خالی چیپس، پفک و... باآنکه بار‌ها در کنار تبلیغات متعدد در این زمینه، اعمال قانون نیز از سوی پلیس انجام گرفته و خیلی‌ها به صورت خود جوش پویش‌های مردمی به راه انداخته‌اند، اما همچنان شاهد این بی‌قانونی و بی‌فرهنگی در سطح جامعه هستیم.

به فکر طبیعت باشیم

باید مشکل پرتاب زباله به بیرون رااساسی زیر ذره بین برد. جدا از ناهنجاری‌های اجتماعی که در رفتار‌های برخی افراد قابل مشاهده است. می‌توان به عنوان نمونه برای آنکه زباله کمتری تولید کنیم از خرید‌های غیر‌ضروری مثل ظروف یک‌بار مصرف اجتناب کنیم، در حوزه بازیافت فرهنگ‌سازی کنیم، کاربردی خرید کنیم و... .

{$sepehr_key_10360}

با رعایت این شرایط در مرحله اول آلودگی‌های زیست محیطی کاهش می‌یابند. تصور اینکه چند صد سال باید بگذرد تا زباله‌هایی که در محیط زیست رها کرده‌ایم تجزیه شود وهم انگیز ونگران کننده است.

بین ۱۰ تا ۲۰۰‌سال
قوطی فلزی نوشابه

۸۰۰ تا یک‌میلیون سال
بطری شیشه‌ای

۴۵ سال
بطری پلاستیکی

زباله‌ای به نام «ته سیگار»

خیلی‌ها پوست تخمه، ته‌سیگار، تکه‌ای کاغذ یا دستمال‌کاغذی مصرف شده را زباله نمی‌دانند و از نظر آن هاحجم کوچک این زباله‌ها تأثیری در آلودگی‌های زیست محیطی، نا‌زیبا شدن چهره شهر و... ندارد.
به همین منظور خیلی‌ها ته‌سیگارشان را از شیشه خودرو شخصی به بیرون پرتاب می‌کنند یا در محیط آپارتمان روی تراس طبقه‌شان می‌روند و بعد از کشیدن سیگار، ته‌سیگارشان را به محیط آپارتمان یا بیرون کوچه پرتاب می‌کنند.

۴۰۰۰
مواد خطرناک و سمی در فیلتر سیگار

۲ میلیارد و ۲۰۰‌میلیون
تعداد ته سیگار‌هایی که سالانه در طبیعت ایران رها می‌شود

خوردن و ریختن!

خیلی‌ها عادت دارند همان‌طور که در خیابان قدم می‌زنند خوراکی و نوشیدنی میل کنند و باقی‌مانده آن‌ها را کنار درختان، توی جوی آب، در پیاده‌رو‌ها و... رها کنند. این عمل ناشایست جدا از آنکه چهره شهر را نازیبا می‌کند، هزینه اضافه روی دست خدمات شهری می‌گذارد. بی‌تردید کودکی که همراه آن‌هاست یا رفتار‌های آن‌ها را اتفاقی می‌بیند به خاطر می‌سپارد که می‌توان به جای پیدا کردن سطل زباله در شهر، زباله‌ها را در هر جایی رها کرد.

۲ میلیون تن
روزانه بیش از ۲ میلیون تن زباله در مشهد تولید می‌شود

۵۱۰۰ مخزن
تعداد مخزن‌های زباله در شهر مشهد

۶۰۰ گرم
سرانه تولید زباله روزانه هر فرد در ایران

به بازیافت بیندیشید

در این روز‌ها که شاهد برگزاری مراسم مذهبی در شهر هستیم، بیشترین نکته‌ای که آزار‌دهنده است، این است که خیلی‌ها لیوان‌های چای، شربت و ظروف یک‌بار مصرف غذا را در وسط خیابان رها می‌کنند. غافل از آنکه پاکبانان کارشان چند برابر می‌شود و آلودگی‌های زیست محیطی هم افزایش می‌یابد.

در حالی که می‌توان ظروف یک‌بار مصرف را در سطل‌های بازیافت ریخت، (یا در کنار ایستگاه‌های صلواتی یا در سطل‌هایی که در منزل تفکیک زباله را انجام می‌دهید). کافی است زباله‌ها را با خود همراه کنید و بیرون پرتاب نکنید. با این کار، پاکبانان به زحمت نمی‌افتند و شما هم به چرخه بازیافت کمک بزرگی کرده‌اید.

۶۲۰۰ نفر
بیش از ۶۲۰۰ نفر پاکبانان در مشهد فعال هستند

۲۴۰ تن
از مجموع زباله‌های تولید شده در مشهد ۲۴۰ تن بازیافتی هستند

با بازیافت هر یک تن کاغذ:

۱۷ درخت حفظ می‌شود

۳۶۰۹ لیتر آب صرفه‌جویی می‌شود

۲۱۰۰ لیتر بنزین صرفه‌جویی می‌شود

۲۶۶ کیلوگرم آلایندگی کمتر می‌شود

جریمه‌ای که کارساز نیست

برابر ماده ۲۰۶ آیین‌نامه راهنمایی و رانندگی ریختن هرگونه زباله، ضایعات و اشیا، آب دهان و مانند آن از درون خودرو به وسیله راننده یا سرنشینان ممنوع است.

برای خیلی‌ها که مسئولیتی در قبال کوچه، خیابان، شهر و کشورشان ندارند خیلی اهمیتی ندارند که برابر قانون مذکور نهایتا سی هزار تومانی هم جریمه شوند.

پایین بودن مبلغ جریمه پرتاب زباله، برابر کد ۲۰۷۳ جدول جرائم راهور از اوایل دهه ۹۰ خیلی راهکار بازدارنده‌ای برای آن‌هایی که قانون را زیر پا می‌گذارند، نیست. زیرا این عمل ناشایست تبدیل به عادت شده است.

در ساده‌ترین راه ممکن می‌شود با تعبیه کیسه‌های زباله قابل شست‌وشو و نصب آن در خودرو از این رفتار نادرست پیشگیری کرد یا مبلغ اعمال قانون را به اندازه‌ای افزایش داد که فرد حاضر نشود پوست شکلاتش را به بیرون از خودرو پرتاب کند.

این اتفاق در برخی از کشور‌ها این‌گونه رقم خورده است که بی‌توجهی به پرتاب زباله گاهی با کسر نیمی از حقوق ماهیانه کارمند همراه است. به عنوان نمونه:

۱۱ تا ۱۳ درصد
جریمه ریختن زباله در کره جنوبی کسر ۱۱ تا ۱۳‌درصد از پایه حقوق کارمندی است

۳۸۰ دلار
ریختن زباله در تورنتو کانادا ۳۸۰ دلار جریمه دارد (برابر نیمی از حقوق ماهیانه کارمندان)

۱۰۰۰ دلار
در سنگاپور جریمه ریختن زباله ۱۰۰۰‌دلار است و اگر فردی که زباله در شهر انداخته چهار بار این عمل را تکرار کندبا پلاکارد «من شهر را کثیف کردم» باید خیابان را جارو بزند

۸۰ تا ۱۶۰ یورو
در ژاپن نیز پرتاب زباله یا آب دهان بین ۸۰ تا ۱۶۰ یورو جریمه دارد و جرم محسوب می‌شود

چرا فکر می‌کنید همین‌که کیسه زباله را از خانه بیرون می‌آورید بهترین کار را انجام داده‌اید. بهتر است سر ساعت جمع‌آوری زباله این کار را انجام دهید. از جمع شدن حیوانات موذی، حشرات، گربه و... غافل نشویم که خود منبع آلودگی هستند. در این بین خیلی‌ها عادت دارند کیسه‌های زباله خود را روی کاپوت یا صندوق عقب خودروشان بگذارند تا مثلا با دیدن اولین گاری زباله از شر آن‌ها خلاص شوند. متأسفانه خیلی مواقع این عمل با فراموشی منجر به یک فاجعه زیست محیطی شده است.