علم و ورزش

با قولنج عضلانی چه کنیم؟

کد خبر: ۱۹۹۴۹

تاریخ : ۱۵ اسفند ۱۳۹۸ - ۱۱:۴۵

نوشته

بعضی عادت دارند با فشار به انگشتان دست، حرکات سریع گردن یا فشار پا بر روی ستون فقرات کمری، این صدا‌ها را ایجاد کنند. قولنج عضلانی نشانه یک بیماری خاص نیست، طوری که گاهی علت آن گرفتگی و اسپاسم ناگهانی و دردناک گروهی از عضلات بدن است. عضلاتی که بیشتر دچار این حالت می‌شوند، عضلات اطراف ستون مهره‌ها و عضلات گردن هستند. اسپاسم‌های عضلانی می‌توانند به‌علت کم آبی پس از انجام ورزش‌های سنگین، استفاده زیاد و طولانی‌مدت از عضلات، آسیب‌های جسمی و همچنین کمبود بعضی مواد معدنی رخ دهد.

این صدا از کجا می‌آید؟
بیشتر اوقات، قولنج را با صدای شکستن آن می‌شناسیم. اولین‌بار در سال۱۹۷۱، ۲ دانشمند آلمانی، پس از واردآوردن یک نیروی کششی به مفصل بین انگشت و کف دست، تشکیل حباب‌های گازی را در مفصل اثبات کردند. ایجاد این حباب در مایع بین‌مفصلی باعث تحریک گیرنده‌های عصبی داخل مفصل می‌شود و به‌این‌ترتیب، مغز از ایجاد یک حالت غیرطبیعی در مفصل اطلاع پیدا می‌کند. حال می‌توان فهمید که چرا ما پس از مدتی فعالیت، دوست داریم قولنج مفاصل خود را بشکنیم. به‌این‌ترتیب با کشش مفاصل خود در حداکثر دامنه حرکت آن‌ها (شکستن قولنج) سعی می‌کنیم که این حباب گازی را بترکانیم و وقتی ترکید، همان صدای معروف و خوشایند شنیده می‌شود.

از این صدا بترسیم؟
احتمال لرزش در سنین بالاتر به‌علت اختلال در ارتباط گیرنده‌ها و عضلات، کاهش تمرکز و کنترل حرکت دقیق و کاهش ثبات مفصلی وجود خواهد داشت. دراین‌زمینه بروز آرتروز با کاهش فشار عضلانی حتمی است. حرکت سریع گردن ممکن است به آسیب شریان‌های تغذیه کننده مغز و سایش تدریجی مهره‌ها منجر شود.

با قولنج خود چه کنیم؟
لطفا برای شکستن قولنج خود از فرد دیگری کمک نگیرید! قبل و بعد از ورزش حرکات کششی انجام دهید. هنگام ورزش مرتب آب بنوشید. هنگام ورزش ممکن است اختلال الکترولیت در بدن ایجاد شود، با نوشیدن مایعات از آن جلوگیری کنید. اگر پس از انجام حرکات ورزشی سنگین و طولانی مدت، دچار گرفتگی عضلانی شده اید، مهم‌ترین علت، به‌هم‌ریختن تنظیم آب و املاح بدن شماست. بهتر است فورا مایعات و املاح ازدست‌رفته بدن خود را با نوشیدن مایعات مفید جایگزین کنید. همچنین ماساژ ناحیه‌ای که دچار اسپاسم شده است یا گذاشتن کیسه یخ نیز می‌تواند مؤثر باشد. استفاده از دارو‌های ضدالتهاب و شل کننده‌های موضعی عضلانی معمولا آخرین اقدامی است که می‌توان در خانه انجام داد.