جسم و روان با غم و اندوه توامان آسیب می‌بینند

غم و اندوه وقتی مزمن می‌شود، جسم و روان را باهم درگیر می‌کند.

کد خبر: ۲۰۰۷۱۲

تاریخ : ۲۷ آذر ۱۴۰۲ - ۱۴:۲۰

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز همه ما به علت‌های مختلفی مانند شکست عاطفی، از دست دادن یک عزیز یا تنش‌های عصبی محیط کار احساس غم و اندوه را در زندگی مان تجربه کرده ایم. اندوهی که آثار منفی آن از چند لحظه تا چند سال می‌تواند همراه آدمی باشد و جسم و روانش را بیازارد. حتما اصطلاح «فلانی قلبش شکسته» را شنیده اید.

کنایه‌ای که تا پیش از این برای نشان دادن عمق ناراحتی و شکست عاطفی یا روحی یک نفر به کاربرده می‌شد و الان تازه دانشمندان متوجه شده اند واقعا یک شکست عاطفی یا روحی می‌تواند سبب ترک برداشتن دیواره گوشتی قلبی شود که در سینه مان می‌تپد. این به معنای آن است که اگر غم و غصه از حد طبیعی اش خارج شود، نه تنها روح و روان آدمی که جسمش نیز خیلی وقت‌ها تحمل آن را ندارد. موضوع مهمی که امروز می‌خواهیم قدری بیشتر درباره آن با شما حرف بزنیم.

چرا غم و غصه می‌خوریم؟

ما آدم‌ها تا دلتان بخواهد برای غصه خوردن هایمان قصه داریم. باور ندارید قدری در این علت‌هایی تأمل کنید که بیشتر ما به خاطر دست کم چندتایی از آن‌ها غم و اندوه شدیدی را در زندگی تجربه کرده ایم.

تمرکز روی نکات منفی

برخی از ما عادت کرده ایم، فقط به نیمه خالی لیوان نگاه کنیم، درحالی که هر اتفاقی در زندگی دو بعد دارد و فقط باید بتوانیم با نگاهی منطقی روی دیگر آن سکه را هم ببینیم. این کار به طور قطع از بروز افسردگی و ناامیدی جلوگیری خواهد کرد.

خشم فروخورده

اگر مهارت مدیریت هیجان نداشته باشیم و ندانیم که چگونه باید آن را درست بروز بدهیم، احساساتمان به میزان زیادی متأثر از این رفتار اشتباه خواهد بود. حالا می‌خواهد آن را سرکوب کرده یا افسارگسیخته نشان داده باشیم، در هردوحالت عصبانیت و اندوه آن برایمان می‌ماند.

از دست دادن روحیه

وقتی اطراف ما پر از آدم‌های منفی گرا و افسرده باشد طبیعی است که در برابر هرمشکل کوچکی روحیه خودمان را از دست بدهیم و با زندگی قطع ارتباط کنیم. پس از مدتی هم پا جای پای آن‌ها بگذاریم.

ضعف در برقراری رابطه

انسان به طور فطری موجودی اجتماعی است و به برقراری ارتباط با دیگران نیاز دارد. اگر به هر دلیلی از ارتباط گرفتن با دیگران فرار کنیم یا علاقه‌ای به این کار نداشته باشیم، بعد از مدتی افسرده خواهیم شد و برای تنها ماندنمان غصه خواهیم خورد.

مقایسه خود با دیگران

خیلی از ما دائم درحال مقایسه زندگی خودمان با دیگرانیم. درحالی که از حقیقت زندگی آن‌ها بی خبریم و بخش پنهان زندگی شان را‌ نمی‌بینیم. این کار سبب بروز حسادت و پایین آمدن اعتماد به نفس خواهد شد.

نگرانی و اضطراب مزمن

نگران بودن و اضطراب زیاد درباره هرچیزی و در هر شرایطی سبب بروز افکار منفی در ذهن خواهد شد، به ویژه درباره مسائلی که هیچ کنترلی روی آن‌ها نداریم و فقط غم و غصه آن برایمان می‌ماند.

مسائل و مشکلات مالی

برخی از ما شاید از آن دسته افرادی نباشیم که معتقدند پول خوشبختی و خوشحالی می‌آورد، ولی با کوچک‌ترین بدهکاری مالی یا ورشکستگی، متوجه اهمیت این موضوع در زندگی می‌شویم و غم و غصه آن را‌ می‌خوریم.

نداشتن تفریح و استراحت کافی

تفریح برای هرکسی معنای خاصی دارد و کمک می‌کند تا او بتواند انرژی‌های از دست رفته اش را بازگرداند، ولی متأسفانه برخی از ما به قدری خود را در کار غرق می‌کنیم که از ضرورت تفریح و استراحت کافی غافل می‌شویم.

ناتوانی در تغییر شرایط

ناتوانی در تغییر شرایط و احساس درماندگی می‌تواند دلیلی برای غصه خوردن زیاد در ما باشد، به ویژه وقتی ذهنمان برروی چیزی قفل شده است و کنترلی بر آن نداریم و‌ نمی‌توانیم باهمه تلاشی که‌ می‌کنیم تغییری در آن ایجاد کنیم.

{$sepehr_key_28562}

اندوه زیاد با ما چه‌ می‌کند؟

حدیثی از امیرمؤمنان علی (ع) در غررالحکم داریم که‌ می‌فرمایند: «غم واندوه بدن را ذوب می‌کند و جسم را ازبین می‌برد.» واقعیت همین است. غم و غصه افزون بر روح و روان، جسم را هم متأثر و درگذر زمان فرسوده و بیمار می‌کند. اجازه بدهید برخی از این بیماری‌ها و مشکلاتی را که حاصل غم و غصه زیاد ما در زندگی است، باهم مرور کنیم:

قلبمان به معنای واقعی کلمه درد می‌گیرد.

در بلندمدت ناراحتی‌های روحی روانی زیادی مانند افسردگی را تجربه خواهیم کرد.

در اشتهایمان تغییر ایجاد می‌شود. این بی اشتهایی یا پراشت‌هایی سبب لاغری یا چاقی افراطی خواهد شد.

سیستم ایمنی بدنمان به شدت ضعیف می‌شود.

انگیزه هایمان برای درست و سالم زندگی کردن ازبین می‌رود و درگیر سبک زندگی ناسالم می‌شویم.

کارکرد مغزمان مختل می‌شود و‌ نمی‌توانیم درست و منطقی با مسائل برخورد کنیم.

مشکلات گوارشی ارتباط مستقیمی با بیماری‌ها دارند و غم و غصه می‌تواند فعالیت سیستم گوارشی بدنمان را مختل کند.

سردرد، تیرکشیدن قلب، احساس سنگینی در اندام ها، گرفتگی در گردن، کمردرد، درد‌های مفصلی، اسکلتی و عضلانی و انواع سکته ارتباط مستقیمی با غم و اندوهی دارد که ما در زندگی تجربه‌ می‌کنیم.

اختلالات خواب مانند بی خوابی اگر نگوییم از بدترین عوارض غم و غصه است، از آزاردهنده‌ترین آن هاست.

اندوه زیاد می‌تواند کار و زندگی ما را کامل مختل کند و ناتوانی در انجام درست فعالیت‌های روزانه می‌تواند ناشی از آن باشد.

چگونه به غم زیادی نه بگوییم؟

غم و غصه هم مانند استرس میزان کافی آن نه تنها بد نیست، بلکه وجودش ضروری است. هرچند امکان فرار از آن هم در زندگی هیچ کس نیست، چون براساس متن صریح قرآن، خداوند آدمی را در رنج آفریده است و قرار نیست هم بدون رنج زندگی اش را به پایان برساند، بنابراین آنچه مهم است روش درست مدیریت کردن آن است، نه ازبین بردنش. در ادامه به برخی از این روش‌ها اشاره گذرایی داریم:

جهان بینی و نگاهتان را به زندگی تغییر دهید و به آموزه‌های دینی نزدیک‌تر کنید. این نگاه همان تغییری است که از همسر، مادر و خواهری مانند حضرت زینب (س) زنی می‌سازد که در برابر آن همه ناگواری و مصیبت در کربلا، فقط زیبایی تسلیم شدن در برابر خدا را‌ می‌بیند. تصور نکنید که،  چون این افراد به خاندان بزرگی منتسب هستند، چنین نگاهی می‌توانند داشته باشند و انجام این کار از عهده ما خارج است. مادران و پدران شهید در هشت سال دفاع مقدس نمونه‌های کوچکی از تربیت شدگان این مکتب هستند.

در مراسم مذهبی بیش از پیش شرکت کنید. این مجالس افزون بر بالابردن ظرفیت روحی ما، فضایی برای تخلیه شدن هم هستند.

شاید باورتان نشود، ولی چند سالی است که در برخی از کشور‌ها مانند هندوستان، کلینیک‌ها و گردهمایی‌هایی برای گریه و غم و غصه خوردن ایجاد کرده اند تا افراد باجمع شدن دور هم و بیان مشکلاتشان بتوانند با گریه برای هم خودشان را تخلیه کنند.

در علت‌های به وجود آمدن غم و غصه در خودتان تأمل و خیلی منطقی با آن برخورد کنید. همچنین به این باور برسید که غم و غصه مخصوص عده‌ای خاص نیست و همه آدم‌ها بدون استثنا در زندگی با آن روبه رو هستند، فقط جنس آن برای هرکسی متفاوت از دیگری است.

بر اساس پژوهش‌های گسترده‌ای که برای بهبود احساس غم و اندوه انجام شده است، محققان به این نتیجه رسیده اند که ورزش کردن برای تسکین غم آدمی به همان اندازه که مصرف دارو مفید است، می‌تواند کارساز باشد، پس ورزش کردن را فراموش نکنید.

فردی که احساس غم و ناراحتی می‌کند، به شدت دچار افکار منفی است، افکاری مانند اینکه «من یک آدم شکست خورده هستم.» «هیچ کس مرا دوست ندارد.» یا «من تا ابد این حس بد را خواهم داشت.» با به چالش کشیدن و جایگزین کردن افکار منفی با افکار مثبت می‌توانید به راحتی آن‌ها را از ذهن خود دور کنید، برای نمونه به خودتان بقبولانید: «این روز‌های سخت هم خیلی زود تمام می‌شود.» یا «افرادی زیادی هستند که از خوشحالی من شاد خواهند شد.»

غم و غصه ما را به سمت زندگی ناسالم و از آن بدتر تغذیه نادرست سوق می‌دهد، پس سعی کنید در هرحالتی حواستان به تغذیه و سبک زندگی تان باشد. بد نیست، بدانید که تغذیه تأثیر مستقیمی بر احساسی دارد که ما تجربه‌ می‌کنیم، برای نمونه مصرف خوراکی‌هایی مانند میوه و سبزیجات تازه، سالاد و آجیل‌ها در داشتن یک حس خوب به ما کمک می‌کنند.

مراقب نظم خوابتان باشید و بیش از تغذیه تان به آن اهمیت بدهید. نخستین تأثیری که غم و اندوه بر بدنمان می‌گذارد، به هم ریختن نظم خواب است. این اتفاق در ترشح هورمون‌های مفید بدن اختلال جدی ایجاد می‌کند و شرایط روحی و جسمی ما را بدتر از قبل خواهد کرد..

اجازه ندهید هیچ مشکل و ناراحتی برای مدت طولانی نظم طبیعی زندگی تان را ازبین ببرد. سعی کنید خیلی زود به روال گذشته زندگی تان برگردید، حتی اگر تمایل قلبی به انجام آن‌ها نداشته باشید.

یکی از بهترین کار‌هایی که برای بهبود احساس غم و ناراحتی و دور کردن افکار منفی می‌توانید انجام بدهید، کمک کردن به دیگران و انجام کار‌های خیرخواهانه است که با حس رضایت فراوانی از خود همراه است و شما را غرق در شادی دیگران می‌کند.