مروری بر ۱۰ فیلم اکشن تاریخ سینما

اگر شما هم مخاطب ژانر پرطرفدار اکشن هستید، در این گزارش به بررسی ۱۰ فیلم اکشن تاریخ سینما می‌پردازیم.

کد خبر: ۲۱۵۵۸۰

تاریخ : ۱۹ اسفند ۱۴۰۲ - ۱۱:۱۸

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز، بعید است که عاشق فیلم‌های سینمایی پر حادثه باشید و لقب «عشق سینمای اکشن» را به خودتان ندهید. ژانر این فیلم سینمایی را با نام دیگرش یعنی پر حادثه می‌شناسند. فیلم‌های اکشن در این سال‌ها یکی از پرمخاطب‌ترین‌های سینما نیز بوده‌اند. اصلا بسیاری از آن‌هایی که علاقه‌مند به نشستن روبه‌روی پرده سینما هستند فیلم اکشن را به عنوان یک روتین عاشقانه انتخاب می‌کنند. ژانر اکشن به شدت تابع فرمول‌ها و مولفه‌های امتحان پس‌داده شده نزد تماشاگر است. در فیلم اکشن، قهرمان قصه با مجموعه‌ای از حوادث روبه‌رو می‌شود که اصولاً سرشار از خشونت بوده و نیازمند قدرت فیزیکی هستند. در این‌گونه از فیلم‌ها تلاش‌های قهرمان برای پیروز شدن بر دشمنان محوریت متن را برعهده دارد. در این گزارش می‌خواهیم نمره بدهیم به فیلم‌های اکشنی که نامشان لرزه به اندام تماشاگران می‌اندازد. می‌خواهیم ببینیم در کدام فیلم‌ها هیجان بیشتر شعله‌ور می‌شود و در کدام یک ما طولانی‌ترین صحنه‌های زد و خورد و مبارزه مسلحانه را می‌بینیم؟

۱۰. فیلم Oldboy (اولدبوی) محصول سال ۲۰۰۳

پارک چان-ووک فیلم‌ساز نامتعارفی به شمار می‌رود که در دوره و زمانه خود آثار منحصر به فرد و دیوانه‌واری را به ارمغان آورده است.

در فیلم پیر پسر؛ اوته سا مردی خوشگذران درحالی‌که به دلیل مستی بازداشت شده است در روز تولد دخترش دزدیده می‌شود و برای مدت ۱۵ سال در یک اتاق زندانی می‌شود. در طول ۱۵ سال هیچ‌کس به سراغ او نمی‌آید و هر بار که اقدام به خودکشی می‌کند توسط افراد ناشناس درمان شده و به اتاق قبلی برگردانده می‌شود. بعد از سپری شدن ۱۵ سال به همان مرموزی روز اول آزاد می‌شود. درحالی‌که در این ۱۵ سال فقط یک سؤال در ذهنش باقی مانده است. چرا من؟

با این حال ساخته مشهور او یعنی Oldboy از حال و هوای خاصی نسبت به باقی آثارش بهره برده است. فیلمی انتقام‌محور درباره مردی که به مدت ۱۵ سال در هتل حبس شده و حال پس از آزادی به دنبال عاملان چنین اتفاقی برآمده تا همه‌شان را به خاک و خون بکشد. نمادین‌ترین سکانس اکشن فیلم Oldboy که در تاریخ سینما جاودانه جلوه کرده مربوط به مبارزه در یک راهرو است که شخصیت اصلی را مشغول نبرد تن به تن با گروهی از مزدوران به تصویر کشیده که در فضایی بسیار محدود، رویکردی واقع‌گرایانه را در پیش گرفته و به حدی مرگبار و هیجان‌انگیز از کار درآمده که عملاً به مخاطب فرصت نفس کشیدن نمی‌دهد. سکانسی که منبع الهام ده‌ها فیلم و سریال پس از خود بوده که نمونه بارز آن را می‌توان در مجموعه تلویزیونی دردویل نتفلیکس یا فیلم‌های جان ویک مشاهده کرد.

۹. فیلم The Lord of the Rings: The Two Towers (ارباب حلقه‌ها: دو برج) محصول سال ۲۰۰۲

سه‌گانه ارباب حلقه‌ها ساخته تحسین برانگیز پیتر جکسون به حدی بی‌نقص و حماسی جلوه داشته که واقعاً انتخاب بهترین سکانس نبرد از آن امری دشوار و پیچیده به شمار می‌رود.

هر یک از فیلم‌های این سه‌گانه با نبرد‌های بی‌نظیری همراه بوده که مخاطبانش را به وجد آورده است. با این حال نبرد هلمز دیپ به تصویر کشیده شده در فیلم دوم به نام The Lord of the Rings: The Two Towers حال و هوای خاص و متمایزی دارد که در تاریخ سینما نیز به یاد ماندنی جلوه کرده است. نبردی در شب که تقابل ۱۰ هزار اورک خونخوار با مجموع هزار نفر انسان و الف را در دیوار‌های قلعه‌ای به ظاهر نفوذناپذیر به تصویر کشیده که نه تنها جلوه‌های ویژه آن هنوز هم حرف‌های بسیاری برای گفتن دارد، بلکه به حدی تماشایی کارگردانی شده که تک تک ثانیه‌هایش می‌تواند هر بیننده‌ای را در بهت و حیرت فرو برده تا تجربه‌ای ناب را برایشان به یادگار گذاشته باشد.

۸. فیلم Harakiri (هاراکیری) محصول سال ۱۹۶۲

ماساکی کوبایاشی با ساخت فیلم نمادین Harakiri ثابت کرده که چگونه می‌توان یکی از بهترین سکانس‌های اکشن تاریخ سینما را کارگردانی کرد و در عین حال تعلقی به ژانر اکشن نداشت.

اثری حماسی و بزرگ که به مقوله شرافت در میان سامورایی‌ها پرداخته و چه بسا اخلاقیات آن دوره مردم کشور ژاپن را مورد انتقاد قرار می‌دهد، روایتی منحصر به فرد را در دستورکار خود قرار داده که سکانس نبرد پایانی آن پس از گذشت بیش از ۶۰ سال جایگاه و اهمیت خود را همچنان حفظ کرده است. رویارویی مرگبار بین مردی که چیزی برای از دست دادن نداشته با سامورایی‌های فاسد که به عنوان نقطه اوج داستان شناخته شده و سبب گشته تا Harakiri منبع الهام آثار متعددی در دوران پس از خود بوده باشد.

۷. فیلم The Raid ۲ (یورش ۲) محصول سال ۲۰۱۴

گرت ایوانز در فاصله زمانی سه سال دو فیلم به معنای واقعی کلمه دیوانه‌وار را کارگردانی و نویسندگی کرد که پس از گذشت یک دهه ذره‌ای از هیجان و جذابیت خود را از دست نداده است.

در این مقاله با فیلم دوم به نام The Raid ۲ سر و کار داریم؛ دنباله‌ای که نشان می‌دهد چگونه با بهره‌گیری از محیط‌های کوچک و نمایش مبارزات به ظاهر ساده می‌توان یک شاهکار سینمایی را خلق کرد. دنباله‌ای که در نهایت پس از زدوخورد‌های بسیار به نبرد نهایی قهرمان داستان با قاتلی مرگبار در یک آشپزخانه منتهی گشته و طی مدت زمانی معادل ۷ دقیقه، رویارویی مرگبار و خونینی را به تصویر می‌کشد که مخاطب می‌تواند تک تک ضرباتی که این دو نفر به یکدیگر وارد می‌کنند را با تمام وجود حس کند. مبارزه نهایی فیلم The Raid ۲ به مانند رقص خونینی است که بعید به نظر می‌رسد تاریخ سینما چیزی شبیه به آن را روزی به خود ببیند.

۶. فیلم Heat (مخمصه) محصول سال ۱۹۹۵

فیلم Heat نه تنها بهترین ساخته مایکل مان تا به امروز شناخته می‌شود، بلکه داستان روایت شده در بعد جنایی‌اش نیز به شدت حماسی از آب درآمده است.
اثری سه ساعته که تقابل خیر و شر گونه‌ای بین کاراگاه پلیس و سارق بانک با هنرنمایی استادانه آل پاچینو و رابرت دنیرو را به تصویر کشیده و از یکی از بهترین سکانس‌های اکشن تاریخ سینما بهره برده است.

جایی که پس از سرقت از بانک شخصیت‌های داستان با سلاح‌های سنگین خود در خیابان‌های شلوغ و پرجمعیت لس آنجلس به جان یکدیگر افتاده تا هر یک بتوانند دیگری را از غائله حذف کنند. سکانسی پرسروصدا، سراسر تنش و هیجان و مملو از تیراندازی با حس و حال واقع‌گرایانه که به لطف کارگردانی مثال‌زدنی مایکل مان سبب گشته تا فیلم Heat پس از گذشت چیزی بالغ بر ۳۰ سال همچنان تازگی و جذابیت خود را برای هر مخاطبی با هر سن و سالی حفظ کرده باشد.

۵. فیلم Hard Boiled (سرسخت) محصول سال ۱۹۹۲

جان وو خالق برخی از به‌یادماندنی‌ترین فیلم‌های اکشن کلاسیک تاریخ سینماست که انتخاب بهترین آن‌ها کاری بس سخت و چه بسا نشدنی به شمار می‌رود.

با این حال اگر که کمی بخواهیم تا ریزبین شده و سکانس‌های اکشن به نمایش درآمده در آثار او را با یکدیگر مقایسه کنیم، نام اثری تحت عنوان Hard Boiled خودنمایی می‌کند که سلسله‌ای از اتفاقات دیوانه‌وار را در یک بیمارستان شامل شده است. جایی که قهرمان داستان با تیراندازی، انفجار و زد و خورد‌های مرگباری در مجموعه سکانسی طولانی همراه شده که ارزش تماشای Hard Boiled را دوچندان کرده است؛ مخصوصاً آنکه از سکانس معروف و نمادین ۳ دقیقه‌ای بهره می‌برد که تنها و تنها یک بار فیلم‌برداری شده است.

۴. فیلم Mad Max: Fury Road (مکس دیوانه: جاده خشم) محصول سال ۲۰۱۵

جرج میلر در سال ۲۰۱۵ میلادی ریبوتی را بر فرنچایز مکس دیوانه اعمال کرد که به عنوان تنها اثری در این مقاله شناخته می‌شود که سکانس‌های اکشن آن تقریباً تمام فیلم را در بر گرفته است.

اثری ستودنی و جذاب به نام Mad Max: Fury Road که از همان دقایق نخست شخصیت اصلی داستان با نقش‌آفرینی تام هاردی را طی سکانسی اکشن به مخاطب معرفی کرده و سپس دقیقه به دقیقه بر میزان شدت اکشن خود افزوده تا در نهایت طی یک‌سوم نهایی فیلم با اتفاقات عجیب و غریبی طرف باشیم که هوش از سر هر بیننده‌ای می‌برد.

Mad Max: Fury Road به لطف برخورداری از فیلم‌برداری در محیطی واقعی، میزبان سکانس‌های اکشن طولانی، واقع‌گرایانه و رنگارنگی است که جشنی تماشایی را برای چشمان شما به ارمغان آورده و در عین حال قلبتان را به تپش‌های تندی وا می‌دارد تا نشان دهد که جرج میلر چگونه با هنرمندی تمام یک فیلم تماماً اکشن و به یاد ماندنی را برای طرفدارانش به یادگار گذاشته است.

۳. فیلم Police Story (داستان پلیس) محصول سال ۱۹۸۵‌

نمی‌شود پای بهترین سکانس‌های اکشن تمام دوران در میان باشد و اشاره‌ای به فیلم‌های جکی چان با بدلکاری‌های مرگبارش نشود که بار‌ها و بار‌ها صدمات فیزیکی خطرناکی را برایش به همراه داشته است.

در رتبه سوم این مقاله به سراغ یکی از دیدنی‌ترین و شایسته‌ترین فیلم‌های کارنامه بازیگری جکی چان یعنی Police Story سال ۱۹۸۵ خواهیم رفت. اثری که از آن به عنوان بهترین محصول به نمایش درآمده من باب بدلکاری‌ها و هنر نمایشی وی یاد شده و تعداد انگشت شماری سکانس به یاد ماندنی را به معرض نمایش می‌گذارد که حتی در مقایسه با باقی آثار این بازیگر هنگ کنگی، می‌تواند جلوه منحصر به فردی داشته باشد. اوج این سکانس‌ها نیز به تقابلی مرگبار در یک مرکز خرید منجر می‌شود که بدلکاری‌های استفاده شده در Police Story به حدی خطرناک و ثانیه‌ای بوده که می‌توانسته مرگ قطعی بازیگرانش مخصوصاً خود شخص جکی چان را در پی داشته باشد.

۲. فیلم Kill Bill: Volume ۱ (بیل را بکش: بخش ۱) محصول سال ۲۰۰۳

در حالی که کوئنتین تارانتینو علاقه عجیبی به نمایش خون در فیلم‌هایش دارد، اما هیچ‌کدام به اندازه سری فیلم‌های ۲ قسمتی بیل را بکش جلوه مرگباری نداشته است.

در رتبه دوم این مقاله به سراغ فیلم Kill Bill: Volume ۱ می‌رویم که آغازگر حماسه آفرینی عروس نمادین تاریخ سینما با نقش‌آفرینی اوما تورمن محسوب می‌شود. اثری که اگرچه از صحنه‌های جذابی برخوردار است، اما سکانس نبرد پایانی آن به حدی دیوانه‌وار از آب درآمده که از آن به عنوان بهترین سکانس اکشن قرن بیست و یکم یاد شده است. جایی که عروس یک تنه به دل مخفیگاه یاکوزا‌های ژاپنی زده و برای پیدا کردن او-رن مجبور می‌شود تا با تعداد بی‌شماری از افراد وی به نبرد بپردازد. نبردی طولانی و خونین که کوئنتین تارانتینو برای نمایش آن از تمامی آثار رزمی محور مورد علاقه‌اش الهام گرفته تا شاهد فوران خون زیبایی باشیم که در عین حس و حال کمدی، نام Kill Bill: Volume ۱ را تا ابد در بین دوستداران ژانر اکشن ماندگار کرده و کلاس درسی برای فیلم‌سازان نسل جوان به شمار می‌رود تا بدانند که چگونه می‌توان سکانسی طولانی را خلق کرد که ذره‌ای تکرار و خستگی در خود جای نداده باشد.

۱. فیلم Seven Samurai (هفت سامورایی) محصول سال ۱۹۵۴

در نهایت می‌رسیم به رتبه نخست این مقاله که قدرتمندانه توسط شاهکار خلق شده توسط آکیرا کوروساوا تصاحب شده است. ساخته به یاد ماندنی او به نام Seven Samurai که ۷ دهه از عمر آن می‌گذرد، یک فیلم همه چی تمام و بی‌نقص به شمار می‌رود که پایه‌گذار استاندارد‌های جدیدی در فیلم‌سازی و نمایش سکانس‌های نبرد و اکشن بوده است. روایتی ۳ ساعت و نیمه حول محور تقابل سامورایی‌های اجیر شده که وظیفه دارند تا از یک روستا و اهالی بی‌گناه آن در برابر راهزنان دفاع کنند.

نبرد پایانی به نمایش درآمده در Seven Samurai در عین اینکه به طرز استادانه‌ای کارگردانی شده که پس از گذشت ۷۰ سال هیچ فیلم‌سازی حتی به گرد پای آن نزدیک هم نشده، میزبان رویارویی حماسی جذابی است که در عین به وجد آوردن مخاطبانش، احساسات آن‌ها را جریحه‌دار می‌کند. عجیب است که آکیرا کوروساوا در دهه ۱۹۵۰ میلادی دست به ساخت اثری زد که سال‌ها از سینمای غرب و شرق جلوتر بود و هنوز هم کسی نتوانسته چنین نبرد حماسی و سراسر استرس و تنشی را بازآفرینی کند.

{$sepehr_key_44030}