یک دیدار و دو روایت

کد خبر: ۲۱۵۹

تاریخ : ۳۰ تير ۱۳۹۸ - ۰۷:۳۸

نوشته

سلمان نظافت‌یزدی| اگر بخواهم به‌عنوان شاعر به خبر دیدار اصحاب هنر با استاندار خراسان رضوی نگاه کنم، احتمالا به‌سراغ جزئیات نخواهم رفت و بی‌خیال و بی‌توجه با همان پیش‌فرض همیشگی که در این دیدارها اتفاقی نخواهد افتاد و طبق معمول بر همان پاشنه بی‌عملی خواهد چرخید، عبور خواهم کرد. سال‌هاست هنرمندان و شاعران اعتمادشان را به نهادهای متولی فرهنگ استان و به‌ویژه فرهنگ و ارشاد خراسان رضوی از دست داده‌اند و پناهگاه حوزه هنری هم این روزها بیشتر درگیر انتخاب‌ نگاه‌های سیاسی است و به پایگاه نگاه خاصی بدل شده است. خب پس شاعران و هنرمندان به همان جلسات خصوصی و خانگی اکتفا خواهند کرد و این فاصله روزبه‌روز بیشتر خواهد شد و دیوار بی‌اعتمادی بالاتر خواهد رفت و جلسات رسمی طبق معمول با همان چند نام همیشگی ادامه پیدا خواهد کرد، پس بی‌خیال این جلسات، بهتر است بروم سراغ خبرهای بعدی.
اما اگر بخواهم به‌عنوان خبرنگار و روزنامه‌نگار به این خبر نگاه کنم، با سوالات بسیاری روبه‌رو خواهم شد؛ مثلا اینکه چینش ترکیب حضور شاعران در این جلسه به‌عهده چه کسی بوده است؟ پاسخ این سوال از روی عکس‌هایی که روی خروجی خبرگزاری استانداری(تا ساعت14 شنبه 29تیر هیچ خبری روی سایت اداره‌کل فرهنگ و ارشاد اسلامی درباره این موضوع نیست) قرار گرفته است، این است که شورای شعر این ترکیب را مشخص کرده است. چرا هیچ شاعر شاخصی از شهرستان‌ها در این جلسه حضور ندارد؟ چرا هیچ خبرنگار فعال حوزه فرهنگ که تعدادشان در این شهر زیاد هم نیست، در این جلسه حضور نداشته است؟ دستورکار جلسه چه بوده است؟ چرا شاعران جوان در این دیدار این‌قدر سهمشان کم بوده است؟ چرا استادان جوان دانشگاه، سهمشان کم بوده است؟ چرا اداره‌کل فرهنگ و ارشاد خراسان رضوی سال‌هاست سعی می‌کند به اسامی تکراری اکتفا کند و از خطر کردن و شنیدن صداهای دیگر هراس دارد؟ خروجی این جلسات تا به امروز برای شاعران این شهر چه بوده است؟ اصلا اداره‌کل فرهنگ و ارشاد اسلامی بودجه‌ای دارد که بخواهد صرف شعر بکند؟ چرا جشنواره‌های شعر(مثلا توس تا نیشابور) در این سال‌ها که کمترین کار برای خدمت به شعر بوده است، دیگر برگزار نمی‌شود؟ این‌ها همه، پرسش‌های بی‌پاسخی است که سال‌هاست ما در همین روزنامه شهرآرا از مدیران فرهنگی پرسیده‌ و پاسخی نگرفته‌ایم. من به‌عنوان خبرنگار می‌خواهم همچنان امیدوار بمانم و این سوال‌ها را بپرسم. شاید از کاغذبازی پیچیده اداره‌کل ارشاد عبور کند و به پاسخ برسد. من به‌عنوان خبرنگار فرهنگی، دقایقی روی این خبر تأمل و به پرسش‌های بی‌جواب فکر خواهم کرد.