معصومه زارعی:

برادرم یار تمرینی‌ام در روزهای قرنطینه است

کاپیتان مشهدی تیم ملی از روزهای خانه‌نشینی خود و هم‌تیمی‌هایش می‌گوید

کد خبر: ۲۳۹۲۷

تاریخ : ۲۷ فروردين ۱۳۹۹ - ۰۹:۴۵

نوشته

مژده رنگیان - تعطیلی تمرینات و فضا‌های ورزشی این‌روز‌ها همه ورزشکاران را مجبور کرده است تا عضو پویش «در خانه ورزش می‌کنیم» شوند. در فضای مجازی می‌توان فیلم‌های تمرینی ورزشکاران مختلف از گوشه کنار دنیا را دید. دراین‌میان ورزشکاران جانباز و معلول نیز همچون دیگرورزشکاران و حتی جدی‌تر و باانگیزه‌تر، ورزش را در خانه دنبال می‌کنند. معصومه زارعی، کاپیتان باسابقه تیم ملی والیبال‌نشسته ایران، نیز از روز‌های قرنطینه یک ورزشکار حرفه‌ای می‌گوید: متأسفانه باشگاه‌های ورزشی هم تعطیل بوده‌اند و سخت‌ترین اتفاق قرنطینه برای ورزشکاران، دوربودن از فضای تمرینات و سالن‌هاست. بااین‌حال در این مدت برنامه بدن‌سازی از یکی از قهرمانان کشور دریافت کرده‌ام که سنگین است و آن‌ها را در خانه تمرین می‌کنم. برای تمرینات توپی نیز چاره‌ای نیست و در خانه با دیوار تمرین می‌کنم. بعضی‌روز‌ها نیز به‌همراه برادرم که والیبال کار می‌کند، به تمرین می‌پردازم.

هنوز پای‌کار هستیم
او ادامه می‌دهد: از بقیه بچه‌های تیم هم دورادور اطلاع دارم. به‌عنوان کاپیتان تیم، سعی می‌کنم سراغ آن‌ها را برای انجام تمرینات بگیرم و بخواهم که از تمرین خود برایم فیلم ارسال کنند. به‌هر‌حال بدن ورزشکاران در این مدت نباید آمادگی خود را از دست بدهد. خداراشکر همه بچه‌ها قرنطینه را رعایت کردند و هیچ‌کدام به بیماری مبتلا نشدند. این تمرینات هیچ‌گاه جای حضور در سالن و فضای باشگاه را نمی‌گیرد؛ زیرا هیجانی که در آن وجود دارد و تحرکی که ورزشکاران معلول و جانباز در رفت‌وآمد داشتند، بسیار خوب بود؛ اما چاره‌ای نیست و فعلا باید با این وضعیت کنار بیاییم. ملی‌پوش مشهدی تصریح می‌کند: فدراسیون نیز همچنان هشتگ «در خانه ورزش کنیم» را پیگیری می‌کند و همه ورزشکاران جانباز و معلول در این برنامه همکاری کرده و فیلم‌های تمرینی خود را ارسال می‌کنند. می‌خواهیم به همه بگوییم ما ورزشکاران معلول نیز همچنان پای صحنه هستیم و کنار نکشیده‌ایم. زارعی درباره شانس دوباره خیلی از ورزش‌ها با تعویق المپیک توکیو می‌گوید: آن‌طور که گفته شده، شهریورماه سال ۱۴۰۰ پاراالمپیک برگزار می‌شود. در والیبال‌نشسته پیش از شیوع ویروس، آخرین دوره انتخابی پاراالمپیک و کسب سهمیه با حضور ۵ تیم برگزار شد و فقط تیم قهرمان می‌توانست مجوز حضور در توکیو را به دست آورد. از سوی کمیته ملی پاراالمپیک به‌دلیل اینکه به این نتیجه رسیده بودند که تیم بانوان نمی‌تواند به قهرمانی دست پیدا کند و حتی عنوان نایب‌قهرمانی نیز هیچ ارزشی برای ما ندارد و سهمیه نمی‌گیرد، تیم بانوان را اعزام نکردند. بچه‌های تیم، امید زیادی برای قهرمانی داشتند، اما درنهایت کانادا آخرین سهمیه مسابقات را کسب کرد.

امیدوارم یک شانس دیگر داشته باشیم
این والیبالیست ادامه می‌دهد: پیش‌از‌این ژاپن به‌عنوان میزبان المپیک ۲۰۲۰ بدون هیچ تلاشی و بدون کسب مقام و عنوانی، مجوز حضور در رقابت‌ها را کسب کرد؛ درحالی‌که واقعا شایسته آن نبودند. گفته می‌شود شاید ژاپن میزبان المپیک نباشد که در این صورت یک فرصت دیگر برای تیم ایران ایجاد می‌شود؛ حتی به‌خاطر شیوع جهانی این بیماری برخی تیم‌ها از حضور در این مسابقات انصراف خواهند داد. خیلی امیدواریم در این مدت باقی‌مانده اتفاق خوبی رقم بخورد و بانوان ایران هم بتوانند حضور در این میدان بزرگ را تجربه کنند. زارعی خاطرنشان می‌کند: پیش‌از‌این در تاریخ والیبال‌نشسته بانوان تنها یک‌بار در پاراالمپیک ریو در این رقابت‌ها حاضر شدیم و اگر این دوره نیز این فرصت پیش بیاید، دومین حضور بانوان ثبت خواهد شد. ورزشکاران ما شایستگی حضور در چنین میدان بزرگی را دارند و نشان داده‌اند از نظر توانایی و فنی، چیزی از دیگر‌کشور‌ها کم ندارند. او درباره رقابت‌های بین‌المللی که بانوان پیش‌رو دارند، می‌گوید: طبق برنامه قرار بود بعد از المپیک، مسابقات آسیا و اقیانوسیه برگزار شود که هنوز تاریخ برگزاری آن نیز مشخص نیست و می‌توان گفت مهم‌ترین رویدادی که بانوان والیبالیست پیش‌رو دارند، بازی‌های پاراآسیایی ۲۰۲۲ است که باید خود را برای انتخابی‌های این رقابت‌ها کم‌کم آماده کنیم.

سال پرباری در پیش داریم
کاپیتان تیم ملی والیبال همچنین با بیان اینکه فکر می‌کنم امسال خبر‌های خوبی در والیبال‌نشسته بانوان داشته باشیم، می‌گوید: قرار است همانند آقایان جام حذفی در بخش بانوان نیز برگزار شود که به صورت رفت‌وبرگشت خواهد بود. پس از آن قهرمانی کشور پیش‌روی ماست و درنهایت باید در سوپرلیگ حاضر شویم. چنین‌برنامه‌ای برای ورزشکاران بسیار مطلوب است، زیرا فرصت کسب تجربه و آمادگی زیادی در اختیار ما قرار می‌دهد. مهم‌ترین مزیت آن کشف استعداد‌های جوان و بومی است. سال گذشته استعداد‌های بسیار خوبی در سراسر کشور شناخته شدند که بسیار عجیب بود و عملکرد آن‌ها همه بازیکنان و مربیان در سالن را شگفت‌زده کرده بود. در یکی از همین مسابقات، دختری هشت‌ساله با چنان جسارت و اعتمادبه‌نفسی وارد زمین شد و عملکرد بسیار خوبی را به نمایش گذاشت که در حین بازی و وسط زمین رفتم و او را بوسیدم و تحسینش کردم. بسیار خوش‌حال هستیم که نسل آینده تیم ملی در حال پرورش بوده و بسیار بااستعداد هستند.