پویان قندی از تأخیر انتشار آلبوم جدیدش و زندگی در قرنطینه می‌گوید

انتهای روایت آلبوم اول پویان قندی، یعنی «گمشده ابدی»، و طرح جلدش خیلی به تنهایی این روز‌های ما می‌ماند؛ این دورافتادگی و سرگشتگی شاید همیشگی نباشد، اما باعث نمی‌شود به این فکر نکنیم که دوری و فاصله و قرنطینه، شادی گمشده‌ای که گاه آن را «کودکی درون» می‌نامیم از ما دورتر می‌کند یا نزدیک‌تر.

کد خبر: ۲۴۰۲۱

تاریخ : ۲۸ فروردين ۱۳۹۹ - ۱۱:۱۱

نوشته

کاظم کلانتری | شهرآرانیوز - آلفا «می‌خواست با ترک زمین در پی یافتن کودکی گمشده خود، سرگشتگی جدیدی را دنبال کند.» انتهای روایت آلبوم اول پویان قندی، یعنی «گمشده ابدی»، و طرح جلدش خیلی به تنهایی این روزهای ما می‌ماند؛ این دورافتادگی و سرگشتگی شاید همیشگی نباشد اما باعث نمی‌شود به این فکر نکنیم که دوری و فاصله و قرنطینه، شادی گمشده‌ای که گاه آن را «کودکی درون» می‌نامیم از ما دورتر می‌کند یا نزدیک‌تر.

پویان قندی که آلبوم اولش با اقبال خوبی روبه‌رو شد و چندی پیش به‌همراه آرمین رحیم‌زاده استودیو شخصی‌اش را با نام «کوژ» در مشهد تأسیس کرد، قرار بود اریبهشت امسال آلبوم دومش را منتشر کند اما تندشدن آهنگ شیوع کرونا باعث شد صدای آهنگ‌های آلبومش به گوشمان نرسد: «آلبوم بهمن مجوز گرفت و قرار بود اردیبهشت رونمایی شود، اما با شیوع کرونا زمان انتشار به تعویق افتاد.» شاید فکر کنید دوماه عقب افتادن آلبومی در ایران خیلی چیز عجیبی نیست؛ اما اضافه‌کردن این زمان به فرآیند عجیب‌و‌غریب مجوزگرفتن می‌تواند اثری را حداقل 2سال معطل انتشار نگه دارد: «این شرایط باعث می‌شود هنرمند در رونمایی اثرش، عملا اثر کهنه خود را روی دست تشییع جنازه کند. اگر شرایط توزیع اثر در ایران شبیه آثار جهانی می‌بود (کپی‌رایت) یا امکان انتشار دیجیتال آن با حفظ حقوق مؤلف فراهم می‌شد (مانند پلتفرم‌های پخش موسیقی مثل «اسپاتیفای»)، هم ذهن هنرمند برای انتشار اثر و کار روی آثار بعدی آزاد می‌بود و هم مخاطبان دغدغه کمتری برای تهیه آثار می‌داشتند. به گمان من این معضل کرونا بیش از پیش اهمیت دنیای دیجیتال و هنر مستقل را نشان می دهد. هرچند انتشار فیزیکی اثر و تعامل نزدیک مخاطب با خالق اثر می‌تواند مزایایی نیز داشته باشد.»

بشنوید: قطعه "روز کرومی" از آلبوم "گمشده ابدی"

{$sepehr_media_104421_400_300}

گمان می‌کردم هنرمندان در این زمان چندماهه قرنطینه و فاصله‌گذاری اجتماعی فرصت زیادی داشته باشند تا روی کارهایی که قرار بوده در این زمان منتشر شوند کار کنند اما پویان قندی می‌گوید: «آلبوم کامل شده بود ولی اگر هم می‌خواستم تغییری در آلبوم بدهم چون مجوز را بهمن گرفته بودم نمی‌توانستم این کار را بکنم.» البته این را هم به گفته من اضافه کرد که قطعا این دوران مستقیم و غیرمستقیم می‌تواند در آثار بعدی هنرمند اثر بگذارد: «جدای از اثرات منفی‌ای که شیوع ویروس کرونا گذاشته و آسیب جانی و مالی‌ای که برخی متحمل شده‌اند و من بابتش متأسف و متأثرم، این دوران فرصت طلایی‌ای را در اختیارمان قرار داده تا مقداری به درون خودمان رجوع کنیم، با تفکر درونمان را پاکسازی کنیم و دریابیم که خیلی از دست‌آوردهایمان ناشی از اثرات منفی رسانه‌ها و اخبار ناسالم بوده‌اند و فشارهای روحی و روانی زیادی را بر ما تحمیل کرده. معمولا انسان در نزدیکی با مرگ معنای زندگی را بیشتر درک می‌کند. این دوری و تنهایی چندان برای من تأثیر منفی نداشته و تنها تفاوتی که می‌توانم بگویم این است که باعث شده کلاس‌های هنرجوهایم تعطیل شود که حالا به‌صورت آنلاین برایشان تدریس می‌کنم»

آلبوم «طیف هفتم» در سبک تلفیقی و پراگرسیو خواهد بود و امیدواریم با عادی‌شدن شرایط و از بین‌رفتن ویروس کرونا در تابستان امسال منتشر ‌شود. پویا قلی‌نژاد (درامز)، بهروز پایگان (کیبورد و پیانو)، مونا انتخابی (طراحی کاور) و حمیدرضا شیرازی (گیتار باس) از همکاران پویان قندی در آلبوم دومش هستند. این آلبوم در استودیو «کوژ» ضبط و میکس و مستر شده است.

برای شنیدن و یا خرید آلبوم «گمشده ابدی» در "بیب‌تونز" به لینک زیر مراجعه کنید:

خرید آلبوم