تاثیر ورزش در خانواده

راضیه دوشنگی کارشناس تربیت‌بدنی بانوان

کد خبر: ۲۴۸۱

تاریخ : ۰۵ مرداد ۱۳۹۸ - ۰۶:۱۲

نوشته

از جمله عواملی که منجر به رشد اجتماعی و تقویت روابط اجتماعی زنان می‌شود، ورزش است. فعالیت‌های بدنی و ورزشی به‌دلیل نتایج روان‌شناختی چون تغییر نگرش‌ها، دیدگاه‌ها، روابط‌ انسانی و کارایی‌های اجتماعی، بهبود ادراک و پاسخ‌های حسی‌، توسعه‌ سلامت روحی و جسمی، احساس آسودگی و آرامش بیشتر، تسکین نارسایی‌ها و اختلال‌های روانی و کسب مهارت‌های حرکتی همچنین اکتساب تجارب، اخلاق و تقویت خودباوری حائز اهمیت است. ورزش همچنین عامل رهایی از فشارها و تنش‌های روحی و مقابله با بحران‌های آسیب‌زای زندگی است .
بی‌تردید، پی‌ریزی یک جامعه‌ سالم و بانشاط در گرو سلامت روحی و جسمی اعضای آن جامعه است. در همین راستا سلامت زنان به‌عنوان نیمی از پیکره‌ جامعه، برای ایفای نقش‌های مادری، تربیت نسل و انجام وظایف متعدد دیگر، یک نیاز اصلی و اساسی است .
در واقع سلامت هر یک از اعضای خانواده به‌ویژه زن بر تصویر کلی سلامت خانواده تأثیرگذار است و نگرش کلی زن نسبت به جسم و عملکرد فیزیکی بدنش در نگرش‌های کلی او تأثیر مستقیم دارد زیرا سلامت جسم و روان او، روابط اجتماعی وی با دیگران را شکل می‌دهد. امنیت عاطفی او بر امنیت کلی خانواده می‌افزاید و بهترین نشانه رشد و پختگی عاطفی او بر هوش و توانایی سازگاری با موفقیت‌های جدید، هنگام رویارویی با فشارها و ناراحتی‌ها با حداقل آسیب‌پذیری فردی و گروهی است.
تأمین بهداشت جسم و روان برای زنان که در دوره‌ها و مراحل مختلف زندگی بر مسئولیت خویش مراحلی چون بارداری، زایمان و از همه مهم‌تر پرورش و تربیت فرزندان را پشت سر می‌گذرانند از اهمیتی والا برخوردار است. شخصیت کودک با نگرش‌های مادر در دوران بارداری آغاز و از آن پس در آغوش و در کنار او از نظر جسمانی، روانی، اخلاقی، اجتماعی و معنوی رشد و تکامل می‌یابد.
بی‌شک مادر سالم و بانشاط از انجام این مسئولیت بهتر برمی‌آید و خود نیز الگوی عملی و طبیعی سالم‌تری برای فرزندان خویش خواهد بود. زنان با ورزش‌کردن می‌توانند خصوصیات رفتاری، اخلاقی و شخصیتی مطلوب برای یک زندگی سالم و شاداب را کسب کنند.
ورزش‌کردن به‌ویژه به‌طور گروهی نشاطی را به همراه می‌آورد که توأمان با تخلیه انرژی، از بین‌بردن انرژی‌های منفی، فراموشی مقطعی زندگی پرمشغله امروزی، شادی و نشاط است.
هرچند نباید نکته بسیار مهم انجام یک فعالیت دسته‌جمعی و مشارکت با دیگران را نیز از خاطر برد. اگرچه این نکته در دوران کودکی و نوجوانی اهمیت چند برابری پیدا می‌کند اما در بعضی موارد برای سنین بزرگسال نیز آموزش در گروه ضروری است. در واقع محیط صمیمانه و مطلوب ورزشی بیشتر فرصتی مناسب برای ایجاد روابط‌ انسانی و شکل‌گیری روحیات است و محیط ورزشی مناسب باعث می‌شود زنان و دخترانی که کم‌رو یا حتی ترسو هستند با حضور در این گروه‌های ورزشی بتوانند از این طریق با دیگران ارتباط داشته و در زندگی روزانه خود با افراد مختلف سازگاری بهتری داشته باشد.