آیا واقعاً تنیس سالم‌ترین ورزش جهان است؟

نوشته‌ای که در کنار زمین در مسابقات اخیر تنیس آزاد آمریکا به چشم می‌خورد برای بسیاری جالب توجه بود. جمله «سالم‌ترین ورزش جهان» که توسط مسئولان برگزاری مسابقات در آنجا نوشته شده بود از دید هیچکس پنهان نمی‌ماند.

کد خبر: ۲۴۹۸۷۰

تاریخ : ۱۸ شهريور ۱۴۰۳ - ۲۰:۵۱

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز؛ «تنیس، سالم‌ترین ورزش جهان» ادعای بزرگی است. ما کمتر دیده‌ایم که مسئولان ورزش‌های مختلف چنین ادعا‌هایی را به این شکل در مسابقات مهم مطرح کنند، اما حرکت جسورانه و مرثر مسئولان برگزاری مسابقات تنیس، ذهن افراد زیادی را به خود مشغول کرده است. آیا واقعا تنیس سالم‌ترین ورزش دنیاست؟

با کمی جست‌وجو می‌توان دریافت که این امکان وجود دارد که تنیس سالم‌ترین ورزش باشد. اما این احتمال نیز وجود دارد که این‌گونه نباشد و مطرح‌کردن چنین ادعایی در یکی از پر بیننده‌ترین برنامه‌های تلویزیونی ورزشی با اینکه عجیب است، اما مسلماً آسیب‌زا نخواهد بود. شکی نیست که تنیس می‌تواند برای سلامت عمومی جامعه مفید باشد.

با اینکه بسیاری از ورزش‌ها برای سلامت بدن و ذهن مفید هستند، اما شاخصه‌های مثبت سلامت تنیس می‌تواند بسیار قدرتمند باشد. فردی که تنیس بازی می‌کند از چند جنبه سود خواهد برد که شامل بهبود وضعیت قلبی عروقی، سلامت استخوان، چابکی، تناسب اندام و همینطور احساس شادمانی می‌شود.

امی چان هیونگ کیم، دانشیار بخش مدیریت ورزش در دانشگاه ایالتی فلوریدا که در سال ۲۰۲۲ مطالعه‌ای را در مورد مزایای اجتماعی تنیس نوشت، با این فرض که این ورزش سالم‌ترین ورزش جهان شناخته می‌شود، تقریبا موافق است. مشخص نیست که آیا انجمن تنیس ایالات متحده (USTA)، برای مطرح‌کردن این شعار «سالم‌ترین» به شبکه‌های تلویزیونی مخصوصاً ESPN که حق پخش مسابقات مهم تنیس را دارد پول می‌پردازد یا خیر، اما برای این ادعای خود به مطالعات کیم استناد می‌کند. اگرچه کیم «کاملاً» با ادعای انجمن تنیس ایالات متحده موافق نیست، چون معتقد است فشار استرس و فرسودگی تنیس می‌تواند در سطح نخبگان برای ورزشکاران این رشته محتمل باشد، به‌علاوه مصدومیت‌های مختلفی نیز می‌تواند گریبانگیر ورزشکاران در سطح پر فشار شود.

انجمن تنیس آمریکا مسلماً با ورزشکاران این رشته که رباط صلیبی زانوی خود را پاره کرده‌اند، یا مشکلی که بعد از مدت‌ها تنیس‌بازان ممکن است در آرنج دست خود حس کنند، یا رافائل نادال، که در طول دوران حرفه‌ای خود بار‌ها با درد و مصدومیت‌های مختلف مبارزه کرده است و سال گذشته جراحی لگن داشت و در سال ۲۰۲۴ نیز درگیر مشکلات عضلانی شکم شد و سه مسابقه مهم را از دست داد آشنا است و اگر از این ورزشکاران در مورد اینکه «آیا تنیس سالم‌ترین ورزش جهان است؟» سوال شود مسلماً به آن پاسخ منفی خواهند داد.

به گفته دکتر برایان هاین لاین، رئیس هیئت مدیره و رئیس انجمن تنیس آمریکا، از سال ۲۰۲۳، دو مطالعه علمی خاص به او این اعتماد به نفس را داده تا این شعار را مطرح کند. اولین مورد، که در مجله British Journal of Sports Medicine در سال ۲۰۱۶ منتشر شد، نشان داد که در بیش از هشتاد هزار فرد بزرگسال بریتانیایی، شرکت در ورزش‌های راکتی مانند تنیس، بدمینتون یا اسکواش موجب کاهش ۴۷ درصدی خطر مرگ برای هر یک از این افراد و دلیل ۵۶ درصد کاهش خطر مرگ ناشی از بیماری قلبی عروقی آن‌ها بوده است. در مقایسه با سایر فعالیت‌های مورد مطالعه مثل دوچرخه‌سواری، شنا، دویدن، فوتبال و ایروبیک، ورزش‌های راکتی به شدت با خطر کمتر مرگ مرتبط بوده‌اند.

{$sepehr_key_78288}

سپس، در سال ۲۰۱۸، مطالعه‌ای که در مجله Mayo Clinic Proceedings منتشر شد، نشان داد که بازی تنیس در بین بیش از ۸۵۰۰ بزرگسال اهل کپنهاگ که برای نزدیک به ۲۵ سال مورد بررسی قرار گرفتند، نسبت به کسانی که تجربه این ورزش را نداشتند با افزایش امید به زندگی نزدیک به یک دهه همراه بود. سایر ورزش‌های این بررسی یعنی بدمینتون (۶.۲ سال)، فوتبال (۴.۷)، دوچرخه‌سواری (۳.۷)، شنا (۳.۴)، آهسته دویدن (۳.۲)، و فعالیت‌های باشگاه ورزشی مانند تردمیل و دستگاه‌های هم شکل (۱.۵) از تنیس آمار ضعیف‌تری ثبت کردند.

دکتر جیمز اوکیف، مدیر قلب و عروق پیشگیرانه در موسسه قلب «سنت لوک مِید» آمریکا و استاد پزشکی در دانشگاه میسوری می‌گوید که تنیس به عنوان «سالم‌ترین ورزش جهان» از دیدگاه علمی بسیار قابل دفاع محسوب می‌شود.

جک گروپل، رئیس سابق کمیته ملی علوم ورزشی انجمن تنیس آمریکا، نیز می‌گوید: «وقتی همه عناصر از هماهنگی چشم و دست، چابکی، تعادل، هوازی، بی‌هوازی، عناصر روان‌شناختی و عناصر فیزیولوژیکی را در کنار هم قرار می‌دهیم آن وقت کمتر ورزشی می‌تواند با تنیس رقابت کند.»

با اینکه این یافته‌ها و نظرات تا حد زیادی درست‌بودن ادعا‌ها در خصوص سلامت ورزش تنیس را نشان می‌دهد، اما همه ورزش‌های روی کره زمین مورد ارزیابی قرار نگرفتند. پس چگونه می‌توانیم ادعا کنیم تنیس سالم‌ترین ورزش روی زمین است؟

هاین لاین، متخصص مغز و اعصاب که بیش از یک دهه به عنوان مدیر ارشد پزشکی NCAA مشغول به کار بوده است، می‌گوید: «به عنوان یک دانشمند، شعار من این است که تنیس به طور واضحی نشان داده که طول عمر شما را بیش از هر ورزش دیگری که مورد مطالعه قرار گرفته است بهبود می‌بخشد. اما شما نمی‌توانید آن شعار سالم‌ترین ورزش جهان را در تلویزیون پخش کنید. البته هاین لاین می‌گوید که به مسئولان بازاریابی پیرامون ورزش تنیس حق می‌دهد که از چنین شعار‌هایی برای تبلیغ ورزش خود استفاده کنند، چون دانشمندان اگر قرار بود مسئول بازاریابی باشند نمی‌توانستند هیچ شعاری به این قطعیت مطرح کنند.

دو ورزش دیگر که در این حوزه، مطالعه‌ای روی آن‌ها صورت نگرفته و با تنیس مقایسه نشده است می‌توانند این ورزش را به چالش بکشند. یکی ورزش راکتی دیگری به نام اسکواش است که می‌توان درباره آن هم این ادعا را مطرح کرد که همانند تنیس طول عمر را افزایش می‌دهد. ورزش دیگر هم بسکتبال است که به آن بی توجهی شده است.

مطالعه مجموعه مقالات مایو کلینیک به طور خاص به اهمیت مزایای اجتماعی ورزش‌ها اشاره می‌کند؛ یعنی بازی‌هایی که ما با یا در مقابل افراد دیگر انجام می‌دهیم، مانند تنیس، بدمینتون و فوتبال، که امتیاز بیشتری نسبت به فعالیت‌هایی دارند که بدون شک به قلب شما کمک می‌کند، اما طبیعتاً نیاز به یک پیگیری انفرادی دارند مانند دوچرخه‌سواری، شنا، دویدن و تمرینات بدنسازی؛ و بسکتبال نیز می‌توانست در بین این ورزش‌های اجتماعی نقشی چشمگیر داشته باشد. رشد اجتماعی یک ورزش رقم‌زننده شماره ۱ بسیاری از پیامد‌های سلامتی، از جمله امید به زندگی در تحقیقات بوده است و بسکتبال نیز به‌طور باورنکردنی ورزشی اجتماعی محسوب می‌شود و می‌توانست نامش در بین سالم‌ترین ورزش‌ها قرار گیرد.

هاین لاین با این نظریه موافق است. او می‌گوید: «در مورد صحبت از بسکتبال، من این چالش را می‌پذیرم و می‌گویم ما بر اساس آنچه در دسترس است بازاریابی می‌کنیم. برای همین است که شخصی مثل من هرگز نخواهد توانست تنیس را اینگونه تبلیغ کند.»
هاین لاین تاکید می‌کند که ورزش نوظهور و راکتی پیکل‌بال می‌تواند رقیبی جدی برای به چالش کشیدن تنیس در راه به دست‌آوردن عنوان سالم‌ترین ورزش جهان باشد. هاین لاین می‌گوید: «جایی که پیکل‌بال واقعاً می‌تواند برای تنیس رقیب باشد آنجایی است که به زیرساخت‌های بسیار کم‌هزینه‌تری نسبت به تنیس نیاز دارد.»